تعادل بخشی نظام سکونتگاهی روستایی استان یزد و تأثیر شهرهای کوچک بر آن
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
اگر هدف از توسعه یک کشور، توسعه فضایی تمامی مناطق آن باشد به طوری که تمامی شهرها را در برگیرد، توجه به شهرهای کوچک (شهرهای مابین 25 تا 50 هزار نفر ) و تعیین نقش آنها در توسعه فضایی مناطق از مهمترین و موثرترین راهکارهاست . با این وجود، در حال حاضر اکثر مطالعات بر شناخت و اهمیت شهر
شهرداری به عنوان نهاد اساسی تأثیرگذار در محقق ساختن اهداف مدیریت شهری، نقش عمده ای را در افزایش رفاه شهروندان و بهبود کارایی فعالیت های اقتصادی واقع در محدوده شهر عهده دار می باشد. این نهاد مانند سایر سازمان ها جهت ارائه مدیریتی پایدار نیازمند درآمدی پایدار است. عدم تعادل در نظام
چکیده هدف این رساله تعیین آستانه های پایداری سازمان فضایی استان اردبیل با تأکید بر تعادل بخشی در نظام شهری است. در این مطالعه از روش تحقیق توصیفی ـ تبیینی و کمّی بهره گرفته شده و 21 نقطه شهری در سال 1385 به عنوان جامعه آماری بررسی و انتخاب شده است برای همین سازمان فضایی استان ارد
بعد از انقلاب صنعتی بود که به دلیل هجوم شتابان جمعیت به سمت شهرها به جهت اشتغال در بخش صنعت، مشکلات عدیده ای در زمینه مسکن، محیط زیست، بهداشت، ترافیک شهری و ... برای شهرها به وجود آمد و لزوم برنامه ریزی و ارائه روش ها و مدل هایی در جهت انتظام شبکه شهری و ایجاد نظام سلسله مراتبی ب
پایان نامه حاضر تحت عنوان نقش کارکردی شهرهای کوچک در توسعه روستایی به چگونگی موضوع مذکور می پردازد و به عنوان نمونه شهر حمیدیه را که خود قبلا روستایی بزرگی بوده و در طول زمان شرایط تبدیل شدن به شهر را پیدا نموده است مورد بررسی قرار می دهد. گزارش حاصر در 6 فصل تهیه و تدوین گردیده
امروزه شهر¬های بزرگ نواحی متروپلیتن در کشور¬های در حال توسعه به شدت در حال رشد هستند. این نواحی تمامی امکانات، خدمات و سرمایه¬های کشور را در خود بلعیده، ولی با این وجود با انواع مشکلات و معضلات شهری از جمله: کمبود مسکن، بالا رفتن میزان بیکاری، مسأله حاشیه نشینی، نارسایی در عرضه س
امروزه موضوع نابرابری و عدم تعادلهای فضایی میان سکونتگاههای شهری و روستایی از مباحث مهم اقتصاددانان و برنامهریزان منطقهای میباشد. وجود دوگانگی اقتصادی، قطبهای رشد و پراکندگی نقاط روستایی از آثار این پدیده است. از اینرو بهمنظور دستیابی به توسعهی متوازن و یکپارچه در فضای من
امروزه موضوع نابرابری و عدم تعادلهای فضایی میان سکونتگاههای شهری و روستایی از مباحث مهم اقتصاددانان و برنامهریزان منطقهای میباشد. وجود دوگانگی اقتصادی، قطبهای رشد و پراکندگی نقاط روستایی از آثار این پدیده است. از اینرو بهمنظور دستیابی به توسعهی متوازن و یکپارچه در فضای منطقهای، ا
چکیده هدف از این مقاله، بررسی نقش و کارکرد شهرهای کوچک استان یزد در نظام شهری و توسعه منطقه ای است. روش پژوهش "توصیفی تحلیلی" است که در آن از مدلهای کمی و روش آماری رگرسیون و نرم افزار رایانهای SPSS استفاده شده است. استان یزد دارای پنج شهر کوچک (50-25 هزار نفر جمعیت) به نامهای
شهرهای کوچک در کشورهای درحالتوسعه یکی از ضعیفترین حلقههای توسعهی ناحیهای محسوب میشوند. چنانچه توسعهای بخواهد ابزاری برای پایداری نواحی محسوب شود، بهناچار برای حفظ زنجیرهی توسعهی نواحی، منطقی است که به ضعیفترین حلقهها توجه بیشتری کند. در ایران و ازجمله شهرستان کرمانشاه
شبکه ی شهری و روستایی مستقر در حوزه های جغرافیایی در تعامل با یکدیگر نظام پیچیده ای را عرضه داشته اند که ماحاصل آن نظام سکونتگاهی است. بررسی نظام سکونتگاهی در فرآیند توسعه ی منطقه ای از مباحث کلیدی است. در این بین استان یزد با جغرافیای منحصر به فرد خود، وارث الگوی زیست اولیه است
یکی از راهبردهای مهم که در نیمقرن اخیر برای مقابله با بیتعادلی منطقهای ناشی از رشد فزایندۀ شهرهای بزرگ مورد توجه قرار گرفته، شهرهای کوچک هستند که به دلیل برخورداری از برخی امکانات و خدمات، بهعنوان یکی از مراکز مهم در تعادلیابی توسعۀ منطقهای کانون توجه قرار میگیرند. روش پژ