بررسی و مقایسه توانایی مدل سه عامله فما-فرنچ و مدل مرسوم capm در توضیح نوسانات بازده سهام شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
این پایان نامه در تلاش برای آزمون دو مدل قیمت گذاری و مقایسه آنها با یکدیگر می باشد. که این دو مدل عبارت از مدل d capm و مدل سه عاملی فاما و فرنچ می باشد. در این تحقیق با آزمون کردن مدل d capm در مقایسه با مدل سه عاملی فاما و فرنچ که از جمله مدل های موفق است، سعی در پیدا کردن مدل
تطبیق متناسب بازده مورد انتظار با ریسک سبب می شود که هر سرمایه گذاری متناسب با ریسکی که می پذیرد، انتظار بازده معینی را داشته باشد. مدل های مالی در پی کمی نمودن ارتباط بین ریسک و بازده می باشند. در این راستا مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه ای (capm)عامل بازار را تنها عاملی که بازده
هدف از انجام این تحقیق مقایسه عملکرد مدل سه عاملی جایگزین (cnz) با مدل سه عاملی فاما و فرنچ در تبیین بازده اوراق بهادار در دورهی زمانی 1380 تا 1392، بر روی 144 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران، می باشد. سه عامل مطرح شده در مدل جایگزین (cnz) جهت تبیین بازده شامل صرف ری
فاماو فرنچ (1993) با تکیه بر فرض اساسی مدل های قیمت گذاری تعادلی (EAPM) و بهره گیری از رگرسیون مقطعی فاما-مک بث، مدلی سه عاملی را جهت تبیین استثنائات قیمت گذاری داراییها معرفی نمودند[18,19]. EAPM عنوان میکند که ساختار کوواریانس بازده سهام و عوامل کلان اقتصادی تعیین کننده بازده مو
بسیاری از مطالعات آکادمیک فاکتور بتا(beta) را به عنوان معیار ریسک نوسانات بازده سهام شناخته و از مدل قیمت گذاری داراییهای سرمایه ای (CAPM) برای اندازه گیری ریسک پرتفوی و برآورد بازده مورد انتظار استفاده می کنند.طی چند سال گذشته ،مفهوم توسعه یافته شبه واریانس بازده سهام بتا منفی
تعیین مدلی که پیش بینی بهتری از نوسانات قیمتی در زمینه سرمایه گذاری بدهد، از حوزه های مورد بحث در ادبیات مالی است. در این زمینه مدل هایی ارائه شده و هرکدام مزایا و معایبی دارد. این مدل ها به خصوص در زمینه قیمت نفت خام و نرخ ارز مقالاتی را به خود اختصاص می دهد. در سال های اخیر به
تبیین ارتباط بین ریسک و بازده و قیمتگذاری داراییهای سرمایهای، مفهومی است که دهههای اخیر به پارادایم غالب و مسلط در بازارهای سرمایهای تبدیل شده است. بهطوریکه پس از بیان مدل قیمتگذاری داراییهای سرمایهای توسط شارپ و لیتنر در سال 1965، این مدل بارها مورد انتقاد و اصلاح قرار
تبیین ارتباط بین ریسک و بازده و قیمتگذاری داراییهای سرمایهای، مفهومی است که دهههای اخیر به پارادایم غالب و مسلط در بازارهای سرمایهای تبدیل شده است. بهطوریکه پس از بیان مدل قیمتگذاری داراییهای سرمایهای توسط شارپ و لیتنر در سال 1965، این مدل بارها مورد انتقاد و اصلاح قرار
از جمله الگوهای شناخته شده برای تعیین فرایند ایجاد بازده، مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه ای است، که نرخ بازده مورد انتظار هر سهم را توسط بتا اندازه گیری می نماید. تحقیق حاضر به دنبال آزمون و مقایسه مدل قیمت گذاری دارایی های سرمایه ای تجدید نظر شده و مدل سه عامله فاما و فرنچ می