نقش رویا در تأویل و تفسیر اثر هنری بر اساس آرای عرفانی (به ویژه ابن عربی)
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.












شکلها از متن کامل مقاله برداشته شدهاند و حقوقشان از آنِ نویسندگان و ناشر است.
نماد هر تصویر و گفتاری است که علاوه بر معنای صریح دارای معنای کنایی و پنهان است. نماد در بین متصوفه و عرفا کاربردی وسیع داشته است و در آثار مختلف آنها به ویژه تفاسیر عرفانی همچون تفسیر القرآن الکریم منسوب به ابن عربی به کار رفته است. در این تفسیر نمونههای فراوانی از نماد انگاری
مسأله ی ما در این پژوهش، فهم هرمنوتیک عرفانی قرآن در اندیشه ی ابن عربی است. البته در عرفان ابن عربی، واژه ی هرمنوتیک وجود ندارد و اصطلاح تأویل اصطلاحی است که می تواند با واژه ی هرمنوتیک معادل باشد. پس ما می توانیم برای درک مراد عارف از هرمنوتیکِ قرآن، در باب تأویلِ عرفانی پژوهش ک
نماد هر تصویر و گفتاری است که علاوه بر معنای صریح دارای معنای کنایی و پنهان است. نماد در بین متصوفه و عرفا کاربردی وسیع داشته است و در آثار مختلف آنها به ویژه تفاسیر عرفانی همچون تفسیر القرآن الکریم منسوب به ابن عربی به کار رفته است. در این تفسیر نمونههای فراوانی از نماد انگاری و
با نگاهی گذرا به تفاسیر عرفانی در می یابیم که مهمترین عنصر شالوده این تفاسیر، استنباط مفسر می باشد. از این حیث می توان تفسیرهایی متفاوت و در عین حال مشابه را مشاهده نمود. در میان تفاسیر موجود، تفسیر ابن عربی یک تفسیر عرفانی است که بیشتر صبغه فلسفی دارد. این مسأله از آن رو است که
é هدف: هدف این مطالعه ، طراحی شاکله نظریه تربیتی متالئم و متناسب با فرهنگ بومی جامعه با تمرکز بر تبیین مبانی، چیستی و چرایی تربیت هنری با تأکید بر آرای ابن عربی و مالصدرا است. حال، با عنایت به اینکه علم اسالمی، مبانی خود را از آموزههای اسالمی اتخاذ کیمند؛ باید دید که کنآرقریم )
در قرآن کریم مقاطعی از زمان ذکر شده که دارای ویژگیهای خاصّی هستند. مانند «یوم رب»، «یوم ذی المعارج»، «یوم القیامه» و «لیله القدر». از این زمانها با عنوان کلّی «ایّام الهیه» یاد میشود. تفسیر و تأویل این ازمنه از گذشته محل بحث و مناقشه میان مفّسرین، متکلّمین و حکمای الهی بوده اس