اثر اتیل متان سولفات (ems) دری اتیل سولفات (des)، سدیم آزید (sa)، ترکیبات و ترکیب های مختلف آنها روی آثار فیزیولوژیکی و فرکانس موتاسیون در دو رقم جو
چکیده
اثرات فیزیولوژیکی و ژنتیکی سه موتاژن شیمیائی شناخته شده بهنامهای سدیم آزید (sa)، اتیل متان سولفات (ems) و دی اتیل سولفات (des) روی بذرهای دو رقم جو، یکی رقم هیمالیا و دیگری رقم ترش 537 مورد آزمایش قرار گرفت . بذرها در دو نوبت متوالی تحت تاثیر موتاژنهای فوق قرار گرفتند. در فاصله دوترتمان متوالی بذرها را خشک کرده یا بصورت خیسی نگاهداری شدند. درنسل اول جوانه زدن، ارتفاع نهال، میزان عقیمی، مقدار بذر و وزن هزار دانه و در نسل دوم موتاسیون کلروفیلی اندازه گیری شد. بطورکلی رقم ترش 537 حساسیت کمتری نسبت بمواد مورد استفاده نشان داد تا رقم هیمالیا، اما موتاسیون کلروفیلی برای هر دو رقم وقتی همزمان کشت شده بودند یکسان بود. بدین علت بازده موتاسیون برای جو ترش 537 بیشتر بوده است . در دوره اول کاربرد موتاژنهای فوق، sa حداکثر و des حداقل بازده و موتاسیون را تولید کردند. خشک کردن بذرها باعث ازدیاد فرکانس موتاسیون در نسل دوم شد. در دوره دوم کاربرد موتاژنها ems حداکثر و des حداقل بازده موتاسیون را دارا بودند. بطورکلی sa در هر دو ترتمان متوالی، حداکثر و des حداقل مقدار موتاسیون را تولید کردند. حداکثر موتاسیون در ترکیب متوالی دو ترتمان با خشک کردن بذرها در فاصله دو ترتمان بدست آمد. صفات اندازه گیری شده در نسل اول و موتاسیون کلروفیلی در نسل دوم به طور معنی داری همبستگی منفی داشتند. ترکیب ems و des بطور مستقل، ولی ترکیبهای sa با ems یا des بطور انتگونیستیک واکنش نشان دادند.