سیاست آزادسازی اقتصادی چین و گسترش روابط چین و آمریکا(2002-1980)

عمل گرایی در سیاست خارجی و گسترش روابط اقتصادی چین و جمهوری اسلامی ایران (1376-1357)

پیامدهای امنیتی سیاسی-اقتصادی گسترش روابط پاکستان و چین بر ایران 2000 تا 2010

جمهوری اسلامی پاکستان به عنوان یکی از مهم ترین همسایگان جمهوری اسلامی ایران از دیرباز و از همان نخستین سال های دهه ی 1950 با جمهوری خلق چین پس از شکل گیری نظام کمونیستی در این کشور دارای روابط نزدیک و مناسبات محکم بوده است به گونه ای که رهبران سیاسی دو کشور در طول دهه های گذشته ه

بررسی بحران حوزه یورو و تاثیر آن بر روابط اقتصادی اتحادیه با آمریکا و چین

منطقه ای و مرفه ترین وفربه ترین تشکل غیر ملی با کارکرد و حوزه نفوذ جهانی و بین المللی در حالیکه انتظار می رفت به روند روبه رشد خود در زمینه های مختلف ادامه داده و بعنوان الگویی برای همگرایی دیگر مناطق و جهانی شدن شود، در اثر بحران مسکن سال 2008 آمریکا و رکود ناشی از آن دچار توقف

گسترش روابط اقتصادی چین و عراق در پرتو سیاست تنوع منابع انرژی پکن

چین و عراق همکاری اقتصادی و تجاری نزدیکی دارند.چین بزرگترین شریک تجاری عراق و عراق سومین شریک تجاری بزرگ چین در میان کشورهای عربی است. کمک‌های چین، که بدون شرایط سیاسی ارائه شده است، توافق‌نامه‌ها و سرمایه‌گذاری‌های دوجانبه متعددی را تسهیل کرده است. در واقع، در چارچوب پیچیده سیاس

سیاست خارجی چین در هزاره سوم: الزامات اقتصادی و سیاست خارجی مسالمت جویانه در روابط بین الملل

سیاست خارجی چین از سال 1949م تاکنون تغییر و تحول زیادی داشته است. وجود گرایش­های ایدئولوژیک در سیاست خارجی این کشور در آغاز انقلاب، اتخاذ سیاست انزواگرایی در دهه های1950و1960م، تحول در سیاست خارجی از انفعالی در اواخر دهۀ1960م به فعال در دهۀ1970م، در پیش گیری سیاست خارجی تعاملی و

ظهور چین: چالش‌های ایالات‌متحده آمریکا در مواجهه با قدرت روزافزون چین در روابط بین‌الملل

با فروپاشی شوروی و پایان نظام دوقطبی ایالات متحده آمریکا مدعی کسب جایگاه قدرت بلامنازع و قدرتمند‌ترین دولت در نظام بین‌الملل گردید، بازیگری که توانایی جهت‌دهی به قواعد و رویه‌های بین‌المللی را به‌تنهایی داراست. با این همه سایر قدرتهای بزرگ با به چالش‌کشیدن آمریکا، تلاش‌ها خود را

عمل گرائی در سیاست خارجی و گسترش روابط اقتصادی ایران و چین (1999-1979)

مقاله حاضر به بررسی علل گسترش مناسبات تجاری و اقتصادی ایران و چین در فاصله زمانی 1979 تا 1999 می پردازد. استدلال اصلی مطرح شده آن است که گسترش روابط دو کشور در نتیجه اتخاذ خط مشی های عمل گرایانه و واقع بینانه توسط دولتمردان تهران و پکن است. به ویژه سیاست اصلاحات و نوسازی «دنگ شیا

عمل گرائی در سیاست خارجی و گسترش روابط اقتصادی ایران و چین (1999-1979)

مقاله حاضر به بررسی علل گسترش مناسبات تجاری و اقتصادی ایران و چین در فاصله زمانی 1979 تا 1999 می پردازد. استدلال اصلی مطرح شده آن است که گسترش روابط دو کشور در نتیجه اتخاذ خط مشی های عمل گرایانه و واقع بینانه توسط دولتمردان تهران و پکن است. به ویژه سیاست اصلاحات و نوسازی «دنگ شیا

ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎی ﺳﯿﺎﺳﯽ - اﻗﺘﺼﺎدی ﺗﻮﺳﻌﻪ رواﺑﻂ اﯾﺮان و ﭼﯿﻦ در ﭼﺎرﭼﻮب ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻧﮕﺎه ﺑﻪ ﺷرق(1392-1384)

ﺑﺎ آﻏﺎز ﺑﻪ ﮐﺎر دوﻟﺖ ﻫﺎی ﻧﻬﻢ و دﻫﻢ ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻧﮕﺎه ﺑﻪ ﺷﺮق ﺑﻪ روﯾﮑﺮد اﺻﻠﯽ دﺳـﺘﮕﺎه دﯾﭙﻠﻤﺎﺳـﯽ اﯾـﺮان ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ. در ﻫﻤﯿﻦ ﭼﺎرﭼﻮب، ﺗﺤﺖ اﻟﺰاﻣﺎت ﻣﻮﺟﻮد ﺗﻮﺳﻌﻪ رواﺑﻂ ﺑﺎ ﭼﯿﻦ از ﺟﺎﯾﮕﺎه ﻣﻬﻤـﯽ در ﺳﯿﺎﺳـﺖ ﺧﺎرﺟﯽ ﺑﺮﺧﻮردار ﮔﺸﺖ؛ ﺑﻪ ﻃﻮری ﮐﻪ ﺗﻬﺮان و ﭘﮑﻦ ﻣﻨﺎﺳﺒﺎت ﮔﺴﺘﺮده ای را در اﯾﻦ ﻣﻘﻄﻊ ﺗﺠﺮﺑـﻪ ﮐﺮدﻧـﺪ. ﺑﺮ ﻫﻤﯿﻦ