تاریخ پزشکی ایران در عهد قاجاریه (1210 ه ق/م 1795 تا 1344 ه ق/1925 م)
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
این پژوهش به بررسی موضوعات مطرح شده در تاریخ نگاری های محلی ایران بعد از فروپاشی دولت صفوی تا آخر دوره قاجار ، بین سالهای 1344-1135 ق ، می پردازد . بررسی شکل گیری موضوعات ، میدان های تحقیق و محورهای موضوعی از دغدغه های این بررسی می باشد . در این پژوهش هر موضوعی که در تاریخ نگاری
در بررسی تاریخی کرانه های جنوبی خلیج فارس ، قرون دوازده و سیزده هجری / هیجده و نوزده میلادی ، یکی از سرنوشت سازترین و حساس ترین قرون به حساب می آیند ؛ چرا که مهمترین حوادث به لحاظ سیاسی ، اقتصادی و فرهنگی، خصوصا در سایه استعمار انگلیس ، در این عصر صورت گرفته است.مهمترین این حوادث
وقف به عنوان یکی از نهادهای پایدار در تمدن اسلامی، نقش مهمی در سازماندهی فضاهای عمومی، تأمین خدمات شهری و تقویت هویت محلهای ایفا کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش وقف بهمثابه الگویی فضایی در توسعه شهر تهران در دوره قاجار (1210–1344 ه. ق / 1795–1925 م) و با تکیهبر نظریه «
ترکمانان مجموعه قبایلی هستند که از سده 5ق/10م تا 13ق/19م از آن سوی سیردریا به ایران مهاجرت کردهاند. آن دسته از این قبایل که پیش از سلسله صفویه (907-1135ق/1501-1722م)، به ایران کوچیدهاند، تدریجاً با فرهنگ آن درآمیختند، اما مهاجران پس از آن با جبههگیری در برابر صفویه و سلسلههای