نقد نقد در سینما
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
سینما مردمی ترین هنر از میان هنرهای هفتگانه است و بستری که سینما در آن تبلور می یابد بستر اجتماعی است. سینما بدون مخاطب مرده است و جذب مخاطب، در صورت ایجاد شرایط مطلوب محقق می شود که از آن جمله تامین کالبدی مناسب به نام سالن سینماست. گسترش روزافزون تلوزیون و رونق ویدئوهای خانگی ب
ایران یکی از معدود کشورهایی است که از سالیان دور دارای چرخه کامل فعالیت های سینمایی بوده است. با توجه به نقش مهم فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی فیلم و سینما، اهمیت قرار گرفتن در رده کشورهای صاحب صنعت سینما بر کسی پوشیده نیست. اما متاسفانه با وجود تعداد بسیار بالای فیلم های سینمایی ایر
با بررسی وضعیت سینما ها و روند آن در ایران و به صورت موردی در شهر اردبیل طبق پژوهش های انجام شده و نتایج حاصله متوسط سرانه تماشای فیلم طی سال های گذشته به شدت کاهش یافته است. در این تحقیق در جستجوی علل عدم رغبت به سینما در اردبیل هستیم لذا شناخت توفیق و عدم توفیق سینما ها نیاز به
مقصد این پژوهش، نزدیک شدن به حقیقت سینما با رویکرد پدیدارشناسی هرمنوتیک و نشان دادن امکانات این روش در فهم سینما، در مقایسه با روشهای پدیدارشناسی متعارف است. برای این منظور که با مطالعه کتابخانه ای صورت پذیرفت، پس از انتخاب منابع، مطالب به دست آمده به صورت هرمنوتیکی تحلیل و نتیجه
چکیده: اقتباس تبدیل و برگردان از رسانه ای به ساختار و زبان رسانه ای دیگر است؛ به گونه ای که زبان اثر به زبان رسانه ی مقصد برگردان شود. تلویزیون و سینما به عنوان مهم ترین رسانه های تصویری جهان اهمیت خاصی به اقتباس ادبی نشان داده و مطالعات تطبیقی ادبیات و فیلم در جهان از اهمیت ویژه
بی شک سینما به عنوان یکی از هنرهای هفتگانه، از زمان پیدایش تا کنون جز مهمترین فعالیتهای فرهنگی – هنری شناخته می شود. تاثیر هنری سینما که خود زایده دوران مدرن می باشد، به مراتب بیشتر از هنرهای دیگر می باشد، که شاید اصلی ترین علت آن در دسترس بودن این هنر می توان ذکر کرد. مردمی بودن
واژۀ ایده پس از افلاطون به دو معنای «آرمانگرایی» و «معناگرایی» اشاره میکند. اصطلاح ایدئولوژی، از لحاظ گسترۀ معنایی و تفسیری بودن، امروزه یک متن محسوب می شود و مطالعۀ آن را میتوان در دو رویکرد انتقادی و بیطرفانه ( خنثی) تقسیم بندی کرد. مارکس از فیلسوفانی بود که با رویکرد انتقادی
گرایش زیاد ناقدان ادبیات داستانی معاصر عرب به رویکردهای جدید نقد غربی بهویژه در دهۀ آخر قرن بیستم و نگرانی از قطع رابطۀ آنان با نقد قدیم عربی و نیاز مبرم کتابخانههای عربی به آثاری دربارۀ نقدِ نقدِ داستان عبدالله ابوهیف ناقد سوری را بر آن داشت تا کتاب النقد الأدبی العربی الجدید
نامۀ باستان، اثر میرجلالالدین کزازی، در ویرایش و گزارش شاهنامۀ فردوسی است. این اثر در حوزۀ ویرایش و نشانهگذاری و حرکتگذاری، خواننده را در خواندن و فهمیدن متن یاری میکند؛ البته بار اصلی این اثر، در زمینة گزارش است. بحثهای زبانی و ادبی، ریشهشناسی واژهها در زبانهای ایرانی و
مقالۀ حاضر بررسی و ارزیابی نقدی است که احسان چنگیزی بر کتاب آبان یشت (چاپ دایره المعارف بزرگ اسلامی، تهران 1392) نوشته و در مجلۀ علم زبان (سال 2، شمارۀ 3، پاییز و زمستان 1393) منتشر کرده است. منتقد مطالب مورد نظر خود را ذیل ده مدخل طرح و به تفصیل در بارۀ آنها بحث کرده است؛ عناوین
ازآنروی که نقد میترا رئیسی از کتاب تاریخ ادبیات فرانسه: قرن نوزدهم (انتشارات سمت) بیشتر به نقدسازی میماند تا نقادی، لذا مؤلفان کتاب موردنظر بر آن شدند تا به تدوین متنی درقالب مقالة پیشرو اهتمام ورزند که تلاشی باشد درجهت رختبربستن اینچنین نقدهایی از جامعة دانشگاهی کشور تا به
تاریخ نگارش رسائل اخوانالصفا به هیچ روی مشخص نیست.نام نویسندگان آن نیز به همگان پوشیده است که این امر نیز سبب نظرورزیهای متعددی در این موارد شده است.به نظر میرسد موضوع تاریخ نگارش رسائل با مقالهی انتقادی پل کازانووا – که حاوی مطالعات تاریخی و ستارهشناسی پیچیده و نوینی بود-