تحلیل سیاست خارجی ایالات متحده و روسیه در آسیای مرکزی بعد از یازده سپتامبر (2008-2001)
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
با نگاهی به سیر تطور سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا به ویژه بعد از جنگ سرد تا کنون، دیده می شود که این کشور همواره سیاست خارجی خود را بر اساس تعریف دشمن بنیان گذاشته است. در دوره ی پس از جنگ سرد و فقدان محرکی به نام کمونیسم، این کشور با بحران معنا دهی به روند سیاست خارجی خود موا
چکیده خاورمیانه با داشتن منابع غنی انرژی از یک سو و موقعیت خاص ژئوپولیتیک ازسوی دیگر، حوزه ی منفعتی غیرقابل اغماض، برای قدرت های بزرگ محسوب می شود. در دوران دو قطبی سطح روابط و چگونگی پیوند آمریکا واتحاد جماهیر شوروی با کشورهای خاورمیانه تابعی از روابط آن دو کشور و شرایط بین المل
فروپاشی شوروی در سال 1991 موقعیت ایران را در منطقه دگرگون کرد. از طرفی قدرت بزرگی که کشور ایران را تهدید می کرد فروپاشید و از طذف دیگر ایران با کشورهای جدیدی در منطقه روبرو شد که ظرفیت های زیادی برای جذب بازیگران منطقه ای و فرامنطقه ای داشتند. از جمله ی این بازیگران می توان چین،
با رویدادهای 11 سپتامبر 2001 برای نخستین بار آمریکاییان توانستند در جمهوری¬های آسیای مرکزی که نزدیک به دو سده زیر نفوذ و سلطه روس¬ها بودند، حضور مستقیم پیدا کنند. منطقه¬ای که روسیه آن را جزو منطقه¬ی نفوذ طبیعی خود قلمداد می¬کند. در این برهه روسیه درصدد به چالش کشیدن حضور آمریکا د
رفتار واحدهای سیاسی، به ویژه قدرت های بزرگ تعیین کننده ی نوع نظام حاکم بر جامعه جهانی است. بر این اساس سیاست خارجی کشورها تحت تأثیر تحولات ساختار نظام بین المللی قرار می گیرد. این تحولات، سیاست خارجی کشورها را شکل می دهد و آن را متحول می نماید. سیاست خارجی آمریکا نیز از این قاعده
محور سیاست خارجی امریکا در دوره اوباما بهویژه در دوره دوم، حل بحرانهای بینالمللی این کشور در خاورمیانه و نیز حل مساله هستهای ایران بوده است. هدف کاخ سفید فشار آوردن به ایران از طریق نظام تحریم و هماهنگ با اروپا به منظور ایجاد و گسترش نارضایتی داخلی از سیاستهای دولت و حاکمیت
ایالاتمتحده آمریکا در راستای بازیابی شأن و منزلت بینالمللی خود پس از یازده سپتامبر 2001، به طرح ریزی و اجرای راهبردهایی در راستای بازتولید قدرت خود اقدام کرد و در این مسیر تلاش بسیار نمود تا هم منابع تولید قدرت خود را کارآمدتر نماید و هم منابع جدید قدرت را پیریزی کند. بنابراین
در این مقاله با تأکید بر نقش ابعاد هویتی و برساختها در سیاست خارجی، به بررسی نگاه هویتبنیان آمریکا به مسائل بینالمللی و ریشههای سازهانگارانه مبانی سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا در قبال موضوع هستهای ایران پرداخته میشود. از منظر ایالات متحده، ایران بعد از انقلاب اساساً در
در این مقاله با تأکید بر نقش ابعاد هویتی و برساختها در سیاست خارجی، به بررسی نگاه هویتبنیان آمریکا به مسائل بینالمللی و ریشههای سازهانگارانه مبانی سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا در قبال موضوع هستهای ایران پرداخته میشود. از منظر ایالات متحده، ایران بعد از انقلاب اساساً در ضدیت با
پژوهش حاضر با هدف بازنمایی و تحلیل مضمون کنشهای گفتاری آیتالله خامنهای در مواجهه با سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا در بازۀ فشار حداکثری تا پساترامپ (۱۳۹۵–۱۴۰۴) انجام شده است. پرسش اصلی این پژوهش آن است که رهبر انقلاب اسلامی چگونه رفتار و راهبردهای ایالات متحده را معناگذاری و
سیاست خارجی ایالات متحدهی آمریکا در دهههای گذشته بر حمایت همهجانبه و همسویی مطلق بـا منافع اسرائیل در منطقهی خاورمیانه و در سطح نظام بینالملل استوار بوده است. این حمایت همه- جانبه علاوه بر منافعی که برای ایالات متحده داشته هزینههایی را نیز برای این کشور در پی داشته است. از آنجا ک