روابط سیاسی ایران و افغانستان در قرن سیزدهم هجری قمری

وقایع سیاسی ایران در قرن هشتم هجری متضمن سلسله های

تحولات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی غزنه از قرن سوم تا پایان قرن ششم هجری قمری

غزنین منطقه ای باستانی است که از قرن سوم تا ششم هجری قمری شاهد تحولات بزرگ سیاسی، فرهنگی و ... بوده و این منطقه در گذر زمان عرصه تاخت و تاز سلسله های قدرتمند و بزرگی از جمله صفاریان، سامانیان، غزنویان، سلجوقیان، غوریان و خوارزمشاهان بوده است. بزرگترین امتیاز غزنه تشکیل سلسله قدرت

اوضاع سیاسی و اجتماعی بخارا از آغاز قرن پنجم تا پایان قرن هفتم هجری قمری

شهر بخارا از مناطق باستانی ماوراءالنهر بوده است که در سال 90 هجری قمری بدست مسلمانان فتح شد و به یکی از مهم ترین مراکز تمدن ایران و اسلام تبدیل شد . این شهر در روزگار حکومت سامانیان ( 279 – 389 ه ق ) به دلیل پایتخت بودن به اوج رونق خود رسید و مهد فرهنگ و هنر و ادب شد . قراخانیان

عوامل تاثیرگذار در روابط سیاسی ایران و افغانستان در دوره کرزی(2002-2012)

ایران وافغانستان به عنوان دوکشور همسایه ومسلمان ودارای قرابت های فرهنگی، مذهبی، زبانی، تاریخی وحتی نژادی می باشد. وجود همین اشتراکات سبب شده است که دو کشور در مقاطع گوناگون تاریخی، گسترش روابط با یکدیگر را به عنوان یکی از اولویت-های نخست سیاست خارجی خودشان قرار دهند ، اما نقطه او

تاثیر عوامل سیاسی بر تطور گفتمان عقلانیت در مذاهب کلامی تا پایان قرن چهارم هجری قمری

این رساله به بررسی ارتباط عوامل سیاسی باتطور گفتمان عقلانیت درمذاهب کلامی می پردازد. منظور ازگفتمان عقلانیت رویکردهای روشی است که متکلمان جهت اثبات عقاید دینی به کار گرفتند. سیر تحولات تاریخ اسلام ویافته های نظری بسیاری ازمحققان، نشان گر ارتباط متقابل تحولات سیاسی، فرهنگی واجتماع

ریشه ها و مبانی فکری اندرزنامه نویسی سیاسی در دو قرن اول هجری

رساله حاضر که با عنوان «ریشه ها و مبانی فکری اندرزنامه نویسی سیاسی در دو قرن اول هجری» تدوین و نگارش شده است، به بررسی جریان فکری اندرزنامه نویسی سیاسی در ایران عصر خلفای دو قرن اول هجری و نتایج حاصل از آن می پردازد. پرسش هایی که پیش روی پژوهشگر قرار گرفته به این شرح است که: «منح

نمودهای ناپایداری اجتماعی در ایران در قرن هشتم هجری قمری در متون منظوم

جامعه ایران در قرن هشتم هجری که مصادف با زوال حکومت ایلخانی بود، یکی از دوران‌های بی‌ثبات‌تاریخی خود را پشت‌سر می‌گذاشت. در این دوران، همواره حس ناامنی وجود داشت، همه‌چیز کوتاه‌مدت بود، جنگ‌های مداوم رخ می‌داد، حکومت‌ها عوض می‌شد، و در یک کلام میزان ناپایداری‌ها به اوج خود رسیده

عوامل مؤثر بر کاهش جمعیت ایران در قرن دوازدهم هجری قمری

سقوط صفویه در سال 1135ه.ق، بحرانهای جدیدی در داخل و خارج کشور بهوجود آورد. در این دوره، جامعۀ شهری و روستایی، متأثر از اوضاع نابسامان سیاسیاجتماعی، در معرض خطر قرار گرفت و تخریب منابع مادی و عوامل انسانی آسیبهای زیادی به بافت جمعیتی وارد کرد. سؤال اصلی نوشتار حاضر این است که عوام

انتقال بیماری‌های همه‌گیر از طریق خلیج فارس، در اواخر قرن سیزدهم و اوایل قرن چهاردهم هجری قمری

اواخر قرن سیزدهم و اوایل قرن چهاردهم هجری قمری، ایران درگیر بیماری‌هایی همه‌گیر، مانند طاعون و وبا بود که بر میزان جمعیت و اقتصاد کشور اثر گذاشت. گسترش این بیماری‌ها، حاصل ناتوانی دولت در سازمان‌دهی مراکز بهداشتی و پیشگیری از این بیماری‌ها با قرنطینه‌ی مرزها بود. مرزهای جنوبی کشو

حیات سیاسی اسماعیلیان دیلم از قرن ششم تا پایان قرن هشتم هجری قمری

منطقه دیلم از سده ششم تا اواخر قرن هشتم ه.ق. همواره محل نزاع اسماعیلیان نزاری با قدرت‌های محلی اطراف بود؛ زیرا این منطقه پس از استقرار اسماعیلیان الموت، دائماً مد نظرشان بود و مذهب اسماعیلیه در آنجا نفوذ بسیار داشت. امیران محلی مازندران و گیلان همواره از نفوذ اسماعیلیه در دیلم وح

نقش تغییرات مورفولوژی رودخانه‌ی مرزی هیرمند در روابط سیاسی ایران و افغانستان

مرزها پدیده‎هایی هستند که اساساً ماهیّتی انسانی دارند که انسان به‎واسطه‌ی درک اختلاف‎های میان خود، آنها را ترسیم می‎کنند و در زمینه‌ی مطالعاتی جغرافیای سیاسی، به‎عنوان یکی از موضوع‎های محوری شمرده می‎شوند. در این میان، رودخانه‎ها به‎عنوان مرزهای طبیعی دو واحد سیاسی، به‎دلیل ماهیّ

هیدروپلیتیک هیرمند و تاثیر آن بر روابط سیاسی ایران و افغانستان

رودخانه هیرمند از افغانستان سر چشمه می گیرد و زندگی مردم منطقه سیستان وابسته به آن است. نوسان جریان آب هیرمند و کاهش آب جاری به سمت سیستان ( ایران ) در صد سال گذشته همواره مشکلاتی را در روابط سیاسی ایران و افغانستان درسطوح محلی و ملی بوجود آورده است. این پژوهش در پی یافتن علل نوس