پایان‌نامه

بررسی رابطه آنتی تیروئید پراکسیداز آنتی بادی با پیش آگهی بیماران مبتلا به کم کاری تحت بالینی تیروئید

چکیده

مقدمه : با توجه به عرضه نمک یددار در سطح کشور و مصرف عموم از آن بیماری های اتوایمیون به عنوان عامل اصلی کم کاری تیروئید اهمیت خاصی یافته است . در این مطالعه بر آن هستیم تا شیوع آنتی بادی ضد تیروئید پراکسیداز را به عنوان شاخص اتوایمیونیتی در بیماران با کم کاری تحت بالینـی تیروئید و رابطه ایجاد و عدم ایجاد هیپوتیروئیدی واضح را با سطح آنتی بادی آن ها به دست آوریم. روش کار : این مطالعه به روش آینده نگر تحلیلی بر روی بیماران با کم کاری تحت بالینی تیروئید مراجعه کننده به کلینیک غدد شهر زنجان انجام شد. اطلاعات توسط پرسش نامه جمع آوری گردید و متغیرهای مورد بررسی شامل سن ، جنس، زمان تشخیص، tsh سرم، آنتی tpo ، هیپوتیروئیدی تحت بالینی، و هیپوتیروئیدی واضح در برنامه کامپیوتری spss تجزیه و تحلیل شد. الگوهای بقا و خطر به روش چند متغیره cox – regression محاسبه و منحنی های آن ها به روش کاپلان مایر و روش cox ترسیم و توسط آزمون logrank مقایسه شد. نتایج : مطالعه روی 63 فرد با کم کاری تحت بالینی تیروئید 60 زن و 3 مرد انجام شد. متوسط زمان پی گیری بیماران 2/8 ± 13 ماه بود. در پایان پیگیری 9/61 % هم چنان کم کاری تحت بالینی تیروئید داشته و 6/20% به کم کاری واضح تیروئید تبدیل شده و 5/17% نرمال شدند. میانگین سطح آنتی تیروئید پراکسیداز ( anti-tpo ) اندازه گیری شده 1092 ± 804 واحد قید شد. از 63 بیمار مورد بررسی، آنتی tpo در 42 نفر ( 67/66 % ) مثبت و در بقیه منفی گزارش شده و بین این دو گروه از نظر تبدیل شدن به هیپوتیروئیدی واضح اختلاف معنی داری مشاهده نشد (379/0 p =). میزان تبدیل فرم تحت بالینی هیپوتیروئیدی به هیپوتیرئیدی واضح نسبت به افراد با سطح بالاتر آنتی بادی تفاوت معنی داری نداشت. میانگین tsh بدو مراجعه l/mu 5/12 ± 13 اندازه گیری شد و در بیماران با tsh اولیه کمتر از 10 و بیشتر از 10 از نظر تبدیل شدن به هیپوتیروئیدی واضح اختلاف معنی داری مشاهده نشد . نتیجه گیری : این مطالعه نشان داد که حدود 20% افراد با کم کاری تحت بالینی تیروئید در عرض 5/1 سال تبدیل به هیپوتیروئیدی واضح شده و نیز به طور متوسط یک فرد با کم کاری تحت بالینی تیروئید پس از 5/5 سال مبتلا به هیپوتیروئیدی واضح خواهد شد. که بیانگر اهمیت پیگیری این بیماران است.. همچنین عواملی چون قوام تیروئید در معاینه، سطح آنتی بادی ضد tpo و نیز سطح اولیه tsh سرم در پروگنوز این بیماران موثر نیستند. انجام مطالعات گسترده تر با تعداد افراد بیشتر و دوره پیگیری تیروئید طولانی تری در این زمینه توصیه می شود

اساتید راهنما و مشاور

فرانک شریفی

پایان‌نامه‌های مشابه

اسناد مشابه

  • بررسی رابطه زمان عمل جراحی در فازهای مختلف سیکل قاعدگی با پیش آگهی بیماران مبتلا به سرطان پستان

    مقاله۲۰۰۲پژوهندهسیدحسین مرتضوی، احمد عامری

    This article has no abstract.

  • تاثیر درمان با لووتیروکسین بر سطح آنتی بادی تیروئید پراکسیداز در بیماران زن 20-50 ساله مبتلا به هاشیموتو

    زمینه و هدف: تیروئیدیت هاشیموتو، شایع ترین علت هیپوتیروئیدیسم در کودکان و بزرگسالان است. تظاهر کلینیکی بیماری به سه شکل هیپوتیروئید، یوتیروئید و به طور نادر هیپرتیروئید می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تغییرات سطح آنتی بادی ضد تیروئید پروکسیداز (anti-thyroid peroxidase: anti-TPO

  • تاثیر درمان با لووتیروکسین بر سطح آنتی بادی تیروئید پراکسیداز در بیماران زن ۲۰-۵۰ ساله مبتلا به هاشیموتو

    مقالهمجله علمی دانشگاه علوم پزشکی بیرجندسعید کلباسی، s. kalbasi بیرجند، خیابان غفاری، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، دانشکده پزشکی هادی حسینی، h. hoseini سحر نادی مقدم، s. nadi moghadam منصور سلطانی

    زمینه و هدف: تیروئیدیت هاشیموتو، شایع ترین علت هیپوتیروئیدیسم در کودکان و بزرگسالان است. تظاهر کلینیکی بیماری به سه شکل هیپوتیروئید، یوتیروئید و به طور نادر هیپرتیروئید می باشد. مطالعه حاضر با هدف تعیین تغییرات سطح آنتی بادی ضد تیروئید پروکسیداز (anti-thyroid peroxidase: anti-tpo

  • ارزیابی اختلالات عملکرد تیروئید و آنتی بادی های ضدتیروئید در بیماران مبتلا به ویتیلیگو

    مقالهمجله علمی دانشگاه علوم پزشکی گرگانرسول محمدی، mohammadi r گرگان، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، دانشکده پزشکی، تلفن 32424021-017 ، نمابر 32440225 محمد آریایی، aryaie m مرضیه روحانی رصاف، rohani rasaf m یاسر مخیری

    زمینه و هدف : ویتیلیگو با شیوع 1-2% در جمعیت های مختلف، یکی از شایع ترین بیماری های پوستی است. اتیولوژی این بیماری به خوبی مشخص نیست. تئوری های مختلفی در این زمینه وجود دارد که فرضیه خودایمنی بودن بیماری بیشتر پذیرفته شده است. این مطالعه به منظور ارزیابی اختلالات عملکرد تیروئید و

  • مقایسه غلظت لیپوپروتئین(a) و چربی‎های سرم در بیماران مبتلا به کم کاری تحت بالینی تیروئید و افراد با عملکرد طبیعی تیروئید

    مقالهمجله دانشگاه علوم پزشکی اراککارون شاه ابراهیمی، karon shah ebrahimi department of internal medicine, school of medicine, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iranگروه داخلی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران اعظم شریفی، azam sharifi school of nursing and midwifery, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iranگروه پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه (kermanshah university of medical sciences) افشین الماسی، afshin almasi department of biostatistics, school of public health, kermanshah university of medical sciences, kermanshah, iranگروه آمار زیستی و اپیدمیولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایرانسازمان اصلی تایید شده: دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه (kermanshah university of medical sciences) روناک طلیعی

    زمینه و هدف: بیماری کم کاری تیروئید تحت بالینی مرحله جبرانی قبل از کم کاری تیروئیدی آشکار می‎باشد. در کم کاری آشکار به علت افزایش لیپوپروتئین(a) به عنوان یک عامل آتروژنیک، خطر بیماری‎های ایسکمیک قلبی افزایش می‎یابد. ولی در مورد افزایش سطح سرمی آن در بیماران کم کاری تیروئید تحت با

  • طراحی روش elisa برای اندازه گیری فراوانی آنتی بادی های سرمی ضد اینترفرون بتا در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروز تحت درمان با cinnovex

    مقالهمجله دانشکده پزشکی اصفهاننسرین زارع، دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه ایمونولوژی، دانشکده ی پزشکی و کمیته ی تحقیقات دانشجویی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران سید حمید زرکش اصفهانی، دانشیار، گروه ایمونولوژی، دانشکده ی پزشکی و مرکز تحقیقات فیزیولوژی کاربردی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و گروه بیولوژی، دانشکده ی علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران وحید شایگان نژاد، دانشیار، گروه داخلی اعصاب، دانشکده ی پزشکی و مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران مرجان قراگوزلو

    مقدمه: اینترفرون بتا (ifn-β یا interferon beta) اولین داروی تأیید شده برای درمان مولتیپل اسکلروز (ms یا multiple sclerosis) است. برخی از بیماران مبتلا به ms تحت درمان با ifn-β در برابر این دارو آنتی بادی ایجاد می کنند. آنتی بادی های ضد ifn-β می توانند کارایی بالینی و فعالیت زیستی