بررسی اثر متقابل سیستم های هیستامینرژیک دوپامینرژیک و آنژیوتانسینرژیک بر اخذ آب در موشهای صحرایی نر نژاد ویستار
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
سیستم های نوروترانسمیتری دوپامینی و گلوتاماتی دو ناحیه پری فرونتال و هسته اکومبنس در تنظیم رفتارهای مرتبط با موقعیت های اضطرابی نقش دارند. در عین حال که سیستم گلوتاماتی قشر پری فرونتال به طور مستقیم و غیر مستقیم از طریق هسته اکومبنس در تنظیم رفتارهای شناختی و غیر شناختی نقش دارد.
هیستامین یکی از نوروترنسیمترهای آمینرژیک می با شد که نقش مهمی را در تنظیم اعمال فیزیولوژیکی متعدد ایفا می کند. هیستامین در مغز پستانداران در تعداد محدودی از نورونهای واقع در هسته توبرومامیلاری هیپوتالاموس خلفی سنتز می شود.نورونهای هیستامینرژیک بطور منتشری در اکثر نواحی مغزی انشعا
زمینه و هدف: چاقی زمینهساز بروز بیماریهای مختلفی میباشد، از اینرو رشد بافت چربی با تغییرات آنژیوژنز در ارتباط است. تأثیر تمرین ورزشی بر تنظیم آنژیوژنز بافتها توسط برخی مطالعات نشان داده شده است. هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر فعالیت ورزشی با شدت و حجم متفاوت بر بیان ژنهای رش
هدف از این پژوهش، مطالعة تأثیر یک دورة تمرین تناوبی هوازی پیشرونده بر حسّاسترین شاخص التهابی پیشگوییکننده بیماری قلبی عروقی (پروتئین واکنشدهنده C) در موشهای صحرایی مادة مسن چاق، نژاد ویستار با ژنوم 14848 (با وزن 93/4 ± 6/325 گرم، سنّ 5/21 ماه و سپری شدن دستکم سه ماه از اتمام
هدف پژوهش حاضر بررسی چهار هفته فعالیت ورزشی تناوبی شدید بر بیان ژن CTRP15 عضلانی و انتقالدهندههای اسید چرب آدیپوسیتها در موشهای صحرایی بالغ نژاد ویستار بود. در این پژوهش، 14 سر موش صحرایی نر بالغ از نژاد ویستار (با سن هشت هفته) بهصورت تصادفی ساده به دو گروه هفتتایی شاهد و
مقدمه: کاردیومیوپاتی دیابتی یکی از عوامل خطرزای اصلی برای عوارض قلبی- عروقی دیابت محسوب میگردد که میتواند ناشی از آتروفی سلولهای عضلۀ بافت قلب باشد. ژن MuRF1 بهعنوان یکی از عوامل اصلی در آتروفی بافت قلب معرفی شده است. این مطالعه به منظور تعیین اثر تمرین هوازی بر بیان ژن MuRF1
سابقه و هدف: پاراکوات ازجمله علفکشهای شیمیایی بودهکه سمیّت بالایی داشته و درصورت مصرف نادرست یا عدم آگاهی در نحوۀ استفاده باعث مسمومیتکشنده در افراد در معرض این سم، به ویژه فعالان در حوزۀ کشاورزی میشود. امروزه استفاده از ترکیباتی با منشأ طبیعی به منظور بهبود و یا کاهش اثرات
هدف از پژوهش حاضر، مطالعة تأثیر دو شیوه تمرین «تناوبی با شدت زیاد» (HIIT) بر بیان ژن «پروتئین غیرجفتکنندة یک» (UCP-1) در بافت چربی سفید زیرپوستی موشهای صحرایی بود. 24 موش صحرایی به سه گروه «کنترل» (هشتسر)، «تمرین تناوبی با حجم متوسط» (هشتسر) و «تمرین تناوبی با حجم زیاد» (هشت