اثرات فعالیت درمانی بر unilateral neglect و فعالیت های روزمره زندگی در بیماران همی پلژی ناشی از سکته مغزی
چکیده
unilateral neglect یکی از اختلالات درک بوده و عبارتست از فراموشی یک نیمه بدن و یا نیمی از فضای اطراف در سمت مخالف ضایعه مغزی. unilateral neglect یکی از علل عمده عدم استقلال فرد در انجام فعالیتهای روزمره زندگی است. در تحقیق حاضر فرض بر این بوده است که فعالیت درمانی می تواند سبب بهبود unilateral neglect و فعالیت های روزمره زندگی در بیماران مبتلا به سکته مغزی گردد. این مطالعه بصورت شبه تجربی و طولی انجام گرفته است. برنامه درمانی بر روی 8 بیمار شامل تمرین با چوب، استفاده از استوانه های چوبی، تمرین با اسفنج در آب و کشیدن خط بود و که به مدت 2 ماه برای هر بیمار انجام می گرفت. نتایج توسط تست line bisection و ارزیابی فعالیتهای روزمره زندگی فرد در قبل و بعد از مداخله مقایسه گردید و بهبود معنی داری را در unilateral neglect و فعالیت های روزمره زندگی در افراد مورد بررسی نشان داد. نتایج این تحقیق نشان میدهد فعالیت درمانی میتواند بر بهبود unilateral neglect و داشتن زندگی مستقل تر در بیماران مبتلا به فلج نیمه بدن موثر باشد.