مطالعه الگوی جریان و کنترل رسوب در آبگیرها با کاربرد صفحات مستغرق و آبشکن
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
در این تحقیق استفاده همزمان از دو سازه آبشکن و صفحات مستغرق برای کاهش حجم رسوبات وارد شده به آبگیر جانبی مورد بررسی قرار گرفته است. مطالعه الگوی جریان نیز به دو صورت عددی و آزمایشگاهی صورت گرفته است. در شبیه سازی ریاضی ابتدا با استفاده از نرم افزار گمبیت (gambit) ابعاد مدل و گره
اکثر تحقیقات انجام شده در زمینه سرریزهای مستغرق مربوط به هیدرولیک جریان بوده و مطالعات کمتری در زمینه رسوب انجام گرفته است. سرریزهای مستغرق، سازه های سنگی کوتاه هستند که در اکثر اوقات مستغرق بوده و با تغییر جهت جریان از سمت قوس خارجی به سمت مرکز کانال از فرسایش قوس خارجی محافظت م
آبشکن ها با هدایت جریان به سمت محور رودخانه، باعث تغییر در الگوی جریان و رسوب شده و نقش بسزایی را در حفاظت از کناره ها ایفا می کنند. این موضوع در قوس رودخانه اهمیت بیشتری پیدا می کند؛ چرا که با توجه به اثر جریان-های ثانویه در قوس، میزان فرسایش و محدوده آن افزایش می یابد. در این ت
حوضچه گردابی از جمله سازه های کنترل رسوب در سیستم های انتقال و مصرف آب است، که در شرایط خاص خود می تواند از نظر اقتصادی نسبت به سایر طرح ها ارجح باشد. در این حوضچه مکانیزم جداسازی مواد جامد از آب بر پایه استفاده از نیروی چرخشی جریان و اختلاف دانسیته مواد رسوبی و آب استوار می باشد
در این پروژه هدف مطالعه نحوه و میزان رسوبگذاری در مدخل نهر آبرسانی و بررسی کاربرد صفحات مستغرق به منظور جلوگیری از رسوبگذاری در انشعاب رودخانه می باشد که به کمک آزمایشات در مدل فیزیکی صورت گرفته است .
آبشستگی از علل اصلی تخریب تکیه گاه ها، پایه های میانی، آبشکن ها و سازه های هیدرولیکی که در بستر رودخانه ساخته می شود می باشد. بیشتر تحقیقات انجام شده تاکنون بر روی شناخت پدیده بوده و تحقیقات کمتری در مورد روش های کنترل آن انجام شده است. دو روش عمومی برای کنترل آبشستگی استفاده می
احداث سازه های آبگیر که به منظور انحراف بخشی از جریان عبوری از کانال اصلی صورت می گیرد، موجب به وجود آمدن تغییراتی در شرایط هیدرولیکی در مقابل دهانه آبگیر می شود. این تغییرات سبب ایجاد و تقویت جریان های ثانویه و رسوب گذاری در ساحل آبگیر می شود. یکی از روش های مؤثر برای کنترل رسوب
احداث سازه های آبگیر که به منظور انحراف بخشی از جریان عبوری از کانال اصلی صورت می گیرد، موجب به وجود آمدن تغییراتی در شرایط هیدرولیکی در مقابل دهانه آبگیر می شود. این تغییرات سبب ایجاد و تقویت جریان های ثانویه و رسوب گذاری در ساحل آبگیر می شود. یکی از روش های مؤثر برای کنترل رسوب
سرریزهای مستغرق سازههای مهم چند منظوره در کنترل فرسایش هستند که برای کنترل فرسایش، احیاء آبراههها و بهبود زیستگاه آبزیان استفاده میشوند. هدف اصلی این تحقیق بررسی تأثیر ارتفاع سرریزهای مستغرق واقع در قوس آبراهه بر الگوی جریان و کارایی آنها در کنترل فرسایش و رسوبگذاری با استفاده از
سابقه و هدف: یکی از بالاترینخسارات ناشی از حوادث غیرمترقبه، پدیده فرسایش سواحل میباشد. رودخانهها تحت تأثیر پدیده فرسایش و رسوبگذاری دستخوش تغییرات گوناگونی میشوند که از آن جمله میتوان به تغییر راستا، جابجاییهای عرضی و طولی، تغییر تراز بستر و دگرگونی ویژگیهای هندسی مسیر اشا
جداشدگی جریان در دیواره بالادست کانال آبگیر از جمله مشکلاتی است که همواره در آبگیرها وجود داشته و باعث ایجاد ناحیهای با جریان چرخشی در ورودی آبگیر میشود. این ناحیه عرض مؤثر جریان عبوری و راندمان آبگیری را کاهش و رسوبگذاری در دهانه آبگیر را افزایش میدهد. بنابراین شناخت ابعاد ناحیه
وجود پایه و تکیه گاه یک پل در بستر یک آبراهه موجب کاهش سطح مقطع و انقباض جریان می شود. در چنین شرایطی علاوه بر آب شستگی موضعی کنار پایه و تکیه گاه سازه، زمینه لازم برای وقوع پدیده آبشستگی انقباضی نیز فراهم می شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر تنگ شدگی بر آب شستگی تکیه گاه پل و