عوامل موثر بر سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در دوره دولت نهم
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
سیاست خارجی به عنوان عرص? تعامل دولت ها با جهان خارج برای کشورها اهمیت ویژه ای دارد. تاکنون تلاش های فکری بسیاری برای تحلیل سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران صورت گرفته است. اما با توجه به غالب بودن جریان ها و نظریات خردگرا و اثبات گرا بر روابط بین الملل، نظریه مسلط و به کار گرفته
رسانه های هر کشور نقش زیادی در معرفی برخی هویت ها به عنوان غیرخودی یا دشمن به مخاطبان خود دارند. یکی از قلمروهای مناسب برای بررسی غیریت سازی، زبانِ رسانه ها است. در این تحقیق از طریق بررسی متن سرمقاله های کیهان، روزنامه متعلق به جناح اصول گرا، به مطالعه غیریت سازی در سیاست خارجی
از مهمترین حوزه های علم سیاست، عرصه سیاست خارجی می باشد. با این پیش فرض که دانشجویان علوم سیاسی و گرایش های زیرمجموعه این رشته شناخت کافی از تعاریف منافع، اهداف و امنیت ملی و غیره را دارند، محقق در این پژوهش سعی می نماید ابتدا مباحث تئوریک و نظری پیشین در خصوص جنبه های سیاست خارج
امروزه افکار عمومی یکی از ارکان تصمیمگیریهای سیاسی کشورها به شمار میرود. به همین دلیل کشورها دیگر نمیتوانند مانند گذشته بر ارتباطات بین دولتی خود در قالب دیپلماسی سنتی تأکید نموده و لذا برای تأثیرگذاری بیشتر نیازمند برقراری ارتباط هدفمند با مخاطبان عام و بویژه نخبگان جامعه مو
یکی از مولفه های بسیار مهم در ارزیابی ساختارها ، پویش ها و تحولات اجتماعی و سیاسی در هر جامعه ای شناخت و تبیین نقش رهبران به عنوان عنصر کلیدی در شکل دهی به این تحولات به شمار می آید چرا که علی رغم شکل گیری ساختارها و ایفای نقش این ساختارها در تحولات اجتماعی همچنان این رهبران هستن
سیاست خارجی از آن حیث که به تنظیم مناسبات بازیگر در عرصه روابط خارجی اش دلالت دارد حوزه ای متفاوت از سیاست داخلی ارزیابی می شود. برای این منظور ما ضمن بررسی سیاست خارجی دوره قبل از انقلاب، مروری اجمالی به ادوار مختلف و گفتمانهای غالب درسیاست خارجی دوره پس از پیروزی انقلاب اسلامی
سیاست خارجی از آن حیث که به تنظیم مناسبات بازیگر در عرصه روابط خارجیاش دلالت دارد، حوزهای متفاوت از سیاست داخلی ارزیابی میشود. به همین دلیل است که بسیاری از تحلیلگران اقتضای ماهیت این حوزه از سیاست را نوعی عدم قطعیت میدانند. با روی کار آمدن دولتهای نهم و دهم، گفتمان حاکم بر
سیاست خارجی از آن حیث که به تنظیم مناسبات بازیگر در عرصه روابط خارجیاش دلالت دارد، حوزهای متفاوت از سیاست داخلی ارزیابی میشود. به همین دلیل است که بسیاری از تحلیلگران اقتضای ماهیت این حوزه از سیاست را نوعی عدم قطعیت میدانند. با روی کار آمدن دولتهای نهم و دهم، گفتمان حاکم بر
سیاست خارجی برای کشورهای مختلف جایگاه ویژهایدارد. به تبع آن، بررسی و کنکاش ابعاد مختلف سیاست خارجی هم برای دولتمردان و هم اندیشمندان این عرصه اهمیت زیادی دارد. یکی از مهمترین راههای بررسی سیاست خارجی کشورها، به کار بستن نظریههای گوناگون بهواسطه چهارچوبها و مبانی مختلفی است
سیاست خارجی جمهوری اسلامی پس از پیروزی انقلاب اسلامی بر اصولی ثابت و پایدار ازجمله حمایت از محرومان و مستضعفان جهان، داشتن روابط صلحآمیز با دول غیر محارب، منع مداخله در امور سایر کشورها و همزیستی مسالمتآمیز با همسایگان و سایر دولتها استوار میباشد. این اصول دربرگیرنده باورها،
دیپلماسی اقتصادی یکی از انواع دیپلماسی است که امروزه دارای جایگاه ویژهای در سیاست خارجی کشورهاست. شرایط ویژه جمهوری اسلامی ایران مستلزم پی گیری یک دیپلماسی اقتصادی کارآمد است. دولت های بعد از انقلاب پس از جنگ به دنبال استفاده از ظرفیتهای دیپلماسی اقتصادی در سیاست خارجی بودهاند، ا
اهداف سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در دوره ریاست جمهوری دکتر روحانی در دولت یازدهم حامد محقق نیا[1]- جعفر رضاخانی[2]- محمدرضا داوطلب وظیفه[3]- رحیم رضوانپور[4] تاریخ دریافت: 13/5/1396- تاریخ پذیرش:7/3/1396 چکیده: تا قبل از انقلاب اسلامی ایران، ایران رویکرد امنیتی خود در منطقه