تحلیل داستان دعوت حضرت ابراهیم (علیه السلام) در قرآن کریم با رویکرد تربیتی
چکیده
چکیده از آنجا که در نظام تعلیم و تربیت اسلامی شناخت اسوهها و روش آنها در هدایت و تربیت مردم از جایگاه ویژهای برخوردار است و قرآن کریم حضرت ابراهیم (ع) را اسوه و الگوی مسلمانان معرفی کرده است تحقیق حاضر با هدف شناخت و معرفی ایشان و شیوههای تربیتی که در هدایت مخاطبان خود به کاربردهاند در یک مقدمه و پنج فصل ارائه شده است: فصل اول با عنوان “کلیات“ به جایگاه داستان حضرت ابراهیم (ع) در میان عرب پرداخته و در ضمن مقایسهای اجمالی نیز با قصه ایشان در تورات و انجیل صورت گرفته است. فصل دوم با عنوان اوصاف حضرت ابراهیم (ع) در قرآن کریم به تبیین شخصیت ایشان اختصاص یافته و با تبیین نوزده صفت, مشخص شد که دو صفت “ حلم“ و “صدق“ بیشترین نمود را در جریان رسالت ایشان داشته است. فصل سوم به اصول تربیتی که حضرت ابراهیم (ع) در جریان دعوت مد نظر داشتهاند اشاره دارد از جمله مهمترین این اصول, اصل تشویق, تنبیه و تدریج میباشد. در ادامه, در فصل چهارم روشهای تربیتی حضرت ابراهیم (ع) بررسی شده است, مهمترین روشهای به کار گرفته شده توسط ایشان روش پرسش و پاسخ, جدل, ایفای نقش و مشاهده میباشد. و بالاخره فصل پایانی عهدهدار تبیین اهداف تربیتی بیان داستان حضرت ابراهیم (ع) در قرآن کریم است که عبارتند از: بیان سنن الهی, ایجاد امت اسلامی و الگوسازی. سیره و سیرت حضرت ابراهیم (ع) در قرآن کریم میتواند الگوی تمام عیار برای مربیان محترم و متربیان عزیز قرار گیرد و تأسی به ایشان میتواند راهگشای بسیاری از مشکلات در نظام تعلیم و تربیت باشد