دراالفنون عصر ناصری
دانلود متن کاملرایگان، با حساب کاربری؛ ثبت نام با گوگل چند ثانیه است
چکیده
چکیده‌ای برای این سند ثبت نشده است.
پایان‌نامه‌های مشابه
تاریخ نگاری عصر ناصری؛ تداوم و تحول
دوره حکومت طولانی ناصرالدین شاه قاجار(1264- 1313ق) در تاریخ ایران دوره ای مهم به شمار می آید، تحوّلاتی که در این دوره درجهان و ایران رخ داد، زمینه های حرکت جامعه ایران به سوی مظاهر جدید تمدنی را فراهم آورد. در این دوره تاریخ نگاری نیز مانند دیگر بخش های فعّالیت علمی در ایران تحت
نقد و بررسی گزارش های سیاحان و سفرای انگلیسی از جامعه و فرهنگ ایران عصر ناصری (1848-1896م)
در پژوهش حاضر به نقد و بررسی گزارش های سیاحان و سفرای انگلیسی از جامعه و فرهنگ ایران عصر ناصری از لابلای سفرنامه ها پرداخته شده است و هدف از آن پیدا کردن دلایل انحطاط جامعه ایران عصر ناصری می باشد. این تحقیق به شیوه کتابخانه ای و با روش توصیفی- تحلیلی انجام پذیرفته و مشتمل بر پنج
وضعیت شهرهای ایران عصر ناصری از دید سفرنامه نویسان خارجی
م. و در جریان پیشرفت کشور ایران به دلیل موقعیت استراتژیک خود، در پی تحولات جامعه جهانی در نیمه دوم قرن 13 ق/ 9 چشمگیر ک شورهای غربی و رقابت روزافزونشان برای در اختیار گرفتن دیگر کشورها، به شدت تحت تأثیر قرار گرف ت. در این راستا، عصر ناصری عرصه و جولانگاه مناسب آنان جهت رسیدن به ا
بررسی علل بروز واکنش های سنت گرایانه در عصر ناصری
چکیده : ورود ایران به عصر جدید و آشنایی با دستاوردهای جدید غرب همراه با شکست های نظامی و سیاسی، ایران را وارد دورانی کرد که نتیجه آن رویارویی میان سنت و مدرنیته بود. این رویارویی همه ی جامعه را در اشکال مختلف در برگرفت. جامعه ی عصر ناصری (1264-1313هـ.ق) از مردمی با افکار و اعتقاد
بازرگانی در کرمان عصر ناصری
عنوان:بازرگانی در کرمان عصر ناصری نام و نام خانوادگی:مطهره ناصری کوهبنانی رشته تحصیلی:تاریخ ایران اسلامی استاد راهنما:دکتر سیمین فصیحی استادمشاور:دکتر داریوش رحمانیان تاریخ دفاع:15/7/89 بررسی وضعیت بازرگانی ولایت کرمان در دوره پادشاهی ناصرالدین شاه قاجار- که به عصر امتیازات شهرت
بررسی اوضاع اجتماعی اصفهان از نگاه سفرنامه های اروپایی عصر ناصری
چکیده دوران حکومت ناصرالدین شاه قاجار یکی از طولانی ترین دوران فرمانروایی یک پادشاه درایران بوده است این زمان اوج رقابت استعماری دولت روس و انگلیس در ایران و تلاش آنها برای شناخت فرهنگ و تمدن یک جامعه و نفوذ در بطن جامعه ایران است به همین خاطر مسافران مختلف از کشورهای گوناگون مخص
اسناد مشابه
تحلیلی بر نقش روزنامه‌ها و دامنه‌ی تأثیرگذاری آنها در اعتراض‌های عصر ناصری (۱۳۱۳-۱۲۶۴ ه.ق)
پدیده‌ی اعتراض، ایرانِ عصر ناصری را به یکی از دوره‌های پرتنش در تاریخ مناسبات دولت و ملت در ایرانِ عصر قاجار مبدل ساخت. ضعف دولت، چالش‌های فراگیر اقتصادی، گذار تدریجی جامعه‌ی ایران از دوران سنت به مدرنیته، تغییر در مناسبات خارجی ایران، ناکارآمدی ساختاری و عواملی ازاین‌دست، در گست
ساختار قدرت در ایران عصر ناصری
این نوشتار در مطالعه ساختار قدرت در ایران عصر ناصری ، به بررسی ویژگی های ساختار قدرت در دو مقوله یکی فرم و صورت بندی ساختار قدرت ودیگری ماهیت سلطه و اقتدار خواهد پرداخت. ویژگی مشخص ساختار قدرت در ایران عصر ناصری ، استبداد بود . شاه مرکز ثقل و توزیع قدرت بود . در این ساختار ، دولت
«تجربۀ» قانون‌نویسیِ سیاسی در عصرِ ناصری: تحلیلی گفتمانی
اندیشة قانون‌خواهی، اصلی‌ترین جریان اصلاحی در عصرِ قاجار بود و بخش مهمی از «تجربة تجدد سیاسی» را در این دوره تشکیل می‌داد. با گسترش «گفتمانِ قانون‌خواهی در عصرِ ناصری»، «تجربۀ قانون‌نویسی» یکی از روندهای مهم در این زمینه بود. در این پژوهش، با بهره‌گیری از روش و نظریة «تحلیل گفتما
تحلیلی بر عوامل مؤثر بر شکار، اهداف و کارکردهای آن در عصر ناصری
شاهان در اکثر دوره‌های تاریخی به تفریحات متفاوتی پرداخته‌اند، اما یکی از سرگرمی‌هایی که در بین همه‌ی آنان مشترک بوده، شکار است. دودمان‌های مختلف حاکم بر ایران همواره به شکار توجه ویژه‌ای داشته‌اند و دوره‌ی قاجار یکی از نمایان‌ترین این دوره‌هاست، بویژه در عصر ناصری شخص ناصرالدین‌ش
بازتاب سیاست‌های فرهنگی در مطبوعاتِ عصر ناصری
حاکمان قاجار، به‌ویژه از دورة ناصری، به این درک دست یافتند که می‌توانند با سیاست‌های فرهنگی تأثیر مستقیمی بر زندگی مردمان داشته باشند و از این طریق، شکل نوینی به اِعمال قدرت خویش بخشند. در این میان، عرصة مطبوعات یکی از مهم‌ترین نقاطِ اجرای این سیاست‌ها بوده است. در مقالۀ پیش رو ق
ملی‌گرایی نوین ایرانی در دارالفنون، مدرسه سپهسالار و مدرسه سیاسی عصر ناصری و مظفری
برخلاف تصور رایج، سابقه اندیشه ملی‌گرایی نوین در ایران و اهتمام ایرانیان به مفهوم مدرن ملیت، به انتهای عصر ناصری و دوره مظفری بازمی‌گردد؛ سه دهه قبل از جنگ جهانی اول و فروپاشی امپراتوری عثمانی- که معمولاً به اشتباه از آن دوره به‌عنوان آغازگاه اندیشه ملی‌گرایی در ایران یاد می‌شود.