ارزیابی وضعیت فعلی بیابان زایی دشت سیستان با استفاده از مدل مدالوس اصلاح شده (m medalus) با تاکید بر معیار فرسایش آبی و بادی
چکیده
چکیده‌ای برای این سند ثبت نشده است.
پایان‌نامه‌های مشابه
ارزیابی وضعیت فعلی بیابان زایی در خراسان جنوبی با استفاده از روش مدالوس (مطالعه موردی منطقه طبس مسینا - شهرستان درمیان)
بیابان زایی به عنوان یک معضل گریبان گیر بسیاری از کشورهای جهان است. به منظور ارزیابی بیابان زایی تحقیقات مختلفی در داخل و خارج کشور صورت گرفته که به ارائه مدل های منطقه ای منجر شده است. این پژوهش با هدف ارزیابی کمی بیابان زایی در منطقه طبس مسینا با گستره ای حدود 25 هزار هکتار در
ارزیابی وضعیت بالفعل بیابان زایی با استفاده از مدل imdpa در دشت یزد – اردکان
شناخت و ارزیابی عوامل موثر بر تخریب اراضی و پدیده بیابان زایی ما را در جهت کنترل این پدیده رو به گسترش در جهان یاری می نماید. گسترش بیابان و تخریب اراضی سالانه خسارات جبران ناپذیری را از جنبه های مختلف به بخش های اقتصادی و اجتماعی وارد می نماید. تاکنون روش های متعددی برای برآورد
ارزیابی کمی وضعیت فعلی بیابان زایی در جنوب شرق اصفهان (جرقویه سفلی) جهت ارائه ی یک مدل منطقه ای
چکیده: پدیده بیابان زایی در دهه های اخیر با رشد روز افزون جمعیت در جهان، به دلیل ایجاد موانعی که زندگی ساکنین مناطق مستعد بیابان زایی را تهدید می کند، مخصوصاً در مناطق خشک، به عنوان خطری طبیعی مطرح گردیده است. طبق تحقیقات انجام یافته توسط فائو و یونپ در سال 2001، بیش از یکصد کشور
ارزیابی شدت بیابان زایی دشت عباس با استفاده از مدل imdpa
در حال حاضر بیابان زایی به عنوان یک معضل گریبانگیر بسیاری از کشورهای جهان از جمله کشورهای در حال توسعه می باشد و به معنی تخریب سرزمین در مناطق خشک، نیمه خشک و نیمه مرطوب است که از عوامل مختلفی از جمله تغییرات آب و هوا و فعالیت های انسانی سرچشمه می گیرد. مدل imdpa که جدیدترین روش
بررسی وضعیت بالفعل بیابان زایی با تاکید بر تخریب منابع آب و کشاورزی بر اساس مدل ایرانیimdpa (مطالعه موردی: دشت ارسنجان)
چکیده: در حال حاضر بیابان زایی به عنوان یک معضل، گریبان گیر بسیاری از کشورهای جهان از جمله کشورهای در حال توسعه می باشد. بیابان زایی مشتمل بر فرآیند هایی است که هم زائیده عوامل طبیعی و هم به عملکرد نادرست انسان بر می گردد. ایران نیز به دلیل شرایط خاص اقلیمی و زمینی تحت تأثیر اغلب
بررسی وضعیت بالفعل بیابان زایی با استفاده از مدل imdpa درشهرستان سبزوار با تأکید بر معیارهای کشاورزی، آب و خاک مطالعه موردی اراضی بخش داورزن
نتایج به دست آمده نشان داد که از بین سه معیار مورد بررسی به ترتیب معیارهای آب،کشاورزی و خاک در اولویت تشدید شرایط بیابانی قرار دارند. در این میان شاخص های سیستم های آبیاری و افت آب های زیرزمینی با ارزش عددی 4 و 1/3 بیشترین سهم را در معیار آب و شاخص کاربرد ماشین آلات و نهاده ها با
اسناد مشابه
ارزیابی وضعیت فعلی بیابان زایی دشت صوفیکم- منگالی در شمال غربی استان گلستان (گزارش کوتاه علمی)
برای ارزیابی و تهیه نقشه بیابانزایی، تحقیقات مختلفی در داخل و خارج صورت گرفته که به ارائه مدلهای منطقهای منجر شده است. در این پژوهش برای بررسی وضعیت فعلی بیابانزایی دشت صوفیکم منگالی در شمال غربی استان گلستان از روش مدالوس استفاده شد. قبل از به کارگیری مدل در منطقه، معیارها و شاخ
ارزیابی وضعیت فعلی بیابان زایی و اصلاح مدل مدالوس در دشت سگزی اصفهان
بر طبق تعریف کنفرانس بینالمللی مبارزه با بیابانزایی، «پدیدة بیابانزایی» عبارت است از تخریب اراضی در نواحی خشک، نیمهخشک، و نیمهمرطوب خشکِ ناشی از عوامل متعددی چون تغییرات اقلیمی و فعالیتهای انسانی. این پدیده مدتهاست که یک مشکل جدّی اقتصادی، اجتماعی، و زیستمحیطی در بسیاری ا
ارزیابی وضعیت فعلی بیابانزایی و اصلاح مدل مدالوس در دشت سگزی اصفهان
بر طبق تعریف کنفرانس بینالمللی مبارزه با بیابانزایی، «پدیدة بیابانزایی» عبارت است از تخریب اراضی در نواحی خشک، نیمهخشک، و نیمهمرطوبِ خشکِ ناشی از عوامل متعددی چون تغییرات اقلیمی و فعالیتهای انسانی. این پدیده مدتهاست که یک مشکل جدّی اقتصادی، اجتماعی، و زیستمحیطی در بسیاری
ارزیابی وضعیت فعلی بیابان زایی و شناخت مهم ترین عوامل تخریب با استفاده از مدل ایرانی ارزیابی پتانسیل بیابان زایی (مطالعة موردی: منطقة دامغان)
مبارزه با بیابان زایی، که امروزه تهدیدی جدی برای محیط و رفاه انسان به شمار می رود، نیازمند درک مسائل پیچیدة این پدیده از طریق ارزیابی، آگاهی از شدت عمل فرایند ها، و مشخص نمودن عوامل آن است. بنابراین، در این بررسی، پس از مطالعة شرایط حاکم بر منطقة دامغان، که نشان دهندة وجود بیابان
ارزیابی وضعیت بالفعل بیابان زایی دشت یزد- اردکان براساس دو معیار آب و اقلیم
پدیده بیابان زایی به عنوان یکی از بارزترین فرایند های تخریب منابع طبیعی در جهان مطرح شده است. طی چند دهه گذشته کوشش های جهانی زیادی برای مقابله و تعدیل این پدیده صورت گرفته است. از مهم ترین این اقدام ها می توان به کنوانسیون مقابله با بیابان زایی و تعدیل اثرات خشکسالی از سوی سازما
مقایسه وضعیت فعلی بیابان زایی به دو روش imdpa و micd با تأکید بر معیار فرسایش بادی (مطالعه موردی: دشت فخرآباد مهریز)
به منظور مقابله با پدیدۀ بیابان زایی باید عوامل به وجود آورندۀ آن را شناخت و اقداماتی برای مقابله با آن انجام داد. بدین منظور، تحقیقات مختلفی در داخل و خارج کشور صورت گرفته که به ارائه مدل های منطقه ای منجرشده است. هر یک از این مدل ها از شاخص های متفاوتی استفاده می کنند و نتایج م