نقش نیتریک اکساید بر خصایص تونیک و کارکردی گره دهلیزی - بطنی خرگوش
چکیده
کسر بزرگی از تاخیر ایمپالس بین دهلیز و بطن در گره دهلیزی - بطنی اتفاق می افتد. دوره تحریک ناپذیری نسبتا طولانی گره دهلیزی - بطنی از پاسخدهی بطنها به تحریکات اضافی دهلیز جلوگیری می کند. هر دو عمل هم تاخیر در هدایت و هم دوره تحریک ناپذیری ناشی از خصایص ذاتی گره دهلیزی - بطنی می باشد. در این مطالعه اثرات نیتریک اکساید درون زا و برون زا بر ویژگیهای تونیک و کارکردی گره دهلیزی - بطنی ایزوله خرگوش مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بدست آمده به شرح ذیل است:1- l-arginine (دهنده نیتریک اکساید) موجب افزایش پارامترهای تونیک شامل هدایت در گره دهلیز - بطنی (avct)، دوره تحریک ناپذیری موثر (erp)، دوره تحریک ناپذیری کارکردی (erp)گردید. 2- l-arginine در رابطه با پارامترهای کارکردی گره شامل recovery موجب افزایش ah بدون تغییر در trec شد و wbcl، تسهیل پذیری و خستگی را افزایش داد.3- l-na (مهارکننده نیتریک اکساید سنتاز) موجب افزایش پارامترهای تونیک شامل frp, erp,avct گردید. 4- l-na در رابطه با پارامترهای کارکردی گره شامل recovery موجب افزایش ah بدون تغییر درtrec شد و نیز موجب افزیش wbcl، اما بر تسهیل پذیری تاثیری نداشت.نتیجه اینکه نیتریک اکساید در غلظت های فیزیولوژیک اثر تحریکی و در غلظت های فارماکولوژیک اثر تضعیف کننده روی گره دهلیزی - بطنی دارد. همچنین در این مطالعه برای اولین بار روش double perfusion راه اندازی و با روشهای قبلی (پرفیوژن، سوپرفیوژن) مقایسه شد. wbcl و avct در روش double perfusion به ترتیب 2+-131، 2+-33 به 2+-142، 2+-42 در پرفیوژن 3+-154، 2+-52 در سوپرفیوژن رسید. نتیجه اینکه ظاهرا روش double perfusion از دو روش فوق، از کارائی بهتری در مطالعه گره دهلیزی -بطنی برخوردار است.