جلوه های عرفان در اشعار دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
محمدرضا شفیعی کدکنی و عبدالوهاب البیاتی دوتن از شاعران پرآوازه ی ادبیات معاصر فارسی و عربی و از پرچمداران مکتب ادبی رمانتیسم هستند. این دوشاعرکه موقعیت سیاسی و اجتماعی جامعه ی وقت خود را به خوبی درک کرده و شرایط تقریباً یکسانی را پشت سرگذاشته اند، مضامین مشترکی را در سروده های خو
پژوهش علمی، نیاز همیشگی بشر برای دست یابی به افق های ناشناخته ی جهان هستی است.روش ، شیوه ی پژوهش علمی است که راه رسیدن به مقصود را برای پژوهشگر هموار می کند. روش شناسی پژوهش های ادبی، یکی از شاخه های علمی نوین است که آموزش آن، یکی از ضرورت های دانشگاهی امروز شده است. شناخت دقیق م
این پژوهش در حوزه¬ی ادبیات تطبیقی است و اساس کار آن بر مکتب فرانسه استوار است یعنی تطبیق و بررسی و مطالعه¬ی روابط ادبی و تأثیرات براساس رابطه¬ی تاریخی و برپایه¬ی علت و معلولی در شعر تأملی دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی شاعر و نویسنده¬ی معاصر ایرانی و ایلیاء ابوماضی شاعر معاصر لبنانی. ه
دانشگاه بوعلی سینا مشخصات رساله/پایان نامه تحصیلی عنوان: بررسی میراث عرفان ایرانی در اشعار محمدرضا شفیعی کدکنی، قیصر امین پور و سید حسن حسینی نام نویسنده: فروغ خانی نام استاد راهنما: دکتر مهدی شریفیان نام استاد مشاور: دکتر نجمه نظری دانشکده?:ادبیات و علوم انسانی گروه آموزشی: زبان
در این پایان نامه پس از مطالعه و بررسی مکرّر تمام آثار منظوم انتشار یافته ی شفیعی کدکنی نتایج بسیاری حاصل شد که در نخستین گام با اندیشه ی وی نسبت به کودک مأنوس شدیم. پشت زمینه ی اندیشه ی شفیعی کدکنی نسبت به کودک، پافشاری بر آموزش فرهنگی کودکان برای رشد و تعالی جامعه است. در بیش ت
چکیده: «بینامتنیت» یکی از شاخه های مهم نظریه پست مدرن و از شیوه های جدید در نقد آثار ادبی و هنری است. در دهه های اخیر این نظریه و مطالعات مربوط به آن در بین منتقدان آثار ادبی رواج روز افزون داشته است. براساس این نظریه، آثار ادبی و هنری – خواه یک رمان، یک شعر و یا یک تابلوی نقاشی
در فایل اصل مقاله موجود است
در فایل اصل مقاله موجود است
إن الصوفیة قد دخلت الأدبین العربی والفارسی منذ القدم والشعراء کان لهم قراءة خاصّة عنها حسب تجربتهم الشعریة والعصر الذی عاشوا فیه. فالمؤثرات الاجتماعیة والظروف السیاسیة کان لهما أکبر تأثیر علی توظیف التصوف من قبل الشعراء. واستمرّت هذه المسیرة حتی وصلت إلی العصر الحدیث الذی تشهد فی
پدیده شهر، در بیان رنجهای جامعه و همچنین در نمود آرزوی آفرینش ناکجاآباد، نگاه شاعران زیادی را به یکدیگر پیوند داده است. نیشابور، شهری است که در آثار عبد الوهّاب البیاتی و محمّدرضا شفیعی کدکنی، جایگاه ویژهای دارد. بیاتی بهویژه در مجموعة شعری «الّذی یأتی ولا یأتی» و شفیعی در دفتر
با مطالعه و بررسی آثاری که پیرامون نقد ادبی نگاشته شدهاند، میتوان دو رویکرد عمده را از یکدیگر متمایز کرد: در رویکرد اوّل، اثر و متن ادبی، تنها انعکاسدهندهی ذهنیّت مؤلّف خویش دانسته شده و متن، تابعی از عوامل تعیینکنندهی بیرونی است. رویکرد دوم امّا بر خلاف رویکرد اوّل، محوریّت ر
هنجارگریزی از نظریههای ادبی جدید است که در آن شاعر با بکارگیری اسلوبهای خاص، ساختار متداول زبان را بر هم زده، و زبانی ناآشنا میآفریند. همزمان با نشر جریان نوگرایی در شعر، شاعران معاصر فارس و عرب به نوگرایی در مفاهیم و زبان شعری خود روی آوردند. بسیسو (1926-1984م)، و شفیعی کدکن