بررسی جامعه شناختی توسعه سیاسی در ایران بعد از انقلاب اسلامی
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
در این رابطه و در راستای نقش طبقه متوسط در ایران پس از انقلاب، یکی از مباحث اساسی که جایگاه مهمی در انقلاب اسلامی و آینده آن دارد و نیز تاثیر به سزایی در شناخت تحولات بیش از سه دهه انقلاب اسلامی داشته و خواهد داشت، نقش طبقه متوسط در فرایند توسعه سیاسی است. با توجه به اینکه طبقه م
در این پژوهش این موضوع مورد بحث قرار گرفته است که به دنبال برنامه های نوسازی و مدرن سازی پهلوی نوعی سرگشتگی (آنومی) در جامعه ایران پدید آمد این سرگشتگی معلول گسستن ازهمبستگی های سنتی قدیمی، و در حال گذر قرار گرفتن به سمت همبستگی های جدید بود و با توجه به خصوصیات روانی - اجتماعی ج
در رابطه با مطالعه موردی ایران نیز باید گفت این فناوری ها در اخرین دوره انتخابات ریاست جمهوری (خرداد1388) تأثیر مثبت خود را در شرکت حداکثری مردم در انتخابات گذاشته اند و امید است که در آینده نیز شاهد استفاده بیشتر از این قابلیت های مثبت اینترنت و ماهواره ها باشیم .که پیشرفت و گست
نخبگان سیاست گذار نخبگانی هستند که با توانایی فکری و موقعیتی که در جامعه دارند می توانند بیشترین تأثیر را بر جامعه خود داشته و یا به وسیله تصمیمات و ایده هایشان، در تغییر و تحولات تاریخی که در یک جامعه روی می دهد موثر باشند. نخبگان سیاسی جامعه همیشه از کسانی تشکیل می شوند که دارا
انقلاب اسلامی چه نقشی در روند توسعه سیاسی ایران ایفا نموده است ؟ این پرسشی است که این تحقیق به دنبال پاسخ گویی به آن بوده است. انقلاب اسلامی به عنوان نقطه عطفی در تاریخ معاصر ایران، یکی از گام های بلند ملت ایران در راستای رهایی از استبداد و نیل به آزادی و مردمسالاری و به عبارتی د
موضوع این پایان نامه تغییر مواضع سیاسی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران است. این سازمان که شاکله اصلی آن همان جناح چپ سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی است در موارد اصلی و مهمی تغییر نگرش داده است. اعضای این سازمان در ابتدا قائل به نظریه ولایت فقیه بودند و معتقد بودند مردم نمی توانن
هدف از پژوهش حاضر شاخصهای اثر بخش بر توسعه سیاسی در ایران پس از انقلاب اسلامی بر اساس نظریه مشارکت است. در این تحقیق به دلیل آنکه لازم بود توجه به بستر و زمینه تحقیق و با استخراج دانش ضمنی خبرگان پدیده مورد مطالعه از ابعاد مختلف مورد جستوجو قرار گیرد، لذا از روش کیفی که رویکردی م
نظام جمهوری اسلامی ایران، در حوزه ساختار سیاسی ناظر بر نظام پارلمانی صاحب تجربه است. تا پیش از بازبینی قانون اساسی در سال ١٣٦٨، کشور بر اساس ساختار پارلمانی تمشیت میشد. لیکن در مقطع چند سال اخیر برخی صاحب نظران بر این باورند که ساختار نظام ریاستی، مطلوب نظر مقتضیات کشور نیست و ب
توسعه سیاسی یکی از مهمترین اهداف حکمرانی است که با بهرهگیری از شاخصهای قدرت نرم، بهبود فرآیندهای سیاسی و ارتقاء سطح مشارکت و اعتماد عمومی را هدف قرار میدهد. شاخصهای قدرت نرم شامل دیپلماسی فرهنگی، ارتباطات مؤثر، ارزشهای مشترک و اعتبار بینالمللی هستند که نقش مهمی در تقویت مش
هدف اصلی این پژوهش مقایسۀ نقش و راهبردهای روشنفکران قبل و بعد از انقلاب اسلامی در توسعۀ سیاسی ایران است و در همین راستا، نقش روشنفکران چهار نسل متفاوت اول، دوم و سوم و چهارم مورد بررسی قرار گرفته است. روش این پژوهش، کیفی و با رویکرد تحلیل محتوا و با استفاده از ابزار کتابخانهای و
پس از پیروزی انقلاب اسلامی همچنان تقابل سنت و مدرنیته، تعارضات و تقابل در حوزههای گوناگون جامعه حضور و بروز داشته است. مفهوم متعارض بودن سنت و مدرنیته در کشورهای درحالتوسعه، که نیاز به تحقیق و تعدیل دارد، عمدتاً حاصل ورود مدرنیته در قالب پدیدهای «بیرونی» به درون یک نظام اجتماع
برنامههای توسعه، بهمنظور تأثیرگذاری و ایجاد تغییر و بهبود در زندگی مردم که متضمن ارتقای منابع، فرصتها و توانمندی آحاد افراد جامعه و نیز بهبود در استانداردها و کیفیت زندگی است، نوشته میشوند. آنها مبتنیبر سیاستهایی هستند که در قالبهای انضمامیتر اهداف معین و مواد قانون برن