انعکاس دانش پزشکی ایرانی در سفرنامه های مستشرقان (دوره قاجار)
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
در میان آموزههای معماری ایرانی دو نظریهی «مستطیل طلایی ایرانی» و «گز و پیمون» از شهرت بسیاری برخوردارند. بسیاری از بزرگان اظهار داشتهاند که معماران ایرانی از این نسبتها برای خلق فضاهای معماری در طرح حیاط مرکزی و اتاقهای خانهها استفاده کردهاند. در مقالهی حاضر، صحت این فرضی
سفرنامه نویسان فرانسوی عصر قاجار در گزارشهای خود، به مسألهی زنان توجه ویژهای نشان دادهاند. از آنجایی که زنان شهری کارکردی متفاوت با زنان روستایی در ایران داشتند، این موضوع بازتابی جدی در سفرنامههای آنان داشت. پژوهش حاضر، با استفاده از نظریهی بازنمایی استوارت هال و روش توص
رویارویی با تمدن غرب و تاثیرش بر شهرسازی و معماری از مهمترین موضوعات برای طراحان در عرصههای ملی و بین المللی است. نخستین برخوردهای تاثیرگذار در فضاها و سیمای شهری و خیابانکشیها در ایران به دوره قاجار باز می گردد. همزمانی تحولات در شهر قاجاری با تحولات صنعتی و تغیرات کالبدی شه
زبانشناسی نقشگرای نظاممند هلیدی یکی از رویکردهای معناشناختی در تفسیر و تحلیل متون ادبی است که در مقابل زبانشناسی ساختگرا قرار دارد. در پژوهش حاضر، قابلیت تطبیق این نظریه را در سطح فرانقش اندیشگانی برای بازخوانی سبکی متن دو سفرنامه دوره قاجار بررسی کردهایم و به تفاوت نقشهای زب
مستندات و منابع تاریخ پزشکی دوره قاجار نشان میدهند که پزشکی و طبابت در ایران دوره قاجار به ویژه نیمه اول آن، در مقایسه با سدههای پیش از آن، پیشرفتی حاصل نکرد. در این دوره، همه بیماریها و دواها را بر دو قسم حارّ و بارد (سرد و گرم) تقسیم میکردند و بر این اساس، بیماران را مداوا
در دوره طولانی قاجار تاریخ پوشاک همواره بخشی از تاریخ تمدن و فرهنگ قاجار است که سهم مهمی در هویت فرهنگی ایران دارد؛ یکی از جنبه های مطالعاتی در زمینه پوشش زنان در دوره قاجار مطالعه لباس آنان در داخل و خارج از منزل است که در تصاویر نقاشی این دوره بازتاب داشته است. یکی از مسایل مهم