شناسایی و پهنه بندی مناطق آسیب پذیر جهت رشد سکونتگاه های غیر رسمی (نمونه موردی مجموعه شهری قزوین)
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
با تمام اهمیتی که آب در اقتصاد وزندگی مردم ایران دارد، سیلاب ها هر ساله مقادیر عظیمی ازآب ها و خاک های حاصل خیز کشور را از دسترس خارج نموده و به کویرها، مانداب ها، دریاچه ها و دریاها انتقال می دهند. از این رو در مواجهه، کنترل و مقابله با این پدیده، شناخت عوامل و پارامترهای موثر ب
سیل از جمله پدیده هایی است که هرساله خسارات فراوانی به بار می آورد و همواره مورد توجه کارشناسان هیدرولوژی بوده است. برای جلوگیری از رخداد سیلاب، باید مناطقی را شناسایی کرد که دارای پتانسیل بالایی در ایجاد این پدیده هستند و برای کاهش خطرات احتمالی، از سر منشأ تولید وارد عمل شد که
در پایان نامه حاضر سعی شده تا با استفاده از داده های ماهواره ای مقدار اثر گذاری پدیده اقلیمی خشکسالی در سطح زمین مشخص گردد. چهار متغیر مورد بررسی قرار گرفت که عبارتند از: بارندگی، تراکم تاج پوشش گیاهی، رطوبت سطح زمین و نوسانات سطح آب زیر زمینی. این چهار متغیر در دو زمان خشکسالی و
مناطق حساس ژیومورفولوژیکی در برگیرنده ی پهنه هایی است که در چارچوب دانش جغرافیای طبیعی حایز ویژگیهایی است که آنها را ، از سایر مناطق متمایز می نماید، هر حوضه آبخیز از نوعی وحدت ژیومورفولوژیکی و اکولوژیکی برخوردار است. لذا مطالعات جغرافیایی در این واحدها در ابعاد طبیعی انسانی و بط
زلزله از دیر باز در جهان به عنوان یکی از مخرب ترین و تهدیدآمیزترین عامل انهدام حیات انسانی و محیطی مطرح بوده است. و آسیب های ناشی از آن در ابعاد مختلف(فیزیکی، اجتماعی و غیره) متوجه جوامع شهری که مدرنترین و آسیب-پذیرترین شیوه سکونت در جهان است، میشود. اما این پدیده طبیعی به خودی خ
هدف این تحقیق، بررسی و پهنه بندی بیابانزایی در منطقه نیمه خشک شهرستان خمین با به کارگیری مدل مدالوس است. ابتدا منطقه مطالعاتی به چهار واحد کاری براساس رخسارههای ژئومورفولوژی تقسیم شد. براساس مدل مدالوس، معیارهای مؤثر در بیابانزایی شامل اقلیم، پوشش گیاهی، خاک، فرسایش، آب زیرزمی
در شرایط اقلیمی کشور، با توجه به حجم عظیم برداشت از منابع آب زیرزمینی توسط چاهها و نیز با در نظر گرفتن تعداد چاههایی خصوصاً در سنوات اخیر حفر گردیده، محاسبه حریم به منظور اعمال مدیریت صحیح بر حفظ و بهرهبرداری بهینه از منابع آب زیرزمینی از اهمیت ویژهای برخوردار است. در این راس