تحلیل سبکی پنجاه غزل از حافظ

تحلیل سبکی پنجاه غزل حافظ

تحلیل سبکی پنجاه غزل سید حسن غزنوی

در این پژوهش، ویژگی های سبکی 50 غزل منتخب از دیوان سیدحسن غزنوی، بر اساس دیدگاه های نو سبک شناختی بررسی شده است . بنابراین دیدگاه ، غزل ها در سطح زبانی ، ادبی و فکری مورد بررسی قرار گرفته و نتایج آن بیان شده است . سادگی و روانی کلام و لحن، پرهیز از کاربرد واژه های متروک، از ویژگی

تحلیل سبکی . 5 غزل از دیوان حافظ

رساله حاضر پنجاه غزل منتخب از دیوان خواجه شیراز را از نظر آوایی، دستوری و معنایی مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است . این بررسی نشان داده است که در اشعار حافظ نسبت هجاهای کوتاه به هجاهای بلند تقریبا دوبرابر است . استفاده از هجاهای کوتاه یکی از دلایل روانی اشعار حافظ است . در بررسی

تحلیل سبکی 50 غزل از حافظ

هدف از این تحلیل کشف و شناخت آندسته از اصول، قواعد و ضوابطی است که حافظ در سرودن شعر از آنها مدد گرفته است . تحلیل آوایی، دستوری و معنایی 49 غزل از دیوان حافظ (نسخه تصحیح شده فروغی، قزوینی و دکتر غنی) موضوع کار این رساله می باشد. در هر سه زمینه فوق نتایج بدست آمده با نتایج ارائه

تحلیل روابط بینامتنی غزل حافظ و غزل شهریار

بینامتنیت در سیر تکامل خود از نیمه اول قرن بیستم تا به امروز تحولات گسترده ای یافته است. این نظریه در اواخر دهه ی شصت توسط ژولیا کریستوا با بررسی افکار و آراء میخائیل باختین خصوصاً در مبحث اصل مکالمه گری وارد مرحله ی جدیدی شد؛ به طوری که در عرصه ی نقد و نظریه ی ادبی پیشرفت چشمگیر

بررسی تحلیلی مضامین احادیث و روایات در دویست و پنجاه غزل حافظ

حافظ از جمله شاعرانی است که می توان در حوزه های مختلف دیوان او را مورد نقد و تحلیل قرار داد. از جمله موضوعاتی که می توان دیوان حافظ را بر اساس آن مورد کاوش قرار داد، نقش محتوایی احادیث در هدایت فکری حافظ است که تا کنون اندک پژوهشی در راستای آن انجام یافته است و در این پایان نامه

تفاوتهای سبکی غزل حافظ و سلمان ساوجی از نظر کاربست فعل

زیباییهای ادبی و هنری غزل حافظ بر همگان مبرهن است؛ امّا این زیباییها زمانی بیشتر آشکار میشود که با غزلهای دیگر شاعران و بویژه غزلهایی که مورد توجّه وی بوده و در استقبال از آن اشعار، غزلهایی همزمینه سروده؛ بررسی مقایسهای گردد. چنین بررسیهایی تا حدّی میتواند این امر را محرز کند که

تحلیل شکل مبنا بر غزل حافظ با رویکرد قرآنی واژه یوسف (ع)

توجه به شکل و فرم آثار ادبی و تحلیل رویکردهای شکل مبنا با توجه به نظریات ادبی با تکیه بر واژه یوسف(ع) در غزلیات حافظ و قرآن کریم محور اصلی مقاله است. نظر به این که نگاه فرمی و شکل مدار بر محور مزبور مسبوق به سابقه نیست و کار بکری است، لذا ضرورت دارد تا در این زمینه با تکیه بر حاص

تحلیل شکل مبنا بر غزل حافظ با رویکرد قرآنی واژه یوسف (ع)

توجه به شکل و فرم آثار ادبی و تحلیل رویکردهای شکل مبنا با توجه به نظریات ادبی با تکیه بر واژه یوسف(ع) در غزلیات حافظ و قرآن کریم محور اصلی مقاله است. نظر به این که نگاه فرمی و شکل‌مدار بر محور مزبور مسبوق به سابقه نیست و کار بکری است، لذا ضرورت دارد تا در این زمینه با تکیه بر حاص

تأمّلی تحلیل گرایانه به رابطه ابهام و عقلانیّت در غزل حافظ

برپایه رویکرد بلاغت جدید و بهره گیری از نظریّه امپسن در باب ابهام، نباید ابهام در کلمه و کلام حافظ را پیش فرضی صرفاً هنری تلقّی کرد، بلکه وقایع شگفت قرن هشتم حافظ را ناگزیر ساخته است تا از روی درایت و فهم موقعیّت، ترفند ابهام را هم در بُعد هنری و هم در بُعد عقلانی در غزل هایش به

بررسی و تحلیل نظام هندسی حاکم بر ساختار غزل حافظ (براساس رویکرد جامعه شناسی دیالکتیکی)

جامعه شناسی دیالکتیکیِ ادبیات را میتوان رویکردی تاریخی و کارکردگرا تلقی کرد که به دنبال اثبات تاثیر رخدادهای اجتماعی و طبقاتی جامعه بر ساختار آثار ادبی برجسته است. این رویکرد کل نگر و تعادل گراست به این معناکه نه متن ادبی را اصل میداند و نه تاریخ اجتماعی و طبقاتی را؛ بلکه به دنبا