مطالعه تطبیقی - تاریخی رابطه ساختار سیاسی و تغییر آن با توسعه اقتصادی (ایران، چین و ژاپن 1920-1800)
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.












شکلها از متن کامل مقاله برداشته شدهاند و حقوقشان از آنِ نویسندگان و ناشر است.
توسعه اقتصادی از مباحث حیاتی در همه کشورهاست، لذا اندیشیدن پیرامون آن، به دلیل شرایط نابه سامان میلیون ها نفر در سراسر جهان از یک سو و از سوی دیگر شکاف روز افزون بین کشورهای باصطلاح «در حال توسعه» و «ممالک توسعه یافته»، ازاهمیت زیادی برخوردار است. اندیشمندان و پژوهشگرانی که کشوره
رساله حاضر با اتخاذ رویکرد تطبیقی– کیفی و مورد محور و با کاربرد تحلیل فازی، شرایط علی نابرابری های درآمدی و منزلتی در ایران و هند را در یک دوره شصت و چهار ساله مورد بررسی قرار داده است. چارچوب تئوریک در این بررسی مدلی ترکیبی از دیدگاه نوسازی، وابستگی، شیوه تولید و نظریه دولت است
چکیده: هدف تحقیق: هدف اصلی تحقیق حاضر، بررسی و شناخت عوامل و موانع نهادی موثر بر روند توسعه اقتصادی جامعه ایران در سه دوره تاریخی می باشد که برای رسیدن به این هدف محقق سعی نموده تا اهداف فرعی بررسی تطبیقی وضعیت نهادهای سیاسی در کشورهای توسعه یافته، در حال توسعه و توسعه نیافته و م
تغییر و تحول در ابعاد وجودی هر نظام اجتماعی برای تطبیق و سازگاری اجزاء و زیر نظام های آن با شرایط حاکم بر هر دوره ی اجتماعی به منظور بقا، رشد و توسعه و کارایی بهتر آنها همواره در طول زمان مطرح و به عنوان بخشی از تاریخ هر کشور وجود داشته است. نظام های آموزشی به طور عام و نظام های
راهبردها و سیاستهای تدوین شده برای بالا بردن توان ضریب اشتغال در راستای مبارزه علیه بیکاری بعد از انقلاب اسلامی و همچنین در سایه برنامه های اول و دوم و سوم توسعه کشور، شکاف بین عرضه و تقاضای موجود را نه تنها تامین ننموده است بلکه هر روز به ابعاد این شکاف اضافه می گردد .مسئله این
مقاله حاضر به بررسی رابطه تحولات سیاسی با اولین نوسازی (اقتصادی) در سه کشور ایران، چین و ژاپن میپردازد. این مطالعه به روش تطبیقی تاریخی انجام گردیده است. زمان مورد مطالعه از سالهای 1800 1920 را دربر میگیرد. سه رویداد مهم در این بررسی انقلاب میجی (1868)، انقلاب مشروطه (1905) و
مقاله حاضر به بررسی رابطه تحولات سیاسی با اولین نوسازی (اقتصادی) در سه کشور ایران، چین و ژاپن می پردازد. این مطالعه به روش تطبیقی ـ تاریخی انجام گردیده است. زمان مورد مطالعه از سال های 1800 ـ 1920 را دربر می گیرد. سه رویداد مهم در این بررسی انقلاب میجی (1868)، انقلاب مشروطه (1905
توسعه را میتوان یکی از دغدغههای اصلی جامعه ایرانی در تاریخ معاصر دانست. توسعه همهجانبه کشورها بهویژه توسعه اقتصادی آنها تابع عوامل متعدد و درهمتنیدهای است و هدف این پژوهش، تبیین رابطه ویژگیهای جغرافیاییِ ساخت قدرت سیاسی با توسعه اقتصادی در ایران است. این تحقیق با رویکرد کم
ﺑﺎ آﻏﺎز ﺑﻪ ﮐﺎر دوﻟﺖ ﻫﺎی ﻧﻬﻢ و دﻫﻢ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻧﮕﺎه ﺑﻪ ﺷﺮق ﺑﻪ روﯾﮑﺮد اﺻﻠﯽ دﺳـﺘﮕﺎه دﯾﭙﻠﻤﺎﺳـﯽ اﯾـﺮان ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ. در ﻫﻤﯿﻦ ﭼﺎرﭼﻮب، ﺗﺤﺖ اﻟﺰاﻣﺎت ﻣﻮﺟﻮد ﺗﻮﺳﻌﻪ رواﺑﻂ ﺑﺎ ﭼﯿﻦ از ﺟﺎﯾﮕﺎه ﻣﻬﻤـﯽ در ﺳﯿﺎﺳـﺖ ﺧﺎرﺟﯽ ﺑﺮﺧﻮردار ﮔﺸﺖ؛ ﺑﻪ ﻃﻮری ﮐﻪ ﺗﻬﺮان و ﭘﮑﻦ ﻣﻨﺎﺳﺒﺎت ﮔﺴﺘﺮده ای را در اﯾﻦ ﻣﻘﻄﻊ ﺗﺠﺮﺑـﻪ ﮐﺮدﻧـﺪ. ﺑﺮ ﻫﻤﯿﻦ
تحقیق حاضر با هدف« مطالعه تطبیقی برنامههای توسعه ایران و کره جنوبی با تاکید بر توسعه اقتصادی – سیاسی انجام شده است. چارچوب نظری تحقیق برگرفته از نظریات آمارتیاسن ، شیلزوآدریان لفت ویچ است. مطابق با آراء نظری این صاحبنظران بویژه لفت ویچ، دولت های توسعه گرا چند ویژگی دارند اعم از: