سازش های ساختاری و عملکردی قلب بازیکنان فوتبال با تمرینات ترکیبی عادی و پلایومتریک و مقایسه آن با تمرینات منظم و عادی فوتبال
چکیده
هدف این تحقیق بررسی آثار تمرینات ترکیبی پلیومتریک و عادی فوتبال بر ویژگیهای مورفولوژیک و عملکردی قلب فوتبالیست ها در مقایسه با سازگاریهای قلبی ناشی از تمرینات عادی فوتبال است. در این پژوهش 30 دانشجوی فوتبالیست به صورت داوطلبانه در دو گروه تجربی و کنترل شرکت کردند. برنامه تمرینات در یک دوره سه ماهه و هفته ای سه روز به اجرا درآمد. ویژگیهای قلبی با استفاده از شویه غیرتهاجمی اکوکاردیوگرافی (یک بعدی، دوبعدی، و داپلر) برآوردشد. نتایج نهایی نشان دهنده افزایش معنی دار در اندازه ضخامت دیواره بین دو بطن در زمان سیستول [ (ivss), p<0/005] و دیاستول [p<0/03] (ivsd) و ضخامت دیواره پشتی بطن چپ در زمان سیستول [p<0/001](pws) و دیاستول [(pwd)p<0/002] در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل بود. همچنین از نظر اندازه های عملکردی، درصد کسر خروجی [p<0/01](ef) و نسبت کوتاه شدگی لیف ها میوکارد [p<0/02](fs) در گروه تجربی به صورت قابل توجهی افزایش یافت. نتایج به وضوح آشکار می سازد که هیپرتروفی قلب فوتبالیست ها به صورت ترکیبی توسعه یافته و تابعی از دستگاه متابولیک غالب (80% بی هوازی و 20% هوازی) می باشد.