موانع توسعه سیاسی در آسیای مرکزی
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
رساله حاضر پژوهش در "موانع توسعه سیاسی در افغانستان معاصر" را موضوع تحقیق خود قرار داده است. چرایی فروماندن افغانستان به مرحله توسعه نیافتگی سیاسی، پرسش اصلی این تحقیق را تشکیل می دهد. فرضیه ای که در جریان پژوهش مورد توجه قرار گرفته عبارت است از وجود مجموعه عوامل بهم پیوسته سیاسی
موانع توسعه سیاسی افغانستان موضوعی بحث انگیز و پیچیده ای است. این موانع ناشی از:معضل مواد مخدر، وضعیت زنان، مشکلات مرزی پشتونستان، فقر و فساد سیاسی و اداری و مشکلات فرهنگی و نارسائی رسانه ها، عدم امنیت جانی و روحی، ارزش های افراطی گری مذهبی و معضل تاریخی و ناتمام تضاد قومیت ها اس
هرچند عربستان سعودی پس از تحولات جنگ جهانی اول و فروپاشی امپراطوری عثمانی در سال 1932 متولد شد، اما این کشور نوظهور به واسطه منابع غنی نفت، سریعاً مورد توجه قدرت های بزرگ قرار گرفت. نظام سیاسی قبیله ای، اقتدارگرا و محافظه کار، مذهب وهابیت، اقتصاد وابسته به نفت، فرهنگ سیاسی و اجتم
امروزه بر اثر تحولاتی که در عرصه های مختلف علوم، تکنولوژی، ارتباطات، اقتصاد، سیاست، فرهنگ و... شکل گرفته است، دنیا به سوی همکاری و همگرایی بیشتر در حال حرکت است و رواج مفاهیم و اصطلاحاتی نظیر جهانی شدن، فشردگی زمانی و مکانی،گفتگوی تمدن ها، دهکده جهانی و... نشان از این فرایند دارد
طرح مساله : امروزه بخش قابل ملاحظه ای از روابط بین الملل، حول محور محیط زیست شکل می گیرد. اگر بدانیم که استفاده روز افزون از منابع زیستی و به تبع آن تخریب سیاره زمین پدیده هایی هستند که اثرات آنها به ندرت در درون مرزهای قراردادی یک کشور محدود می گردند؛ آشکارا به این نتیجه می رسیم
آمریکا دارای اهداف متعدد اقتصادی و سیاسی در آسیای مرکزی است که اهم آن عبارتند از: 1 - هدف آمریکا ایجاد نظم و امنیت سیاسی اقتصادی در آسیای مرکزی است . 2 - هدف آمریکا محدود کردن نفوذ روسیه و ایران در آسیای مرکزی است . 3 - هدف آمریکا استفاده از منابع نفت و گاز در آسیای مرکزی است . ا
آسیای مرکزی علاوه بر آنکه میراثدار اقتصاد بزرگ جادهابریشم و پلی ارتباطی میان اروپا و آسیای شرقی و همچنین شمال و جنوب قاره آسیا به شمار میآید، امروزه به سبب کشف منابع غنی انرژی نیز به عنوان منطقهای مهم محسوب میشود. در واقع منطقهآسیای مرکزی در فضای پسا شوروی دارای ابعاد ژئواس
نقشه سیاسی امروز آسیای مرکزی با مرزهایی که پنج کشور مستقل قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان را از یکدیگر جدا می سازند در نیمه اول قرن بیستم به تدریج در سه مرحله شکل گرفته است. اولین واحد سیاسی با مرزهای امروزی در 26 اوت 1920 تحت عنوان جمهوری خودمختار قرقیز به ع
فرهنگ سیاسی در هر جامعهای، تابعی از فرهنگ عمومی آن است. از آنجا که توسعه سیاسی نیازمند توجه به الگوهای بومی و مبتنی بر شرایط جغرافیایی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، تاریخی هر کشوری است بنابراین، هم از لحاظ اصولی و هم در عمل میبایست با پرهیز از الگوبرداری وارداتی- عمومی و بر مبنای
وابستگی متقابل امنیتی- اقتصادی، پیوندهای تاریخی، قومی و نژادی، تهدید ها و نگرانی های مشترک امنیتی میان کشورهای آسیای مرکزی بیانگر وجود شبکه ای در هم تنیده از اشکال گسترده ای از روابط و پیوندهای امنیتی میان جمهوری های منطقه می باشد که امکان ترسیم خطوط مرزی جداگانه میان امنیت ملی ا
وابستگی متقابل امنیتی- اقتصادی، پیوندهای تاریخی، قومی و نژادی، تهدیدها و نگرانیهای مشترک امنیتی میان کشورهای آسیای مرکزی بیانگر وجود شبکهای در هم تنیده از اشکال گستردهای از روابط و پیوندهای امنیتی میان جمهوریهای منطقه میباشد که امکان ترسیم خطوط مرزی جداگانهمیان امنیت ملی ا
بستر و شرایطی که جایگاه نسبی زنان با توجه به آنها سنجیده میشود، در بیثباتی مداوم است و در تأثیر پیشرفتهای تکنولوژیکی، روابط موجود میان دولت و بازار، آموزش و پرورش و متغیری بیاندازه بیثبات بهنام «نگرش» قرار میگیرد. در این نوشتار که بهصورت توصیفی ـ تحلیلی و با بهرهگیری از