شادخواری و تاثیر آن در ادب فارسی تا قرن هفتم
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
در قرن هفتم هجری ایران مورد حمله وحشیانه قومی خونخوار قرار می گیرد؛ بسیاری از مردم ایران در این حمله وحشیانه قتلِ عام می شوند وبه دنبال آن، ظلم وستم برمردم سراسر این سرزمین سایه می اندازد وزمینه برای رواج ادبیّات پایداری فراهم می شود. شاعران پایداری قرن هفتم، ازتمامی امکانات برای
مجموع? آداب و رسومی که جوانمردان، مطابق آن رفتار می¬کرده¬اند، با نام «آئین جوانمردی» شناخته می¬شود.این¬آئین¬در ابتدا، جنب? فکری و فردی داشته و سپس با گذشت زمان، دارای تشکیلات اجتماعی شده¬است که هدف اصلی¬این تشکیلات، مبارزه با ستمگران و یاری محرومان بوده¬است. بسیاری از آداب و رسوم
قوم یهود به سبب همراهی نامشان با حضرت موسی در ادبیات فارسی مورد اهمیت است به همین دلیل نظرگاه شاعران نسبت به این قوم و بازتاب جلوه های مختلف یهودیان در ادبیات فارسی قابل توجه است. این رساله در شش فصل تنظیم شده است فصل اول طرح کلیات مسئله که شامل تعیین مسئله ی پژوهشی،روش تحقیق،هدف
براعت استهلال از آرایه های معنوی علم بدیع است امروزه با توجّه به تعاریف و کاربرد آن در اوّل بعضی از منظومه ها به ویژه شاهنامه ی فردوسی، تحلیل عناصر صرفی، نحوی و معنایی آن، کاری ادبی و علمی محسوب می شود. دراین حیطه سعی نگارنده برآن است بامطالعه ی کتاب ها وآثار دیرینه و منظومه های
متونِ کهنِ تاریخیِ فارسی بهویژه از قرن ششم هجری به بعد، از سویی به سبب موضوع خود، و از سوی دیگر به دلیل کاربرد عناصر و شیوههای ادبیسازی در این متون، در ملتقا و پیوندگاه دو گونۀ «تاریخنگاری» و «ادبیات» قرار میگیرند. در این میان، شعر اعم از فارسی و عربی، با دو نوع کارکردِ عمدۀ
چکیده ادبیّات تنها جولانگاه مطالعات زیبایی شناختی و بلاغی نیست. هرچند که اکثر مطالعات ادبی پیشین، از این دیدگاه انجام گرفته است. این مقاله، ساخت و کارکرد اجتماعی ادبیات و رابطۀ میان جامعه و ادبیات و تأثیر متقابل این دو بر یکدیگر را مورد بررسی قرار می دهد. در ابتدا به چگونگی پیدای
چکیده ادبیّات تنها جولانگاه مطالعات زیباییشناختی و بلاغی نیست. هرچند که اکثر مطالعات ادبی پیشین، از این دیدگاه انجام گرفته است. این مقاله، ساخت و کارکرد اجتماعی ادبیات و رابطۀ میان جامعه و ادبیات و تأثیر متقابل این دو بر یکدیگر را مورد بررسی قرار میدهد. در ابتدا به چگونگی پیدای
زیباییهای محتوایی و ساختاری شعر جاهلی از دیرباز مورد توجه برخی پارسی سرایان بودهاست، تا آنجا که این شعرها، قرنها، مورد تقلید و اقتباس شاعران ایرانی قرار گرفته است. شاعران ایرانی در آغاز به همان سبک و شیوه شاعران جاهلی به سرودن مضمون های آن میپرداختند تا این که با گسترش تصوف
زیباییهای محتوایی و ساختاری شعر جاهلی از دیرباز مورد توجه برخی پارسی سرایان بودهاست، تا آنجا که این شعرها، قرنها، مورد تقلید و اقتباس شاعران ایرانی قرار گرفته است. شاعران ایرانی در آغاز به همان سبک و شیوه شاعران جاهلی به سرودن مضمونهای آن میپرداختند تا این که با گسترش تصوف
در بررسی تاریخ ادبیات فارسی تا پیش از قرن هفتم، اسامی گروهی از بزرگان ادب فارسی همچون کسایی، فردوسی، سنایی، قوامی رازی، ناصرخسرو و ... را در زمره شیعه آل عبا مشاهده میکنیم. شیعت حیدر (مرتضی) در قرن هفتم بیشتر میشوند و در پی آن پیوندهای مذهب امامیه و ادبیات فارسی در قرن هفتم و ه