بررسی زبانشناختی گویش مینابی
چکیده
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
چکیدهای برای این سند ثبت نشده است.
تحقیق حاضر بررسی نظام آوایی گویش مینابی است در چارچوب واج شناسی زایشی. برای این منظور ابتدا واج های گویش با استفاده از مشخصه های ممیز دوارزشی توصیف شده اند و از طریق جفت های کمینه و مجموعه های کمینه هویت واجی آنها اثبات شده است. همچنین به منظور بررسی ویژگی های صوت شناختی همخوان ه
گویش «دوانی» گویش رایج در دوان یکی از روستاهای توابع استان فارس است. روستای دوان واقع در 12 کیلومتری شهرستان کازرون ، روستایی تاریخی و کوهستانی است. دوانی از گویش های شاخ? جنوب غربی زبان ها و گویش های ایرانی به شمار می رود و تفاوت-های آوایی، صرف و نحوی و واژگانی زیادی با زبان فار
در این پژوهش، توصیفی زبانشناختی از گویش جمی ارائه شده است که به بررسی آوایی، صرفی و نحوی این گویش می پردازد. این گویش در شهرستان جم در جنوب شرقی استان بوشهر صحبت می شود. بر اساس شواهد موجود این گویش به گویش های ایرانی دسته ی جنوب غربی تعلق دارد. تا آنجایی که اطلاع در دست است تا ک
گویش جوشانی متعلق به روستای جوشان، از روستاهای بخش گلباف دراستان کرمان است که در پژوهش حاضر این گویش بررسی و تحلیل زبانشناختی می شود.حاصل این بررسی در چهار بخش اصلی واج شناسی، ساختواژه (صرف)، نحو و واژگان دسته بندی شدند. پس از مقایسه ی داده های گویش جوشانی با گونه ی معیار، اصطلاح
چکیده ایران، سرزمین وسیعی است دارای گویش ها و لهجه های متنوع که این گویش ها در گذر زمان تغییرات و تحوّلات زیادی را به روی خود دیده اند. برخی از این گویش ها یا به طور کلی فراموش شده اند و یا در حال نابودی و فراموشی هستند. بنایراین نه تنها بر علاقه مندان به فرهنگ و زبان ایران بلکه
در این پژوهش، ویژگی های صوت شناختی- آواشناختی ر- آواهای گویش مینابی بررسی شده است. گویش مینابی زیرشاخۀ گویش بَشکَردی است و گویش بشکردی نیز در گروه گویش های جنوب شرقی از دسته گویش های ایرانی نو غربی است. ر- آوا در زبان های مختلف در بافت های آواییِ متفاوت بسیار تغییرپذیر است و
در این پژوهش، ویژگی های صوت شناختی- آواشناختی ر- آواهای گویش مینابی بررسی شده است. گویش مینابی زیرشاخۀ گویش بَشکَردی است و گویش بشکردی نیز در گروه گویش های جنوب شرقی از دسته گویشهای ایرانی نو غربی است. ر- آوا در زبان های مختلف در بافتهای آواییِ متفاوت بسیار تغییرپذیر است و تحت
زبان، یک نظام قراردادی(وضعی) منظّم از آواها و نشانههای کلامی و نوشتاری است و وسیلۀ برقراری ارتباط و تفهیم و تفاهم میان انسانهاست. بشر از زمانی که از توانایی زبان بهرهمند شد، به وجود زبانها و گویشهای مختلف پی برد. زبانشناسی، مطالعۀ علمی زبان انسان است. زبانشناسی عملی، نام شا
بهگویی سبکی از کاربرد زبان است که گویشوران از آن به منظور جایگزین کردن واژهها و عبارتهای تابو استفاده میکنند و در تمام فرهنگها مورد استفاده قرار میگیرد؛ از این رو، کاربرد آن در زبانهای مختلف امری متداول است. در مقالۀ حاضر تلاش شده است تا حوزههای کاربرد بهگویی در گویش کرد
چکیده گویش کرمانجی خراسانی و کردی ایلامی دو گویش مختلف زبان کردی هستند. گویش کرمانجی خراسانی، گویش کردهای ساکن استان خراسان شمالی است و گویش کردی ایلامی گویش جمعیت کثیری از کردهای ساکن استان ایلام میباشد. این دو گویش به دلیل تأثیر پذیری از زبانهای دیگر تا حدودی این دو گویش از
چکیده گویش کرمانجی خراسانی و کردی ایلامی دو گویش مختلف زبان کردی هستند. گویش کرمانجی خراسانی، گویش کردهای ساکن استان خراسان شمالی است و گویش کردی ایلامی گویش جمعیت کثیری از کردهای ساکن استان ایلام میباشد. این دو گویش به دلیل تأثیر پذیری از زبانهای دیگر تا حدودی این دو گویش از