شریعت در آثار احمد جام (ژنده پیل) نامقی
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
آثار عرفانی و صوفیانه زبان و ادب پارسی، با زبانی شفاف و گویا، راه زندگی را بر همگان نمایان می سازند. شیخ¬جام (ژنده پیل) به عنوان صوفی و عارف وارسته و سنی مذهب عصرسلجوقی، آثار عرفانی خود را که بیشتر نثر سازمانی بر آن ها غالب است از دل و بی غل و غش و بی حسد و بی تعصب به کاغذ آورده
چکیده شیخ احمد جام نامقی ملقّب به ژنده پیل (440- 536) یکی از مشایخ بزرگ و در عین حال بحث انگیز تاریخ عرفان و تصوّف است. از دوران کودکی و نوجوانی او اطّلاعی در دست نیست، بجز اینکه وی دوران جوانی خود را به باده نوشی و عشرت طلبی گذراند؛ امّا در بیست و دو سالگی بر اثر بارقه ای الهی ت
قطبالدّین محمّد بن مطهر بن احمد جام (ژندهپیل) از صوفیان و نویسندگان توانای ایران است که از 577 تا 667 هجری زندگی کرده است. حدیقةالحقیقة یکی از آثار اوست. در این مقاله ابتدا به اطّلاعاتی دربارة قطبالدّین، شامل نام و نسب و مذهب و شغل قطبالدّین و روابط او با معاصران و سفرها و آث
قطبالدّین محمّد بن مطهر بن احمد جام (ژندهپیل) از صوفیان و نویسندگان توانای ایران است که از 577 تا 667 هجری زندگی کرده است. حدیقةالحقیقة یکی از آثار اوست. در این مقاله ابتدا به اطّلاعاتی دربارة قطب الدّین، شامل نام و نسب و مذهب و شغل قطب الدّین و روابط او با معاصران و سفرها و آث
یکی از صفاتی که برخی مقاماتنویسان به احمد جام نسبت داده اند «امّی بودن» وی است. آنان، با انتساب چنین صفتی به شیخ جام، همه گفتههای او را برگرفته از الهام ربّانی و کشف و شهود عارفانه می دانند. اگر، بنا به نوشته این مقاماتنویسان، همه آثار و نوشتههای احمد جام متأثر از «الهامات غ
یکی از صفاتی که برخی مقاماتنویسان به احمد جام نسبت داده اند «امّی بودن» وی است. آنان، با انتساب چنین صفتی به شیخ جام، همة گفتههای او را برگرفته از الهام ربّانی و کشف و شهود عارفانه می دانند. اگر، بنا به نوشتة این مقاماتنویسان، همة آثار و نوشتههای احمد جام متأثر از «الهامات غ
یکی از صفاتی که برخی مقاماتنویسان به احمد جام نسبت دادهاند «امّی بودن» وی است. آنان، با انتساب چنین صفتی به شیخ جام، همة گفتههای او را برگرفته از الهام ربّانی و کشف و شهود عارفانه میدانند. اگر، بنا به نوشتة این مقاماتنویسان، همة آثار و نوشتههای احمد جام متأثر از «الهامات غیبی»
از دیرباز ارتباط بین نگرش هنرمند با زبان او، اعمّ از زبان ادبی و غیرادبی، مورد توجّه سبک شناسان بوده است. برخی توجّه به مشبّه به ها را در متن ادبی از مهم ترین روش های یافتن ارتباط بین محتوا و فرم دانسته اند و از آن روی که وجه شبه از مشبّه به اتّخاذ می شود، برای بررسی نگرش هنرمند