روابط دیپلماسی افغانستان با اتحاد شوروی از 1917 تا 1967
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.












شکلها از متن کامل مقاله برداشته شدهاند و حقوقشان از آنِ نویسندگان و ناشر است.
این پژوهش با دیدگاهی نو نسبت به مسائل منطقه ی قفقاز، بویژه کشورهای مستقل قفقاز جنوبی (جمهوری آذربایجان، جمهوری ارمنستان و جمهوری گرجستان) و مناسبات سیاسی ،اقتصادی و فرهنگی این کشورها با ایران در طول ادوار مختلف می پردازد و ادامه نقش ایران را در حل مناقشات این کشورها مورد بررسی قر
حمله اتحاد جماهیر شوروی به افغانستان در سال 1979 میلادی/1357 شمسی اتفاق افتاد، این حمله در پی اهدافی بلند مدت و کوتاه مدت شوروی در افغانستان رخ داد. شوروی این حمله را با هدف گسترش ایدئولوژی کمونیسم، رقابت با آمریکا، حفظ برتری خود در منطقه، جلوگیری از سقوط حکومت روسی در کابل و ترس
این پژوهش تلاشی در جهت توضیح و تبیین زمینه های شکل گیری و تقویت بنیادگرایی اسلامی با تاکید بر دوره مداخله نظامی اتحاد جماهیر شوروی درافغانستان می باشد. از نظر پژوهش حاضر کودتای احزاب مارکیسیستی ودر پی آن دخالت اتحاد شوروی در افغانستان، اسلام بنیادگرای سیاسی را وارد منازعه های سیا
امروزه بیشتر دولت ها علاوه بر استفاده از دیپلماسی سنتی، توجه و تأکید ویژه ای نسبت به دیپلماسی عمومی مبذول داشته اند. استفاده از دیپلماسی عمومی به ویژه در قرن بیست و یکم نه تنها نشانه ترس و ضعف دولتها نبوده، بلکه شاخصی برای سنجش پویایی و موفقیت سیاست خارجی کشورها نیز می باشد. این
در میان قدرتهای بزرگ، روسیه بیشترین تاریخ روابط سیاسی با ایران را دارد. علل اساسی این روابط در قرنهای گذشته قرارگرفتن این کشور در شمال ایران، تجارت و بازرگانی و وجود اشتراکهای قومی و فرهنگی برخی از جمهوریهای مستقل این کشور با مردم ایران بود. در دوران پهلوی دوم خرید تسلیحاتی و
در میان قدرت های بزرگ، روسیه بیشترین تاریخ روابط سیاسی با ایران را دارد. علل اساسی این روابط در قرن های گذشته قرارگرفتن این کشور در شمال ایران، تجارت و بازرگانی و وجود اشتراک های قومی و فرهنگی برخی از جمهوری های مستقل این کشور با مردم ایران بود. در دوران پهلوی دوم خرید تسلیحاتی و
در قانون اساسی جمهوری اسلا می ایران، اصول سیاست خارجی به صراحت مندرج گردیده است. از این اصول می توان به اصل نه شرقی نه غربی، دعوت جهانیان به حیات طیبه، حفظ تمامیت ارضی و دفاع از مردم مظلوم و ستمدیده جهان اشاره کرد که شکل خاصی به روابط ایران با کشورهای دیگر داده است. بر مبنای اصل
با وقوع انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ ه.ش، سیاست خارجی نوین ایران ذیل اصول معینی تعریف شد. اصولی چون نه شرقی نه غربی و دفاع از مظلومان، در زمان حساس جنگ ایران و عراق از جمله نسبت به مسئله اشغال افغانستان توسط شوروی بهصورت شفاف نمود عملی یافت. مقاله حاضر با استفاده از روش بررسی رونده