مطالعه سیتوتاکسونومی تعدادی از گونه های جنس acantholimon boiss در ایران
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
مطالعه حال حاضر بخشی از تحقیقات آتی جهت بررسی فیلوژنی و روند تکاملی فستوکوئید ها (poaceae) است. هدف اصلی این تحقیق بررسی وضعیت تاکسونومی جنس reichenb. nardurus با استفاده از روش های ریخت شناسی و سیتولوژی می باشد. مطالعات اخیر جنس nardurus را با دو گونه ی n. subulatus (banks & sol
سرده کوزینیا (cousinia) با بیش از 662 گونه، سومین سرده بزرگ تیره کمپوزیته (compositae) و بزرگترین سرده تبار cynareae است . ناحیه پراکندگی این سرده منطبق بر منطقه فلوراایرانیکا می باشد. از آنجایی که ویژگیهای ریخت شناسی در گونه های مختلف این سرده بسیار متغیر می باشد، لذا این سرده ن
طایفه poeae از خانواده گندم(poaceae) دارای 135 جنس مرتعی است که eremopoa یکی از آنهاست. مطالعات انجام شده بر روی این جنس به دقّت جنس های مهم این طایفه همچون poa و festuca نمی باشد. منابع مختلف واحد های گونه ای و فرو گونه ای متفاوتی برای این جنس معرفی کرده اند، بنابراین مطالعات ما
جنس vicia یکی از جنس های مهم طایفه یfabeae = vicieae از خانواده ی fabaceae شامل 150 تا 210 گونه در جهان می باشد. گونه های مختلف این جنس اساساً در اروپا، آسیا و شمال آمریکا پراکنده شده اند که به سمت مناطق معتدله آمریکای جنوبی و بخش حارّه ای آفریقا گسترش می یابد. برجسته ترین تنوع گ
هامستر دم دراز (calomyscidae) خانواده کوچکی از جوندگان است و طبق جدیدترین رده بندی ارائه شده دارای 8 گونه در جنس هامستردم دراز (calomyscus) می باشد. تاکنون در ایران 5 گونه هامستر دم دراز گودوین ((c. elburzensis، هامستر دم دراز کوه های زاگرس (c. bailwardi)، هامستر دم دراز نجیب (
جنس allochrusa boiss. متعلق به طایفه lychnideae، زیرتیره silenoideae و تیره caryophyllaceae می¬باشد که دارای چهارگونه در دنیاست. سه گونه از این جنس در ایران وجود دارند که از این میان دوگونه آن به نام¬های a. persica و a. bungei اندمیک ایران هستند. شمال غربی ایران و نواحی مجاور آن
دو گونه acantholimon bakhtiaricum و a. mirtadzadinii از ایران نامگذاری و معرفی می گردند. گونه a. bakhtiaricum متعلق به بخش sect. microstegia و گونه a. mirtadzadinii متعلق به بخش sect. acantholimon است. گونه a. bakhtiaricum با گونه a. austro-iranicum قرابت زیادی دارد، لیکن در پوشش
گونه acantholimon densiflorum از استان آذربایجان شرح داده می شود. این گونه با گونه های a. armenum، a. araxanum و a. caryophyllaceum قرابت نزدیکی دارد، ولی با همه آنها با داشتن گل آذین خیلی متراکم بخوبی تمیز داده می شود. گونه a. flabellum از شمال شرق ایران شرح داده می شود، بنظر می
گونه acantholimon albocalycinum از جنوب شرق ایران شرح داده می شود. این گونه متعلق به بخش glumaria است و با داشتن کاسه سفید متما یز می گردد. گونه جدید با گونه acantholimon subulatum قرابت دارد و با آن مقایسه می شود. گونهacantholimon kermanense از استان کرمان شرح داده می شود. این گ
شمارش کوموزومی 14 گونه از جنس acantholimon گزارش می شود که همگی آنها متعلق به ایران بوده و13 گونه برای اولین بار گزارش می شوند. بر اساس مطالعه انجام یافته اعداد 7 و8 به عنوان اعداد پایه کروموزومی معرفی می شود
انتشار جغرافیایی جنس acantholimon در ایران مورد بحث قرار می گیرد. در مجموع تعداد79 گونه از جنس acantholimon در ایران تشخیص داده می شود که 65 گونه آن انحصاری ایران است. تعلق گونه ها در نواحی رویشی شناخته شده در ایران شامل نواحی اروپایی سیبریایی (بدون گونه)، ایرانی تورانی (79 گونه)
گونه acantholimon hormozganense از جنوب ایران به عنوان گونه ای جدید نامگذاری و معرفی می شود. این گونه با گونه a. aspadanum که در مرکز ایران انتشار دارد، قرابت نزدیکی دارد. همچنین گونه a. zaeifii به عنوان گونه ای جدید از جنوب ایران معرفی و نامگذاری می شود. این گونه با a. eschkeren