دین داری و سلامت روان: بررسی اثرات متفاوت میزان دین داری و نوع جهت گیری دینی بر سلامت روان دانشجویان دانشگاه مازندران
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
هدف اساسی پژوهش حاضر بررسی تعیین رابطه جهت گیری مذهبی و سبک های فرزند پروری والدین بر میزان سلامت روان دانش آموزان موفق و ناموفق است. بدین منظور نمونه ای 300 نفری از دانش آموزش دختر و پسر مقطع متوسطه شهرستان بوکان به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. ابزار استفاده شده در این پژ
پژوهش حاضر به دنبال توصیف و تبیین رابطه دین با سلامت روان می باشد. بدین منظور سعی شده تا با به کارگیری برخی از نظریه های اجتماعی- روانی، رابطه بین میزان دین داری، نوع جهت گیری دینی، میزان حمایت اجتماعی ادراک شده، و میزان خوش بینی با میزان سلامت روان مورد بررسی قرار گیرد. پژوهش حا
این مقاله پژوهش های پیمایشی در حوزة دین را نقد و بررسی کرده است. البته تأکید اصلی مقاله بر نقد پیمایش های اندازه گیری دین داری است و نه لزوماً هرگونه پیمایش مربوط به دین. نقطة عزیمت مقاله بحث از هماهنگی و هم خوانی ناخواسته اما آسیب زای دو گرایش فکری در دو گروه متفاوت است: گرایش ق
به رغم نفوذ تاریخی روحانیان در ایران و تبعیت جامعه از آنان، در دهه های اخیر، شدت و گستره تبعیت جامعه از این قشر کاهش داشته است؛ اما علل این کاهش چیست؟ به لحاظ نظری، به سه دسته علت کلان در این زمنیه می توان اشاره کرد: عللی که به تحولات ساختاری اشاره دارند؛ عللی که تأکیدشان بر تحول