کاربرد نظریه ارزش نهایی در اندازه گیری ریسک بازار
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
افزایش عدم اطمینان در بازارهای مالی، باعث اهمیت یافتن سنجش موثر ریسک بازار شده است. شرایط امروز بازارها مستلزم مدیریت جامع و دقیق ریسک است و ارزش در معرض ریسک، ابزاری در مدیریت ریسک است که طی سال های اخیر به ویژه بعد از بحران های مالی دهه 1990 مورد توجه مدیران عالی قرار گرفته است
در چند سال اخیر مدل های ارزش در معرض ریسک از اصلی ترین مدل های اندازه گیری ریسک خصوصاًریسک بازار محسوب می شوند و این در حالی است که با توجه به استفاده مدل های var از داده های تاریخی بر اساس آثار دوره قبل از بحران های مالی، نوسانات var در دوره بحران در اغلب موارد به طور صحیح مدل س
مدیریت ریسک به منظور محافظت دارایی در برابر عواقب نامطلوب ناشی از تحمل ریسک و همچنین اطمینان یافتن از دستیابی به فواید پذیرش ریسک مطرح می شود. این امر مستلزم آن است که ریسک را شناسایی و برای مدیریت آن تصمیمات هوشیارانه اتخاذ نماییم. سهل انگاری در مدیریت ریسک می تواند عواقب نامطلو
هر فعالیت اقتصادی با درجه ای از ریسک همراه است که برخی از آنها در کنترل و برخی خارج از کنترل بنگاه است.بانک¬ها نیز از این قاعده مستثنی نیستند لذا تعهد نسبت به سهامداران برای حداکثر سازی سود و تعهد نسبت به سپرده گذاران از جهت بازگشت اصل سرمایه، بانکها را بر آن داشته تا توجه ویژه ا
بررسی ریسک در مدیریت مالی، ازمباحث محوری و اساسی است و ضرورت مطالعه این پدیده مهم، از اهمیت زیادی برخوردار است. بورس اوراق بهادار تهران در اقتصاد ایران اهمیت فراوانی دارد، و ریسک یک عامل شناخته شده در بورس اوراق بهادار است، بنابراین همه سرمایه¬گذاران در بورس اوراق بهادار با موضوع
در پی بحران های مالی اخیر، مدیریت ریسک به موضوعی بسیار شایع و متداول تبدیل گشته است. ارزیابی احتمال وقوع رویدادهای فرین و نادر نظیر بحران های ارزی، موضوع مهم دیگر در مدیریت ریسک دارایی های مالی است. نظریه ارزش فرین (evt)، ساختاری استوار و محکم به منظور مدل سازی آماری این رویدادها
ریسک سیستمیک به خطر شکست سیستم مالی یا شکست کل بازار اطلاق میشود. این ریسک میتواند از بیثباتی یا بحران در مؤسسات مالی نشأت بگیرد و در اثر سرایت به کل نظام مالی انتقال یابد. بهعبارتی ریسک سیستمیک به میزان بههمپیوستگی در یک سیستم مالی اشاره دارد جاییکه شکست در یک نهاد مالی م
مدیریت نقدینگی به معنی توانایی بانک برای ایفای تعهدات مالی خود در طول زمان است. مدیریت نقدینگی در سطوح مختلفی صورت می گیرد. مدیریت نقدینگی نیازمند شناسائی خطرات در معرض آن و تغییرات ناشی از متغیرهای محیطی می باشد. ریسک نقدینگی بعنوان شاخصی جهت کنترل و مدیریت نقدینگی در دست مدیران
اندازهگیری و تخمین ریسک مسألهای است که از دیرباز ذهن محققان را به خود مشغول ساخته است. در این زمینه رویکردهای مختلفی ارائه شده است. این رویکردها را میتوان بر اساس تکنیکهای آماری مورد استفاده در سه طبقه رویکردهای پارامتریک، نیمهپارامتریک و ناپارامتریک تقسیمبندی نمود بهطوری
تعیین میزان نقدینگی مورد نیاز بانک از جمله مهم ترین فعالیت مدیران آن است. عدم دسترسی سریع به وجوه نقد با هزینه و در زمان مناسب، بانک را با ریسک نقدینگی مواجه می کند. در این راستا وظیفۀ مدیر مالی بانک استفاده از انواع روش ها و مدل های علمی پیش بینی نقدینگی است تا با توجه به تحولات
یکی از مهمترین مفاهیم مالی برای شرکت ها، اندازه گیری ریسک منابع طبیعی مانندزمین لرزه و سیل می باشد. در این شرایط 3 الگو اصلی برای اندازه گیری ریسک وجود دارد. این الگو شامل انحراف معیار، ضریب واریانس و ارزش در معرض ریسک (VaR) می باشد الگوی VaR که از طریق کمیته باسل از سال 1980 در
هدف از نگارش مقاله پیش رو، آزمون رابطه عوامل حاکمیت شرکتی و ریسک نکول در نمونه ای متشکل از 60 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طی سال های 1389 تا 1393 است. در این پژوهش، برای اندازه گیری ریسک نکول از یک معیار مبتنی بر مدل قیمت گذاری اختیار معامله بلک- شولز- مرتون (bsm