میزان موفقیت روشهای لوله گذاری داخل تراشه به هنگام بیهوشی بیماران
چکیده
لوله گذاری تراشه مخصوصا در شرایط اورژانس و در بیماران با راه هوایی مشکل اهمیت بسزایی برخوردار است. در این مطالعه کار آزمایی بالینی تصادفی سعی شده بین سه روش پیشنهادی در تحقیقات مختلف، مقایسه از لحاظ میزان موفقیت و زمان لازم برای کسب موفقیت در لوله گذاری تراشه در شرایط غیراورژانسی و در بیماران بیهوشی فلج شده انجام دهیم. 39 بیمار با سنین 45- 15 سال و در کلاس i,ii انجمن آمریکائی آستنزیولوژی انتخاب شده و بصورت تصادفی به سه گروه تقسیم شدند. پس القای بیهوشی با 0/5mg آتروپین، 2 میکروگرم / کیلوگرم وزن بدن فنتانیل، 4 میلی گرم / کیلوگرم وزن بدن تیوپنتال سدیم و 5/1 میلی گرم/ کیلوگرم وزن بدن ساکسینیل کولین و اکسیژناسیون کافی، یک لوله تراشه از جنسی red rubber از یکی از حفرات بینی که قبلا با ریختن فنیل افرین 25/0% و ل آماده شده بود وارد کرده سپس در سه گروه، بیماران توسط برونکوسکوپ فیبرووپتیک، میله راهنمای نورانی و روش کور لوله گذاری داخل تراشه می شدند. در مجموعه مشخص شد که در روشهای فوق الذکر میزان موفقیت لوله گذاری در روش برونکوسکوپی فیبروپتیک و میله راهنمای نورانی یکسان (9/76 - 5/61%) بوده و از روش کور (با موفقیت 8/53%) بیشتر است. از لحاظ زمان لازم برای لوله گذاری تراشه در موارد موفق، روش کور با باد کردن کاف لوله تراشه سریعتر (متوسط زمانی 102 ثانیه) از روش میله راهنمای و روش برونکوسکپی فیبروپتیک بوده، اما زمان لازم برای ایندو روش یکسان (متوسط زمانی 136 -128 ثانیه) میباشد.لذا می توان نتیجه گیری کرد روش ساده ای چون استفاده از یک میله راهنمای نورانی می تواند منجر به موفقیت در لوله گذاری تراشه و در حد قابل قیاس با برونکوسکوپ فیبروپتیک و احتمالا در موارد لوله گذاری مشکل می گردد با اینحال این مسئله می باید طی تحقیقات دیگری نیز به تایید برسد.