جمله های درونه ای در زبان فارسی برپایه نظریه زایا گشتاری
چکیده
رساله حاضر پژوهشی است در باره جمله های درونه ای در زبان فارسی . این پژوهش برپایه نظریه زایا - گشتاری استوار است . در این بررسی جمله های وابسته ای که یکی از اجزاء تشکیل دهنده جمله های مرکب ناهمپایه هستند بررسی شده اند. در جمله های مرکب ناهمپایه، جمله وابسته در درون گروه فعلی و یا گروه اسمی در یکی از نقشهای نحوی ظاهر می شود. ظاهرشدن جمله در درون یکی از سازه های نحوی جمله از طریق قاعده های بازگشتی توجیه می شود. به جمله هایی که در درون سازه های نحوی جمله دیگر بکار می رود "جمله درونه ای" و از لحاظ ارتباط دستوری آنها با جمله دربرگیرنده یا اصلی "جمله وابسته" گفته می شود. جمله های مرکب ناهمپایه در زبان فارسی دارای انواع متعدد می باشند که یکی از آنها جمله های وابسته قیدی نامیده می شود. این جمله ها که با یکی از حروف ربط قیدی به جمله پایه مربوط می شوند بیانگر یکی از مفاهیم قیدی هستند، مانند مفهوم زبان، مفهوم شرط و مفهوم استثناء.