بررسی تاثیر برنامه مشاوره گروهی بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به انفارکتوس میوکارد مراجعه کننده به درمانگاههای بیماستانهای وابسته به دانشگاه های علوم پزشکی شهر تهران در سال 1380
چکیده
این پژوهش تحقیقی نیمه تجربی است که به منظور بررسی تاثیر برنامه مشاوره گروهی بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به انفارکتوس میوکارد مراجعه کننده به درمانگاههای بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهر تهران در سال 1380 انجام شده است.آزمون آماری کای دو با p>0/05نشان داد که دو گروه آزمون و شاهد ز نظر عوامل موثر بر کیفیت زندگی مثل سن و جنس و ... یکسان هستند . آزمون آماری تی مستقل با p=0/99 نشان داد که نمره کیفیت زندگی قبل از مشاوره گروهی در دو گروه اختلاف معنی داری ندراند در صورتیکه پس از مشاوره گروهی همین آزمون با p=0/001اختلاف معنی داری را در دو گروه نشان داد و آزمون zبا p<0/001تفاوت معنی داری را از نظر اختلاف نمره کیفیت زندگی در دو گروه آزمون و شاهد نشان داد.آزمون آماری تی زوجی نشان داد که نمره کیفیت زندگی قبل و بعد از مشاوره گروهی در گروه آزمون با p<0/001 اختلاف معنی داری داشته است در حالیکه همین آزمون با p=0/74 اختلاف معنی داری را در دو گروه شاهد نشان نمی دهد. لذا فرضیه پژوهش تحت عنوان کیفیت زندگی بیماران مبتلا به انفارکتوس میوکارد بعد از اجرای برنامه مشاوره گروهی نسبت به گروه شاهد افزایش می یابد ، تایید می گردد.آزمون آماری آنالیز واریانس با p=0/007 نشان داد که این متغیر مدت زمان ابتلا به بیماری انفارکتوس میوکارد و نمره کیفیت زندگی ارتباط معنی داری وجود دارد و سایر متغیرهای دموگرافیک با نمره زندگی ارتباط معنی داری را نشان ندادند . میزان اثر بخشی برنامه مشاوره گروهی طراحی شده بر کیفیت زندگی بیماران مبتلا به انفارکتوس میوکارد براساس آزمون رشد (08/24) برآورد گردید.
