تحولات ژئوپلیتیک آسیای مرکزی پس از فروپاشی شوروی و افزایش همکاری های ایران و روسیه (1992-2007)
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
این نوشتار به موضوع نفوذ آمریکا در منطقه آسیای مرکزی و قفقاز و تاثیر آن بر روابط ایران و روسیه، اختصاص دارد. نگارنده برای بررسی موضوع ابتدا با اشاره به سیاست خارجی آمریکا پس از دوره جنگ سرد به تحلیل محورهای سیاست خارجی آمریکا در آسیای مرکزی و قفقاز می پردازد و شاخص های از نفوذ آم
با پایان یافتن رقابت ژئوراهبردی واشنگتن و مسکو در بسیاری از مناطق جهان بعد از جنگ سرد، چنین به نظر میرسد که در حوزه آسیای مرکزی و قفقاز این رقابت ها تازه آغاز شده است. رقابت میان قدرت های منطقه ای و فرامنطقه ای با هدف کسب برتری های ژئوپلیتیک، توانایی شکل دهی به ساختارهای امنیتی،
با پایان یافتن رقابت ژئوراهبردی واشنگتن و مسکو در بسیاری از مناطق جهان بعد از جنگ سرد، چنین بهنظر میرسد که در حوزه آسیای مرکزی و قفقاز این رقابتها تازه آغاز شده است. رقابت میان قدرتهای منطقهای و فرامنطقهای با هدف کسب برتریهای ژئوپلیتیک، توانایی شکلدهی به ساختارهای امنیت
افزایش نقش انرژی و اقتصاد در روابط بین الملل ، دولت ها را به یافتن منابع اقتصادی جدید در سایر مناطق جهان واداشته است . در این میان روسیه به عنوان یک ابرقدرت انرژی در جهان سعی دارد تا اقتدار دوران شوروی سابق را باز یابد . توسعه نفوذ در جمهوری های سابق شوروی یکی از ابزارهای عمده رو
گسترش روابط امنیتی ایران و روسیه در سالهای اخیر و بهویژه پس از تجربۀ همکاری موفق در بحران سوریه، مورد توجه صاحبنظران سیاسی است. با توجه به این مسئله و اهمیتی که وضعیت امنیتی آسیای مرکزی برای روسیه و ایران دارد، این پرسش مطرح میشود که همکاری امنیتی ایران و روسیه در این م
نوشتار حاضر در پی بررسی سیاست امنیتی ایران و روسیه در منطقۀ آسیای مرکزی و انگیزههای همکاری دو کشور در این منطقه است. این نوشتار در پی پاسخگویی به این پرسش اصلی است که مهمترین عامل مؤثر بر همکاری ایران و روسیه در منطقۀ آسیای مرکزی در دورۀ پس از 11 سپتامبر 2001 چه بوده است؟ فرض