منابع داخلی تاثیرگذار بر شکل گیری سیاست خارجی آمریکا پس از جنگ سرد
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
فروپاشی شوروی باعث تحول عظیم در جغرافیای سیاسی منطقه شدو تهدید دیرین همسایه شمالی ایران از بین رفت وایران خواست با کشورهای استقلال یافته ای که طی قرون متمادی جزو خاکش بوده وتحت تاثیرفرهنگ و تمدن آن قرار داشتند رابطه برقرار کند ولی دیری نگذشت که هر یک از این کشورها برای حل بحران ه
استراتژی کلان آمریکا در هزاره سوم بسیار متفاوت با استراتژی این کشور در قرن بیستم می¬باشد. بنابراین، استراتژی کلان تدافعی محور که بازتاب جنگ سرد بود جای خود را به استراتژی کلان تهاجمی که متناسب با دوران هژمونی و عصر تک قطبی می¬باشد، داده است. شورای امنیت، به عنوان رکن اجرایی سازما
روابط میان کشورها همواره میان سه الگوی رفتاری همکاری جویانه، تعارضی و یا نوسانی از آن دو قرار داشته است. بررسی سیر مناسبات میان چین و آمریکا در دوران بعد از جنگ سرد نشان دهنده وجود الگوی نوسانی روابط برخلاف دوران جنگ سرد نشان گر الگوی نوسانی روابط است؟ این فرضیه را مورد آزمون قرا
مفهوم قدرت از دیر زمان تا به امروز، یکی از بحث برانگیز ترین و گسترده ترین مفاهیم در علم سیاست و روابط بین الملل بوده است. مفهومی که با گذشت زمان و پیچیده شدن هر چه بیشتر روابط بین المللی و پیشرفت علوم و فنون، ابعاد بیشتری چه از نظر عناصر و چه نوع یافته و امروزه استفاده از قدرت تن
دیپلماسی عمومی در ایالات متحده از دیرباز مورد استفاده بوده است. به گواهی تاریخ می توان اهمیت آن را در سده های پیشین دنبال نمود، که گاه از زبان روسای جمهور آمریکا و زمانی از مواضع اتخاذ شده وزاری خارجه بیان شده است. نیاز به ایجاد قدرت نرم و استفاده از دیپلماسی عمومی قبل از جنگ جها
روابط ایالات متحده آمریکا با اسرائیل و اعراب بخش بسیار مهمی از سیاست خاورمیانه ای ایالات متحده را تشکیل می دهد. آمریکا نخستین کشوری بود که پس از اعلام موجودیت اسرائیل در سال 1948م. توسط ترومن، آن را به رسمیت شناخت. در طی چند دهه مناسبات، تلاش اسرائیل این بوده است که به عنوان متحد
با توجه به فضای رقابت آمیز بازار نفت ، تحولات پی در پی در خاور میانه و منطقه جنوب غرب آسیا، سیاست خارجی عربستان سعودی بنا به دلایل عدیده به ویژه پس از به قدرت رسیدن ملک سلمان و افزایش قدرت بن سلمان ولیعهد پادشاهی، اهمیتی فوق العاده و تاثیر گذار در معادلات منطقه ای پیدا کرده است.
هدف: انقلاب اسلامی ایران از ابتدای دهه ی 1360، الگوی کنش سیاست خارجی کشور را دست خوش تحولاتی بنیادین کرد. درک دلایل این تغییر و تحول در سیاست خارجی، به دلیل اینکه دورهی شکل گیری سیاست خارجی جمهوری اسلامی است، مسئله ای محوری است. از این رو، این مقاله درصدد درک و تبیین عوامل شکل ده
سیاست خارجی آمریکا در دوران بعد از جنگ سرد با تغییرات الگویی و رفتاری همراه بوده است. تغییرات الگویی ناشی از دگرگونی در ساختار نظام بین الملل می باشد؛ در هر ساختار بین المللی شکل خاصی از تعامل بین بازیگران وجود دارد. در ساختار دوقطبی، آمریکا و اتحاد شوروی یکدیگر را در چارچوب «موا
دوره پس از جنگ سرد همواره شاهد مباحث زیادی در مورد ساختار نظام بینالملل از سوی نویسندگان و پژوهشگران روابط بینالملل بوده است؛ اما این پرسش همچنان مطرح است که ساختار نظام بینالملل پس از جنگ سرد چه مدلی است و تأثیر این مدل بر سیاست خارجی کشورها بهویژه قدرت برتر چگونه است؟ بهعب
بنیاد پژوهش حاضر بر این پرسش نهاده شده که سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا در قبال ایران (1991-1979) و کوبا (1991- 1959) چگونه شکل گرفته و در عمل چگونه اعمال شده است؟ و چه وجوه تشابه و افتراقی میان ایران و کوبا در این زمینه وجود دارد. روش این پژوهش، تاریخی ـ تحلیلی بوده و مبنای تح
در چارچوب تداوم رقابت ژئوپلیتیکی جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا در غرب آسیا، جنگ ۱۲روزه تحمیلی رژیم صهیونیستی علیه ایران به منزله رخدادی تعیینکننده در بازتعریف الگوی مهار ایالات متحده قابلبررسی است. پرسش اصلی مقاله این است که سیاست خارجی آمریکا در قبال این بحران بر ک