بررسی فرایند مبتدا سازی گروههای اسمی در زبان کردی (سورانی) از دیدگاه ساختار اطلاعاتی
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیده هدف از پژوهش حاضر ، در مرحله ی اول، بررسی وجود یا عدم وجود ضمیر مستتر در زبان کردی سورانی است. کردی سورانی یکی از شاخه های اصلی زبان کردی است که به نوعی می توان گفت در میان سایر گویش های کردی، یک زبان کردی معیار محسوب می گردد. برای این منظور ابتدا چند جمله ی مرکب از زبان کر
در این پژوهش محقق برآن است تا ساختار اطلاعاتی گروه های اسمی محذوف در زبان فارسی را بررسی نماید. برای دست یابی بدین مهم، پیکره زبانی شامل 200 جمله از چندین رمان معاصر بصورت تصادفی انتخاب شده اند. این پیکره بر مبنای مدل های اطلاعاتی ارائه شده توسط کونو(1980)، شیگکو(1985) و چیف(1994
در تحقیق حاضر، ضمن بررسی رفتار زبانی زبان آموزان فارسی زبان در تولید ساختار مجهول زبان انگلیسی از گذر طراحی و اجرای آزمونی نوشتاری، شامل سه تکلیف تبدیل جمله، تکمیل جمله و ترجمه، روی نمونه ای 60 نفره از زبان آموزان سطح مقدماتی، متوسط و پیشرفته، مشاهده نمودیم که زبان آموزان گستره ا
در مقالهی حاضر با برگزیدن یازده فیلم نامه و نمایشنامه از آثار محسن مخملباف، به بررسی 120 جملهی نشاندار حاصل از عملکرد دو فرآیند مبتداسازی و مجهول سازی پرداختهایم. در این پژوهش سعی بر آن است تا شأن اطلاعی عنصر پیشایند شده در هر یک از این دو فرآیند تعیین گردد. همچنین نقش اطلاعی
در مقاله ی حاضر با برگزیدن یازده فیلم نامه و نمایشنامه از آثار محسن مخملباف، به بررسی 120 جمله ی نشاندار حاصل از عملکرد دو فرآیند مبتداسازی و مجهول سازی پرداخته ایم. در این پژوهش سعی بر آن است تا شأن اطلاعی عنصر پیشایند شده در هر یک از این دو فرآیند تعیین گردد. همچنین نقش اطلاعی
یکی از ویژگیهای جهانی ساختار موضوعی این است که افعال نمیتوانند که بیشتر از سه موضوع داشته باشند: دو موضوع درونی و یک موضوع بیرونی. هر موضوع اضافه و یا هر شبهموضوعی از طریق فرایندهای نحوی و یا گفتمانی( که ممکن است بازگشت پذیرباشند) و نه واژگانی به ساختار معرفی میشوند. این ویژگ
در این مقاله بر اساس نظریۀ حاکمیت و مرجعگزینی که هگمن (1994) آن را در کتاب مقدمهای بر حاکمیت و مرجعگزینی معرفی کرده است و بر طبق قواعد ایکس- تیره، به بررسی نحوی گروه اسمی گویش کلهری از گویشهای زبان کردی (وابسته به زبانهای ایرانی شمال غربی) در مقایسه با زبان فارسی، پرداخته شد
نظریۀ ظرفیت، واژگان، از جمله افعال، را بر اساس نوع وابسته های همراهِ آنها در جمله، دارای ظرفیت می پندارد. در هر زبان فرایندهای مشخصی، از طریق تعداد متمم های نحوی در یک بند و یا به وسیلۀ تغییر نقش های معنایی موضوع های یک محمول، باعث تغییر در ظرفیت فعل می شوند. در این مقاله سعی شده