بررسی عمق کشش ورق های ترکیبی در فرایند هیدروفرمینگ
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
فرآیند هیدروفرمینگ یکی از روش های شکل دهی با استفاده از سیال برای شکل دهی قطعات متنوع توخالی است. هیدروفرمینگ ورق فرآیندی است که در آن علاوه بر اعمال نیروی پرس، بطور همزمان از فشار یک سیال نیز برای عملیات شکل دهی استفاده می شود. این تکنولوژی دارای مزایای فراوانی چون نسبت کشش بالا
امروزه در صنایع مختلف بخصوص صنعت خودروسازی و هوافضا برای کاهش وزن قطعات و در پی آن کاهش مصرف سوخت، استفاده از مواد سبکی چون آلیاژ های آلومینیوم و منیزیم گسترش یافته است. این آلیاژ ها به دلیل داشتن استحکام به وزن بالا و نیز خواص ضد خوردگی، به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند.
در فرایند شکل دهی ورق، تولید قطعات مخروطی یکی از دشوارترین زمینه ها می باشد. یکی از کاراترین روش ها در میان فرایندهای شکل دهی به منظور تولید قطعات مخروطی، روش کشش عمیق هیدروفرمینگ می باشد. هیدروفرمینگ ورق فرآیندی است که در آن سیال تحت فشار جایگزین قالب می شود. این تکنولوژی دارای
امروزه فرآیند شکل دهی فلزات به عنوان یکی از روش های مهم تولید قطعات فلزی محسوب می شود. در حال حاضر صنعت شکل دهی فلزات عرصه گسترده ای را در کلیه صنایع اعم از صنایع خودروسازی، صنایع هوافضا، صنایع پزشکی، لوازم آشپزخانه و ... ایجاد نموده است. در این پژوهش شکل دهی فنجان های استوانه ای
امروزه فرآیند شکل دهی فلزات به روش هیدروفرمینگ به دلیل مزایایی که نسبت به دیگر روش های شکل-دهی دارد به صورت گسترده ای در صنعت مورد استفاده قرار گرفته است. قابلیت تولید قطعات با اشکال پیچیده، نسبت استحکام به وزن بالاتر و تولید قطعات با کیفیت سطح بالاتر از جمله این مزایا می باشند.
فرآیند هیدروفرمینگ یکی از روش های شکل دهی با استفاده از سیال بعنوان محیط انعطاف پذیر است که برای شکل دهی قطعات متنوع توخالی مورد استفاده قرار می گیرد. هیدروفرمینگ ورق فرآیندی است که در آن سیال تحت فشار جایگزین قالب می شود. این تکنولوژی دارای مزایای فراوانی چون نسبت کشش و دقت ابعا
به علت توسعه استفاده از ورقهای ترکیبی در صنعت حملونقل، درک رفتار شکلپذیری آنها برای تولید محصولاتی باکیفیت بالا در فرآیندهای شکلدهی بهویژه کشش عمیق، اهمیت بالایی پیداکرده است. با توجه به استحکام متفاوت مواد پایه و وجود منطقه جوش، شکلپذیری ورقهای ترکیبی غالباً کمتر از فلزات
بهعلت توسعه استفاده از ورقهای ترکیبی در صنعت حملونقل، درک رفتار شکلپذیری آنها برای تولید محصولاتی باکیفیت بالا در فرآیندهای شکلدهی بهویژه کشش عمیق، اهمیت بالایی پیدا کرده است. با توجه به استحکام متفاوت مواد پایه و وجود منطقه جوش، شکلپذیری ورقهای ترکیبی غالباً کمتر از فلزا
در این پژوهش، اثر لزجت سیال بر شکلدهی فنجانهای استوانهای با پیشانی تخت با استفاده از روش کشش عمیق هیدرودینامیکی با فشار شعاعی به صورت آزمایشگاهی و شبیهسازی اجزای محدود، مورد بررسی قرار گرفته است. ابتدا به منظور تعیین حدود پارامترهای عملیات شکلدهی نظیر، فشار بیشینه و نیز مسی
در این پژوهش، اثر لزجت سیال بر شکلدهی فنجانهای استوانهای با پیشانی تخت با استفاده از روش کشش عمیق هیدرودینامیکی با فشار شعاعی به صورت آزمایشگاهی و شبیهسازی اجزای محدود، مورد بررسی قرار گرفته است. ابتدا به منظور تعیین حدود پارامترهای عملیات شکلدهی نظیر، فشار بیشینه و نیز مسیر فشار
هدف این مقاله توسعهی یک روش اصولی برای مطالعه و تحلیل تأثیر پارامترهای شکل دهی روی کیفیت شکل پذیری قطعات و تخمین ترکیب بهینهی این پارامترها در فرآیند هیدروفرمینگ ورق میباشد. در این مقاله، تأثیر پارامترهای کلیدی شکل دهی همچون فشار سیال محفظهی شکل-دهی، ضریب اصطکاک سطح تماس سنب
در این مقاله، خواص مکانیکی فولاد زنگ نزن با نرخ کرنشهای مختلف اندازهگیری و گزارش شده است. با در نظر گرفتن معادله کار-سختی سویفت، نمودار حد شکل دهی (FLD) ورق با دو روش تجربی و اجزای محدود به دست آمده است. پس از طراحی آزمایش بر اساس روش باکس بنکن و انجام آنها بهروش اجزای محدود