بررسی سبک شناسانه سبحه الأبرار جامی
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
متون عرفانی چه نظم و چه نثر، علاوه بر مسایل ذوقی و بیان سیر و سلوک شاعر یا نویسنده ی آن در بردارنده مفاهیم و اصطلاحات فراوان و متنوع عرفانی هستند که پدید آوردندگان آن ها از آن مفاهیم و اصطلاحات در بیان و توضیح مطالب خویش استفاده کرده اند. گاهی نیز برخی از شاعران و نویسندگان عارف
پایان نامه حاضر مجموعه کنایات چهار مثنوی از هفت اورنگ جامی (سبحه الابرار، یوسف و زلیخا، لیلی و مجنون و خردنامه اسکندری) است. که با مقدمه مرتضی مدرسی گیلانی مورد بحث قرار گرفته است و انواع کنایاتی که به لحاظ مختلف در ابیات به کار رفته در حد و توان تبیین می شود و زیبایی ها و دقایق
داراب نامه طرسوسی کتابی است مربوط به قرن ششم که به شرح ماجرا های داراب پادشاه کیانی، بوران دخت نو? او و درادامه داستان اسکندر می پردازد. داراب نامه بیغمی نیزکتابی است در سرگذشت ملک داراب و پسر او، فیروزشاه، که درقرن نهم نوشته شده است. این پژوهش در پی آن است که کتاب های داراب نامه
در دوره ی بازگشتِ ادبی ؛ گروهی از شاعران ، از ابتذالی که در سبک هندی به وجود آمده بود روی گردان شدندو به منظوراحیای زبان وشعرپارسی که به زعم آنان و بسیاری ازسخنوران به انحطاط و رکود گراییده بود؛ اشعار خویش را به سبک قدما و به ویژه شاعران شاخص سبک خراسانی وعراقی سرودند .در این جرگ
«سبک، همیشه، از طریق مقایسه قابل ادراک است. چنانکه رنگ ها در تقابل یکدیگر، خود را نشان می دهند. هر قدر تضادّ رنگ ها بیشتر باشد، تجلّی رنگ ها بیشتر است. (شفیعی کدکنی،1389: 37) گرچه آثار متحد المضمون هم عصر، قاعدتاً سبک واحدی دارند و اگر احیاناً بین آنها افتراقی باشد لابد از نویسند
تحقیق پیش رو با کمک گرفتن از متنشناسی به ارائۀ روشی نو برای تصحیح تخمینهای سبکشناسانه از زمان نگارش آثار ادبی با تاریخ نگارش مجهول میپردازد و نشان میدهد که متنشناسی امکاناتی به دست میدهد که میتوان بوسیلۀ آنها عدم دقت روشهای سبکشناسانه را تصحیح کرد. جامع الستین به عنوان
هرچند صاحب نظران تعریف دقیق و صریحی از سبک و سبک شناسی ادبی به دست نداده اند امّا با نگاهی کلّی می توان آن را به عنوان روشی خاص برای ادراک و بیان افکار به وسیلۀ الفاظ و واژه ها تعبیر کرد. در تحلیل سبکی یک متن عناصر آن مشخّص و سپس پیوند و تأثیر متقابل آنها بررسی می شود. دراین مقال
جستار پیش رو، کوششی است تطبیقی و سبکشناسانه دو سروده «طریق واحد» از نزار قبانی (1998-1923) و «سمند صاعقه» از نصرالله مردانی (1383-1326). دو ادیب یادشده که با هجوم ملّتهای بیگانه به کشورهای فلسطین و ایران روبهرو هستند، در سروده خویش، ضمن دعوت به حضور سریع در میدان نبرد، مخاطب ر
موضوعات انتقادی و سبکی حضوری چشم گیر در تذکرههای دوره صفوی دارند. رویکرد اصلی و فراگیر تذکرهنویسان این دوره رویکرد شمّی است؛ به این معنا که همانند پژوهش گران امروزی به شکل آگاهانه از مبنای نظری و شیوه عملی خاصی بهره نبردهاند و توصیفات پشتوانه علمی مشخصی ندارد. بنابراین آرای
موضوعات انتقادی و سبکی حضوری چشم گیر در تذکرههای دورة صفوی دارند. رویکرد اصلی و فراگیر تذکرهنویسان این دوره رویکرد شمّی است؛ به این معنا که همانند پژوهش گران امروزی به شکل آگاهانه از مبنای نظری و شیوة عملی خاصی بهره نبردهاند و توصیفات پشتوانة علمی مشخصی ندارد. بنابراین آرای
مقاله حاضر تحت عنوان: «مقایسه سبک شناسانه بین نامههای تاریخ بیهقی و متن روایی» است، که در حوزه دستگاه زبانی مورد بررسی وتحلیل قرار گرفته است. دستگاه زبانی که در تحقیقات ادبی جزء حوزة شکل محسوب میشودبه سه قسم تقسیم میشود: -1 بخش آوایی -2 بخش واژگانی -3 بخش محتوایی تقسیم میگردد