عشق در منطق الطیر و مصیبت نامه ی عطار و جام جم اوحدی مراغه ای

تصویر سازی و مضمون آفرینی با اعلام در مثنوی های « الاهی نامه ، منطق الطیر ، مصیبت نامه و اسرار نامه » عطار نیشابوری

چکیده اعلام از جمله واژگانی است که شاعران پهنه ی ادب فارسی ، به ویژه شاعران عارف مسلکی چون عطار نیشابوری با آن تصویر ساخته اند و مضمون های نو آفریده اند . این پایان نامه با عنوان « تصویرسازی و مضمون آفرینی در مثنوی های الهی نامه ، منطق الطیر ، مصیبت نامه و اسرارنامه ی » عطار نیشا

اخلاق و تربیت در مثنویهای عطار (منطق الطیر، مصیبت نامه، الهی نامه)

اخلاق از موضوعات مهمی است که فلاسفه، متکلمین و به خصوص عرفا آثار گرانقدری از خود برای سعادت انسانها در این زمینه به یادگار گذاشته اند که در این میان آثار عطار از ارزش والایی برخوردار است . او قالب داستان را برای طرح مسایل اخلاقی انتخاب کرده، و با زبان ساده و سمبلیک ، فضایل و رذای

نگاه عطار به موضوع انسان کامل در کتاب های اسرار نامه، الهی نامه، منطق الطیر، مصیبت نامه و تذکره الاولیا

عطار با یک منظومه ی تمثیلی "سالک فکرت" را با عناصر و اشخاصی روبرو می سازدو چگونگی توانائی آنها را هدایت سالک بررسی کرده، نتیجه می گیرد که همه ی این عناصر و اشخاص -به اقرار خودشان- در هدایت سالک به کمال وجودی اش ناتمام هستند و او رابه پیشگاه پیغمبر اسلام(ص) می فرستند. سرانجام سالک

جایگاه دعا و نیایش در چهار اثر از آثار شیخ عطار (منطق الطیر ، مصیبت نامه، الهی نامه ،اسرار نامه )

موضوع این رساله تبیین جایگاه دعا و نیایش در چهار اثر از آثار شیخ عطار می باشد باتوجه به اینکه عرفا دیدگاه خاصی به این مساله داشته اند شیخ عطار نیز مستثنی نبوده و در آثارش به این مهم پرداخته و چگونگی ارتباط دعا با قضاو قدر را به خوبی بیان می کند، همچنین ارتباط دعا با فنا و دعا با

شطحیّات در چها منظومه" منطق الطیر" ،" مصیبت نامه" ، "الهی نامه" و "اسرار نامه " شیخ فریدالدین عطار نیشابوری

in the name of allah , the compassionate the merciful abstract shath ( blasphemic utterace made during spiritual ) is a complicated concept that deserves reflection in gnosticism and sufism ( mysticism ) and estem and westem scholars have alwaya paid attention to it. although pri

مقایسه ی اندیشه های عرفانی عطار در چهار مثنوی منطق الطیر، مصیبت نامه، الهی نامه و اسرار نامه

بررسی بینامتنی هفت وادی عشق منطق الطیر عطار در «مرد نیم تنه و مسافرش» از آندره شدید

جستجوی عشق و رسیدن به کمال یکی از اصلی‌ترین بن‌مایه‌های میراث ادبی و هنری جهان است. جهان‌شمول بودن این درونمایه ازجمله عللی است که باعث شده این مفهوم در آثار نویسندگان متعدّدی منعکس شود. منطق‌الطیّر عطّار، این مفهوم را در قالب "هفت وادی عشق" که بیانگر سیر صعودی انسان برای رسیدن ب

تحلیل ساختار روایی منظومه های عطّار (الهی نامه، منطق الطّیر و مصیبت نامه)

ساختارگرایی با طرح ایده نظام، به بسط چشم اندازی فراگیر در تحلیل متون می پردازد که در طی آن همه اجزای درونی متن به یکدیگر مرتبط و کارکرد هر جزء، وابسته به نظام تلقی می شود. روایت به سبب بنیان علّی و معلولی، انسجام و ظرفیت بالایی که در تحلیل ساختاری دارد، توجّه بسیاری از روایت شناس

مفاهیم اخلاقی در چهار منظومهء عطار (ا سرارنامه، الهی نامه، منطق الطیر و مصیبت نامه)

در این مقاله سعی شده است ظریف ترین و لطیف ترین مفاهیم اخلاقی در حکایات و تمثیلات عطار جستجو شود. لذا این مفاهیم و مصادیق اخلاقی از خلال چهار مثنوی تعلیمی معروف و مسلم وی، یعنی, اسرارنامه، الهی نامه، منطق الطیر، و مصیبت نامه استخراج و در سه حوزهء, وظیفهء انسان نسبت به خدا، وظیفهء

مفاهیم اخلاقی در چهار منظومهء عطار (ا سرارنامه، الهی نامه، منطق الطیر و مصیبت نامه)

در این مقاله سعی شده است ظریف ترین و لطیف ترین مفاهیم اخلاقی در حکایات و تمثیلات عطار جستجو شود. لذا این مفاهیم و مصادیق اخلاقی از خلال چهار مثنوی تعلیمی معروف و مسلم وی، یعنی, اسرارنامه، الهی نامه، منطق الطیر، و مصیبت نامه استخراج و در سه حوزهء, وظیفهء انسان نسبت به خدا، وظیفهء

تحلیل منطق الطیر و مصیبت نامه‌ی عطار نیشابوری بر اساس نظریه‌ی سازنده گرایی ویگوتسکی و برونر

سازنده‌گرایی به عنوان نظریه‌ای نوین در حوزه‌ی فلسفه‌ی تعلیم و یادگیری، قابلیت تحلیل و بررسی متن‌های تعلیمی و عرفانی را داراست. طبق این نظریه، انسان‌ها در درک و یادگیری مفاهیم و واقعیت‌ها به نحو بارزی سهیم هستند. بنابر این دیدگاه، انسان‌ها درک و فهم و دانش تازه‌ی خود را از راه تعا

بررسی و مقایسه جنبه های تعلیمی دو مفهوم انصاف و عشق در تذکره الاولیا و منطق الطیر عطار

تردید نیست که بخش قابل توجهی از آثار عرفانی با اهداف تعلیمی شکل گرفته­اند و پدیدآورندگان این آثار، هریک از منظری خاص به عرفان و مباحث پیرامون آن نگریسته­اند. بعضی با به کاربستن زبانی دشوار تنها خواص را مخاطب خویش قرار داده­اند و برخی دیگر با به کارگیری زبانی ساده و روشن، گسترۀ مخ