صور خیال در شعر فریدون مشیری
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیده صور خیال در کنار موسیقی، عاطفه و زبان از عناصر بنیادین شعر محسوب می شود. چنان که در غالب تعاریف قدیم و جدید شعر جایگاه ویژه ای دارد و ناقدان از دیرباز در باب اهمیت آن سخن گفته اند. حوز? صور خیال در مطالعات قدیم تر شامل تشبیه، استعاره، کنایه و مجاز است امّا امروزه عناصر دیگر
فریون مشیری از شاعران معاصر 30 شهریور 1305در تهران متولد شد. پس از طی نیمی از دوره تحصیلی ابتدایی(1313) به همراه خانواده به مشهد مهاجرت کرد و در سال 1330 به تهران بازگشت. او سرودن شعر را ااز سنین نوجوانی آغاز نمود و اولین مجموعه شعر خود را به طور رسمی با عنوان تشنه طوفان در سال 1
عاطفه از عناصر معنوی شعر است که به احساسات و حالات روانی شاعر مربوط می شود. شعر، حاصل عاطفه است چرا که عکس العمل انسان در برابر رخدادهای عینی یا ذهنی باعث خلق شعر می گردد. بنابراین خلق شعر نتیجه ی عملکرد عاطفی انسان است. فریدون مشیری شاعری است با قلبی سرشار از مهر و احساس. بنابرا
رمانتیسم از بزرگترین نهضت های جهان است که در اواخر قرن هیجدهم و اوایل قرن نوزدهم میلادی، در نتیجه ی تحولاتی که در جامعه ی اروپایی رخ داد، فرهنگ و اندیشه و سیاست و اجتماع و ادب اروپا را دچار تحول کرد. رمانتیسم ابتدا از کشورهای آلمان، انگلیس و فرانسه آغاز شد و سپس به نقاط مختلف ارو
فریدون مشیری با حضور در طبیعت توانست ذهنیت شعری خویش را با طبیعت درآمیزد و آن را دست آویزی برای تصاویر شعری خود سازد. طبیعت در مراحل سه گانه ی شعر مشیری حضوری زنده و الهام بخش دارد. دستاورد این پژوهش ناظر بر این است که مضامین اصلی اشعار مشیری در زمینه ی طبیعت با نگاهی نمادین، رما
همواره بررسی و تحلیل زبان فارسی ئ اندیشه سروده های فریدون مشیری و گلچین گیلانی مورد نظر ناقدان سخن بوده است و هر کدام به فراخور جهان بینی خویش، دریچه ای تازه در افق اندیشه و زبان این دو سراینده گشوده اند. این پایان نامه به نقد اندیشه و زبان دو شاعر پرداخته است تا نگاه و طرز دیگری
با نگاهی به شعر شاعران پیشامدرن ایرانی، از نخستین سدۀ تاریخ ادبیات فارسی تا دورۀ بازگشت ادبی، میتوان دریافت که صور خیال بهکاررفته در شعر شاعران قرن سوم تا پنجم هجری، ابداعی، اصیل و محصول تجربۀ شعری خود آنهاست؛ اما با گذشت زمان از اواخر قرن پنجم به بعد، شاعران بهجای آنکه ایماژه
با وجود اینکه شعر نو مدعی است از بسیاری از قید و بندهایی که شعر کلاسیک را به درازا میکشاند خود را رها ساخته است، اما هنوز نتوانسته است خود را از بسط کلام بینیاز بداند. خصوصیت تصویرگرایی شعر معاصر همراه با توصیفهای دلپذیر، تکرارها، آوردن مترادفهای ادبی، تفسیر و تبیین کلام، آور
صور خیال شعر شاعران نابینا، از موضوعاتی است که تاکنون مورد توجّه، نقد و بررسی قرار نگرفته است. در این مقاله، صور خیال این شاعران با توجّه به محرومیتشان از درک زیباییهای بصری، در روشی توصیفی-تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته است. مبنای این پژوهش دیوان شوریده شیرازی و سه دفتر منتشر شده
مقالهاى که در پى مىآید بخشى از پژوهش همهجانبهاى است که در شناخت عناصر سبکى (صور خیال، زبان، موسیقى، عناصر اجتماعى و بیانى) شعر سده دوازدهم و سیزدهم به انجام رسیده است. شعر دورهاى که به دوره بازگشت ادبى مشهور گشته، بیشترین ظهور خود را در غزل نشان داده است. غزل این دوره بهتر
لقد قطع النقد الأدبیّ المعاصر شوطاً کبیراً فی تحویل النظرة أحادیّة الجانب إلی أحداث النصّ وإیراد منحی الحواریّة الخارجیّة فی نسیجه علی استیعاب مختلف الرؤی وأشکال وعی الآخرین. تتمخّض البولیفونیّة عن منحی الحوار الخارجیّ فی نظریّة باختین قائمة علی تعدّد الأصوات واللغات الّتی قد تخت
در بررسی شعر معاصر به دلیل بر هم ریختن ساختارهای هزارسالۀ شعر فارسی این تصور پیش میآید که ممکن است نوع و روشهای کارکرد صور خیال در شعر معاصران با شاعران سلف متفاوت باشد. برای کشف این موضوع، چهار شاعر؛ مهدی اخوان ثالث، سهراب سپهری، فخرالدین مزارعی و حسین منزوی از جریانهای مختلف