بررسی متابولیتهای ادراری اسیدهای چرب با زنجیره متوسط در کودکان مبتلا به بیماریهای مادرزادی کمبود آنزیم mcad و انتخاب بهترین شاخص ها در این بیماری
چکیده
کمبود آنزیم اسیل کوآ دهیدروژناز زنجیره متوسط (ec 1.3.99.3) شایع ترین اختلال مادرزادی مسیر بتا اکسیداسیون اسیدهای چرب است. mcadd بصورت اتوزومال مغلوب به ارث می رسد و اولین بار توسط kolvrra و همکارانش توصیف شده است (1982) mcadd یک بیماری بالقوه مرگ آور در اثر اختلال مسیر اکسیداسیون اسیدهای چرب است که دارای علائم مشخص شامل: تشنج، هیپوگلیسمی هیپوکتوتیک، کوما، انسفالوپاتی و هپاتومگالی حاد. مرگ ناگهانی و غیرمنتظره که گاهی اوقات علائمی مشابه سندرم ری را نشان می دهد. الگوهای ترشح ادراری متابولیت های اسیدهای چرب در این بیماران شامل: ترشح دی کربوکسیلیک اسیدهای اشباع و غیراشباع، استرهای کارنیتنین، اومگا - 1 هیدروکسی کربوکسیلیک اسیدها و کونژوگه های گلایسین اسیدهای چرب با زنجیر متوسط (c6-c12) در ادارر این بیماران است. در این مطالعه 12 متابولیت مهم ادراری (اسیدهای چرب آلیفاتیک و دی کربوکسیلیک و کونژوگه گلایسین اسیدهای چرب با زنجیره متوسط) در نمونه های ادرار 16 بیمار مشکوک به mcadd و از جنبه های کمی و کیفی و با استفاده از تکنیک گاز کروماتوگرافی مورد ارزیابی قرار گرفت. 12 متابولیت عبارت بودند از:هگزانوئیک (c6)، اوکتانوئیک ، دکانوئیک ، آندکانوئیک (c11) ، آدیپیک (dc6) ، سوبریک (dc8) سباسیک اسید هگزنوئیل، اوکتانوئیل، دکانوئیل، سوبریل، سباسیل گلایسین و (هپتانوئیک اسید بعنوان استاندارد داخلی) هگزانوئیل گلایسین در آزمایشگاه و براساس روش bondi, essler سنتز شد (1910) و سایر کونژوگه های گلایسین پس از هیدرولیز که توسط دکتر gregersen و همکارانش شرح داده شده است اندازه گیری شدند. متابولیت ها براساس روشی که دکتر gregersen و همکارانش شرح دادند از ادرار بیماران استخراج گردید (1976). متابولیت های استخراج شده بوسیله متانول، اسید کلرئیدریک و بنزن بصورت مشتق متیله تهیه و سپس به دستگاه گاز کروماتوگراف تزریق گردید (دستور العمل شیمادزو) برای بررسی اختلاف میانگین متابولیت ها از آزمون آماری t استفاده شد. این آزمون با 02/0 > p اختلاف معنی داری را هم از جنبه کمی و کیفی در مورد هگزانوئیک، اوکتانوئیک، آندکانوئیک، آدیپیک، سوبریک، سباسیک اسید، هگزانوئیل، سوبریل، سباسیل گلایسین بین دو گروه بیمار و کنترل نشان می دهد در صورتیکه اختلاف معنی داری در مورد دکانوئیک اسید، اوکتانوئیل گلایسین و دکانوئیل گلایسین بین دو گروه بیمار و کنترل مشاهده نمی شود. در ضمن این نتایج با استفاده از آزمون mann-whitney مورد تایید قرار گرفت.