تجزیه و تحلیل اقتصادی و اجتماعی شرکتهای سهامی زراعی در ایران
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
شرکت های سهامی زراعی یکی از نظام های بهره برداری از زمین در بخش کشاورزی می باشد که بعد از اصلاحات ارضی در دهه چهل بوجود آمد. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی بسیاری از شرکت های مذکور منحل شد و در حال حاضر فقط چهار شرکت از شرکت های قدیم در کشور به فعالیت خود ادامه می دهند. در سال های ا
شرکتهای سهامی زراعی یکی از اشکال جدید تولیدی پس از اصلاحات ارضی است که نارضایتی دهقانان به علل مختلف در اوایل انقلاب سبب انحلال تعداد بسیار زیادی از آنها شد . پس از گذشت سه دهه، برخی از کارشناسان منطقه ای اهتمامی به احیای مجدد آن نشان داده اند چرا که معتقدند با حل مشکلات پیشین ش
علیرغم گذشت دهها سال از تصویب قانون تجارت در ایران، هنوز شرکتهای تجاری بهواسطه عدم تکیه بر نهادهای فقهی دارای جایگاه حقوقی قابل اتکایی نشدهاند. از جمله آثار ناشی از این نقیصه، فقدان تحلیل دقیق از روابط ارکان مختلف شرکتهای تجاری با یکدیگر است. سؤال پژوهش حاضر از این قرار است
مفهوم مدیریت نظامهای بهرهبرداری در شرکتهای سهامی زراعی در ایران به ویژه پس از اجرای قانون اصلاحات ارضی در ابتدای دهه 40 مورد توجه قرار گرفته و به تدریج به یکی از ارکان برنامههای توسعه پایدار کشاورزی تبدیل شده است. خردی و پراکندگی اراضی کشاورزی و خلاء مدیریت تولید در غیاب عمد
در شرایط فعلی و با وجود اعتراضات و بحرانهای اجتماعی متفاوت، بیشتر مسئولان و سیاستگذاران اجتماعی و اقتصادی، سیاستهایی را مطرح میکنند که پیش از این بارها اجرا شده و به شکست و نارضایتیهای اجتماعی متعددی منجر شده است. حال آنکه با توجه به ادعای این پژوهش، پیچیدگی مسائل کنونی و ا
چکیده تعاونیهای روستایی، نهادهای مردمی هستند که در عین برخورداری از خصوصیات یک واحد اقتصادی، دارای ارزشها و هنجارهای اجتماعی نیز میباشند و میتوانند مبین تلاشهای گروهی اعضای تشکیل دهنده تعاونی جهت نیل به اهداف مشترک و توسعه باشد. لذا با توجه به نقشی که این شرکتهای تعاونی می