زرتشت گرایی در آثار اخوان ثالث
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
زبان نمایشی یا دراماتیک از جمله عناصر بسیار مهم درآثار نمایشی است، که عموماً عملکرد آن را محدود به مواردی چون ساخت شخصیّت، پیش برندگی داستان، مشخص نمودن زمان و مکان، تطبیق با درون مایه، برقراری و باور پذیرکردن مجموعه روابط ،اطلاع رسانی درباره ی شرایط مفروض، ایده و غیره می شود، حا
واقع گرایی به عنوان یک شیوه ی خلّاق، پدیده ای است تاریخی که در مرحله ی معینی از تکامل فکری بشر، زمانی که انسان ها نیاز مبرمی به شناخت ماهیّت و جهت تکامل اجتماعی پیدا کردند، زمانی که مردم نخست، به طور مبهم و سپس آگاهانه، به این حقیقت پی بردند که اعمال و افکار انسان از هیجان های سر
آشنایی عمیق با شاعران معاصر بر هر دانشجوی ادبیات فرضی انکار ناپذیر است و یکی از بهترین راه های وصول به این شناخت. مطالعه ی آثار منظوم و منثور شاعران است. هدف این پژوهش، بررسی سبکی و محتوایی آثار منثور مهدی اخوان ثالث است که شامل مقالات، داستان ها، گفت و گوها، نامه ها، مقدمه ها و
چکیده: روایت بازگویی اموری است که در گذشته اتفاق افتاده و در تعبیر و تلقی تاریخی، بستری است مناسب برای گزارش واقعه که باید در آن ترتیب واقعی رویدادها رعایت گردد. با توجه به اینکه بخش قابل توجهی از سروده های مهدی اخوان ثالث (م. امید) را اشعاری تشکیل می دهد که روایت در آنها مشهود و
ادبیات ازمهم ترین حلقه های اتصال جوامع بشری از گذشته تا کنون بوده است ، امروزه با گسترش دانش ادبی و ادبیات تطبیقی در سبک های مختلف به کندوکاو این ارتباطات پرداخته می شود ،مفاهیم ومضامین مشترک بین ملل مختلف در یک مقطع زمانی یا در دورانهای مختلف بررسی می شود .ملی گرایی یا وطن خواهی
این پژوهش به بررسی زندگی و اندیشه و آثار دو شاعر بزرگ ایران و لبنان ـ مهدی اخوان ثالث و ایلیا ابوماضی ـ از دیدگاه ادبیات تطبیقی و براساس مکتب فرانسه می پردازد و به ما این توانایی را می بخشد تا با واقعیّت های اجتماعی و سیاسی آن ها در یکی از حساس ترین دوره های تاریخی خاورمیانه آشنا
در سدة چهاردهم خورشیدی، ادبیات معاصر ایران تحولات شگرفی یافت و همسو با جریانهای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی معاصر دستخوش تغییرات بسیار شد. بررسی نقش ترجمة آثار ادبی غرب، همچون رمانها و نمایشنامهها و اشعار، به منزلة یکی از جریانهای فرهنگی عصر جدید، میتواند دگرگونیهای ادبیات معاص
هدف و معنای زندگی، در حال حاضر یکی از دشوارترین و مهمترین سؤالات انسان است. امروزه پاسخ گفتن به این پرسش و پرداختن به این موضوع بیش از گذشته احساس میشود. ویکتور فرانکل نظریه پردازی است که از رهگذر تجربیات سختی که داشته است به این پرسش پاسخ گفته است. وی در مکتب خویش که «معنا درم
هذه الدراسة تسعی لبحث الشعر العربی والفارسی فی العصر الحدیث، وذلک من خلال دراسة التناص عند شاعرین متقاربین فی الزمن وفی الأدبین العربی والفارسی، وهما الشاعر العربی المعاصر أحمد مطر، والشاعر الإیرانی مهدی أخوان ثالث، فقد تشابهت ظروفهما المعیشیة والمؤثّرات علی حیاة کلّ منهما، وکان
تعدّ المفارقة تعبیراً لغویاً، تسمح للکاتب بالدخول إلی عالم النص الأدبی، وتؤدی مجموعة کبیرة من الوظائف التی تختلف مستویاتها من نصّ إلی آخر. ممّا جعلها آلة فعالة ومفتاحاً جوهریاً من مفاتیح النصّ، إذ لا یمکن إدراک طبیعة النصّ الأدبی ودلالاتها من دون فهم مصطلح المفارقة واستیعاب ردوده
اخوان ثالث بهزعم بسیاری از پژوهشگران، از دلسپردگان به سنتدر عصر جدید به شمار میآید؛ بررسیها نشان میدهد که این نظریه که عموماً بر اساس قراین متنی برآمده از رویساخت شعر اخوان صورتبندی شده است، در پژوهشهای معاصر بهصورت یک کلانروایت پذیرفتهشده درآمده است. اینک پرسش مهم و
مهدی اخوان ثالث علاوه بر اشعار و تحقیقات ادبی، خودآزماییهایی هم در داستاننویسی دارد که از آنها به «ناپرهیزی» تعبیر نمودهاست. این داستانها، هرکدام مؤلفهها و شناسههایی دارند. درنگ بر زبان و محتوای آنها، ضمن تبیین چندوچون هنر داستاننویسی و تعریف تعلیق و شخصیتپردازی، از دیالو