برنامه ریزی فضاهای عمومی با رویکرد حس تعلق خاطر در مقیاس محله، نمونه موردی: محله گیشا (تهران)
چکیده
چکیده‌ای برای این سند ثبت نشده است.
پایان‌نامه‌های مشابه
تدوین معیارهای برنامه ریزی کاربری اراضی شهری با رویکرد کارایی انرژی( نمونه موردی: واحد همسایگی در شهر جدید هشتگرد)
رشد شتابان و فزاینده شهرنشینی و در پی آن، افزایش جمعیت شهرها، پیامدهای مختلفی را در زمینه های گوناگون به دنبال داشته است. از جمله مهمترین این پیامدها می توان به افزایش مصرف و تقاضا برای منابع انرژی اشاره نمود که خود از دو جنبه قابل تامل است: نخست، محدود بودن منابع انرژی مورد مصرف
برنامه ریزی توسعه فضایی با رویکرد توسعه پایدار شهری(نمونه موردی: بابلسر)
پدیدآمدن انقلاب صنعتی ، بهبود وضعیت اقتصادی و رفاهی مردم، تکیه بر اتومبیل و پیشرفت های حمل و نقل از دلایل رشد بی سابقه جمعیت شهرنشین و گسترش سریع شهرها بعد از جنگ جهانی دوم بوده است. از آن جا که این رشد شهری برپایه اتومبیل بوده است شهرها در مدت کوتاهی وسعت زیادی از سرزمین ها را ا
برنامه ریزی فضاهای بازی محله ای - نمونه موردی مناطق شهری اصفهان
چکیده : بازی یکی از فعالیت های مورد علاقه ی کودکان و نوجوانان است. منظور از کودک و نوجوان در این پژوهش سنین 5/1 تا 15 ساله است، البته بازی تفاوت های زیادی با ورزش، کار و حتی فراغت دارد. شخصیت اصلی کودکان در سال های اولیه زندگی شکل می گیرد و بازی نقش بسزایی در آن دارد و نبود یا وج
اصول طراحی منظر فضاهای اجتماعی با هدف افزایش حس تعلق به محله (نمونه موردی پیاده راه محلی ده ونک)
شهر و روابط موجود در آن به عنوان پیشرفته ترین مجتمع زیستی بشر، اثرات بی بدیلی بر هویت ساکنان خود دارد. در سده های معاصر روند شهرسازی در ایران دچار تقلید از انگاره های غربی و پدیده جهانی شدن گردیده و به نوعی گرفتار انقطاع تاریخی و ناسازگاری با فرهنگ و جهان بینی شهروندان ایران بخصو
امکان سنجی بکارگیری رویکرد برنامه ریزی اجتماع ـ مبنا در ساماندهی سکونتگاه های غیررسمی پژوهش موردی( محله ایران آباد شهر اردبیل)
اسکان غیررسمی یکی از مسائلی است که عدم توجه به آن در بلندمدت می تواند پیامدهای منفی زیادی برای مدیریت شهری ایجاد نماید. همچنین به کارگیری روش اشتباه برای برخورد با این پدیده نیز می تواند اثرات منفی زیادی به بار آورد. در کشور ایران غالباً روش های فیزیکی در برخورد با سکونتگاه های غ
مطالعه به کارگیری رهیافت برنامه ریزی ارتباطی در بازآفرینی شهری (نمونه موردی: محله همت آباد اصفهان)
بافت های فرسوده شهری که بخش اعظمی از مساحت کشور را به خود اختصاص داده اند (حدود 65 هزار هکتار)، طی تحولات دوران شهرنشینی و گسترش شتاب آلود آن طی دهه های میانی قرن حاضر دچار بی مکانی و بی زمانی گشته و در احاطه بافت های جدید شهری نتوانسته اند نیازهای روز شهروندان را تأمین نمایند. ا
اسناد مشابه
عوامل مؤثر بر ایجاد و ارتقاء اجتماع‌پذیری در فضاهای عمومی با مقیاس‌های مختلف شهر تهران (نمونه موردی : فضاهای عمومی دو محله و یک ناحیه در منطقه 7 تهران)
گرایش به زندگی ماشینی، حضور گسترده وسایل نقلیه و تغییر چهره شهر به واسطه چیرگی اتومبیل بر فضای شهری، جدایی‌گزینی مردم از فضاهای عمومی، نادیده‌انگاری ارزش‌های اجتماعی، فرهنگی و هویتی نهفته در فضاهای عمومی، بی‌توجهی به حفظ و ارتقای حیات جمعی در دهه‌های پیشین، موجب شده که برخی فضاها
تأثیر فضاهای عمومی شهری بر احساس ایمنی اجتماعی (نمونه موردی: محله کن تهران)
از پیامدهای ازدیاد جمعیت و رشد بی رویه شهرها، تجمع گروه های نامتجانس انسان ها در کنار یکدیگر است که سبب مشکلاتی نظیر ناامنی می گردد. حضور مردم باعث افزایش حس ایمنی در سطح جامعه و محیط های مدنی می شود. مهم ترین هدف این پژوهش تمرکز بر برخوردهای علمی و عملی با نگاه معمارانه و طراحی
ارزیابی نقش مؤلفه های شهرسازانه در تعیین الگوی مصرف آب در مقیاس محله (نمونة موردی: محلة الغدیر کرمان)
آب شیرین تمیز برای حمایت از جمعیت انسانی و توسعه اقتصادی بسیار مهم است. برنامه‌ریزان شهری، وظیفه دارند مکان‌های خوبی برای مردم نه‌تنها ازنظر فیزیکی، بلکه ازنظر اجتماعی، اقتصادی و محیطی ایجاد کنند به‌طور سنتی، برنامه‌ریزان شهری در مدیریت آب شهرها نقشی نداشته‌اند. بااین‌حال، برنامه
برنامه ریزی فضاهای امن شهری با رویکرد CPTED (نمونة موردی محلة “آبک گلابدره” واقع در منطقة یک شهرداری تهران)
یکی از نیازهای اولیه انسان برای زندگی داشتن امنیت است. امنیتی که بخش عمدة آن در فضاهای شهری شکل می‌گیرد. احساس امنیت در یک شهر به عوامل بسیاری بستگی دارد و در این تحقیق سعی شده است به شناخت و معرفی معیارهای تأثیرگذار فضایی-کالبدی بر امنیت فضاهای شهری پرداخته شود. در طول زمان، نظر
تأویل کارکردشناختی فضاهای عمومی محله¬ای از منظر هویت نمونة موردی: محلة نازی آباد و مهران تهران
در مطالعة شهر ایرانی، محلات همواره یکی از قدیمی ترین و پایهایترین عوامل ساختاری شهرها به شمار میرفتند که در مقام ابژهای قابل تأمل و به دور از نگاهی نوستالژیک، از ویژگی های تکامل یافتهای برخوردار بودند. از مصادیق این تکامل یافتگی که خود نیازمند مداقة مفصل است، میتوان به وجو
تأویل کارکردشناختی فضاهای عمومی محله ای از منظر هویت نمونه موردی: محله نازی آباد و مهران تهران
در مطالعه شهر ایرانی، محلات همواره یکی از قدیمی ترین و پایهایترین عوامل ساختاری شهرها به شمار میرفتند که در مقام ابژهای قابل تأمل و به دور از نگاهی نوستالژیک، از ویژگی های تکامل یافتهای برخوردار بودند. از مصادیق این تکامل یافتگی که خود نیازمند مداقه مفصل است، میتوان به وجو