تاثیر انواع خود الگودهی (پیشخوراند، مرورگری مثبت، مشاهده صرف) و تمرین بدنی بر یادگیری سرویس بلند بدمینتون
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
پژوهش حاضر به منظور مطالعه و مقایسه ی تأثیر سه روش تمرینی بدنی، مشاهده ای متناوب و مشاهده ای جفتی به همراه آگاهی از نتیجه ی خودکنترلی بر یادگیری مهارت سرویس بلند بدمینتون انجام شد. به همین منظور 98 نفر از دانشجویان پسر غیر ورزشکار مقطع کارشناسی دانشگاه بیرجند با دامنه ی سنی 19 تا
مقدمه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تاًثیر انواع مداخلههای خودالگودهی (پیشخوراند، خودمرورگری مثبت، خودمشاهده گری) و تمرین بدنی بر ارتقاء باورهای خودکارآمدی حافظه در سرویس بلند بدمینتون بود. روش شناسی: چهل و هشت آزمودنی دختر راست دست و مبتدی با میانگین سنی 2.5 ± 24 سال انتخاب و به
مقدمه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی تاًثیر انواع مداخله های خودالگودهی (پیشخوراند، خودمرورگری مثبت، خودمشاهده گری) و تمرین بدنی بر ارتقاء باورهای خودکارآمدی حافظه در سرویس بلند بدمینتون بود. روش شناسی: چهل و هشت آزمودنی دختر راست دست و مبتدی با میانگین سنی 2.5 ± 24 سال انتخاب و به
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر تداخل زمینه ای و نوع تمرین (مشاهده ای، بدنی و ترکیبی) بر یادگیری سرویس کوتاه، بلند و تیز بدمینتون انجام شد. بدین منظور 96 دانشجوی پسر داوطلب، راست دست و مبتدی با میانگین سنی 5/1±22 سال انتخاب و به صورت تصادفی به 6 گروه 16 نفری (تمرین بدنی قالبی، تمرین
هدف تحقیق: هدف مطالعه حاضر بررسی اثر بازخورد خودکنترلی و سطح مهارت الگو در شرایط تمرین بدنی و مشاهده ای بر مهارت سرویس والیبال در نوجوانان بود. روش تحقیق: 120 نفردانش آموز (با میانگین سنی 85/0 ± 2/11)، انتخاب و پس از گرم کردن، هر نفر 20 سرویس ساده را به عنوان پیش آزمون انجام داده