بررسی نقش وکالت و وزارت در عصر صفویه از شاه اسماعیل اول تا شاه عباس اول(1038-907ه.ق)
چکیده
نظام اداری و سیاسی حکومت صفویه به ویژه قبل از اصلاحات شاه عباس اول بسیار پیچیده و مبهم بوده است. از مهمترین مناصب موجود در آن حکومت منصب وکالت و وزارت است. نقش و اهمیت وکالت به عنوان نائب و قائم مقام شاه ، و وزیر به عنوان رئیس دیوانسالاری اداری در دوره صفویه ، متاثر بود. به منظور ایجاد هماهنگی در عناصر نامتجانس حکومت کارکرد تازه ای یافت و در کنار منصب وزارت که در حکومت صفوی تداوم یافته بود منشا بسیاری از تحولات گردید. موقعیت منصب وکالت تحت تاثیر شرایط سیاسی و مذهبی و اجتماعی، قدرت شاه و امرای قزلباش و متصدیان این منصب تغییر و تحولاتی به خود دید. تلاش بزرگ ترک و ایرانی برای دستیابی به این مناصب موجب افزایش تضادها و درگیری های عمده ای گردید.