پترولوژی و محیط تکتونیکی توده های گرانیتوئیدی منطقه ازنا (پهنه سنندج- سیرجان،ایران)

‍‍ژئوشیمی و محیط تکتونیکی متابازیت های ژیرعباد، شمال شرق ازنا، پهنه سنندج سیرجان

منطقه مورد مطالعه در شمال شرق ازنا، در بخش غربی پهنه سنندج – سیرجان در غرب ایران واقع شده است. مطالعات صحرایی و آزمایشگاهی نشان می¬دهد که این منطقه یک زون برشی شکل پذیر بوده که حوادث ماگمایی، دگرگونی، تکتونیک و دگرشکلی را پشت سر گذاشته و در خود ثبت نموده است. در این منطقه سنگ¬های

پتروگرافی و پترولوژی مونزوگرانیت قیدو در جنوب شرق خمین (پهنه سنندج- سیرجان)

مطالعات پتروگرافی و مینرال شیمی کانی های اصلی توده را کوارتز، پلاژیوکلاز از نوع آلبیت تا الیگوکلاز، فلدسپار آلکالن از نوع ارتوکلاز و میکروکلین و بیوتیت از نوع آنیت تا سیدروفلیت و کانی های فرعی مسکویت از نوع فنژیت،تورمالین از نوع شورل، زیرکن،آپاتیت،گارنت و کانی اپک ایلمنیت و کانی

ترکیب کانیایی تورمالین توده های گرانیتوئیدی در شمال شرق معدن ژان (پهنه سنندج-سیرجان) و تعیین ارتباط ژئوشیمیایی آن با ترکیب ماگمای گرانیتوئیدی

منطقه مورد مطالعه بخشی از پهنه زمین ساختی سنندج - سیرجان می¬باشد که در شمال غرب شهر ازنا و شمال¬شرق معدن سنگ ساختمانی ژان واقع شده است. در این منطقه یک توده گرانیت - گنایس میلونیتی رخنمون داشته که بلورهای تورمالین موجود در آن به رنگ کاملاً سیاه و به صورت لکه ای، لخته ای و یا اجتم

زمین شناسی، ژئوشیمی و الگوی تشکیل کانسار روی- سرب- مس چاه گز و مقایسه آن با کانسار سولفید توده ای آتشفشانزاد مس- روی- نقره بوانات در پهنه سنندج- سیرجان جنوبی

کانه زایی روی- سرب- مس در منطقه چاه گز در 60 کیلومتری جنوب شهربابک و 174 کیلومتری جنوب شرق کانسار سولفید توده ای بوانات، در پهنه سنندج- سیرجان جنوبی و در داخل توالی آتشفشانی- رسوبی دگرگون شده چاه گز رخ داده است. این منطقه از لحاظ ساختاری از تاقدیسی با روند عمومی محوری شمال شرق- ج

پترولوژی سنگ های دگرگونی در پهنه سنندج - سیرجان شمالی (موته - الیگودرز)

سنگ های دگرگونی موته - الیگودرز شامل کمپلکس دگرگونی شمال گلپایگان و گستره دگرگونی الیگودرز - خوانسار می باشد. این دگرگونه ها از نظر ساختاری جز پهنه سنندج - سیرجان بوده و در محل برخورد صفحه ایران با صفحه عربی قرار دارند. هدف از این مطالعه، بررسی تحولات تکتونوماگمایی پهنه سنندج - س

پترولوژی و ژئوشیمی توده گرانیتوئیدی آستانه (پهنه ی سنندج - سیرجان)

ریزساختارهای دگرشکلی دینامیک در کانی‌های گنایس چشمی منطقه توتک، پهنه سنندج-سیرجان، ایران

چکیده: کمپلکس کوه سفید توتک با روند شمالغرب-جنوبشرق بخشی از پهنه دگرگونی سنندج-سیرجان جنوبی است و شامل توالیهایی است که در حد رخساره شیست سبز تا آمفیبولیت زیرین دگرگون شدهاند. گنایسهای چشمی به عنوان یگی از مهم ترین واحدهای دگرگونی در این کمپلکس توسط ترکیب کانیشناسی کوارتز، پلاژیو

ژئوشیمی و محیط تکتونیکی متاپلیت های منطقه الیگودرز (زون سنندج-سیرجان)

سنگ‌های دگرگونی شمال غرب الیگودرز را می‌توان به دو گروه ناحیه‌ای و مجاورتی تقسیم نمود. سنگ‌های دگرگونی ناحیه‌ای شامل اسلیت، فیلیت و شیست بوده و سنگ‌های دگرگونی مجاورتی شامل شیست های لکه‌دار و هورنفلس می‌باشند. مطالعات دقیق پتروگرافی این سنگ ها نشان می دهد که کانی های آندالوزیت، ک

پتروگرافی، مینرال‌شیمی و زمین فشار – دماسنجی شیست‌های آندالوزیت دار شمال ازنا (پهنه سنندج – سیرجان شمالی، ایران)

سنگهای دگرگونی شمال ازنا در زون سنندج – سیرجان قرار دارد و در نتیجه تأثیر حرارتی توده گرانیتی مرزیان بر روی سنگهای پلیتی قدیمی تر به‌وجود آمده اند. این دگرگونه‌ها شامل انواع میکا‌شیست، آندالوزیت‌شیست و متابازیت با بافتهای لپیدوبلاستی و پورفیروبلاستی هستند. از نظر کانی‌شناسی، کانی

مطالعه ریز ساخت ها در توده گرانیتوئیدی بوئین – میاندشت (زون سنندج – سیرجان)

توده گرانیتوئیدی بوئین – میاندشت با ترکیب عمده آلکالی فلدسپار گرانیتی، درون متاپلیت های درجه پایین تا متوسط زون ساختاری سنندج – سیرجان به سن تریاس و ژوراسیک جایگیری کرده است. مطالعه دقیق مقاطع نازک از 65 ایستگاه مطالعاتی، نشان داد که ریزساخت های ماگمایی در بیشتر قسمت های این توده

مطالعه ریز ساخت‌ها در توده گرانیتوئیدی بوئین – میاندشت (زون سنندج – سیرجان)

توده گرانیتوئیدی بوئین – میاندشت با ترکیب عمده آلکالی فلدسپار گرانیتی، درون متاپلیت‌های درجه پایین تا متوسط زون ساختاری سنندج – سیرجان به سن تریاس و ژوراسیک جایگیری کرده است. مطالعه دقیق مقاطع نازک از 65 ایستگاه مطالعاتی، نشان داد که ریزساخت‌های ماگمایی در بیشتر قسمت‌های این توده

ویژگی ژئوشیمیایی سنگ‌های آمفیبولیتی پیر عباد، شمال‌شرق ازنا، پهنه سنندج-سیرجان

آمفیبولیت‌های پیرعباد در شمالشرق شهر ازنا در استان لرستان در پهنه سنندج-سیرجان قرار دارند. این آمفیبولیت‌ها به صورت توده‌های لنزی شکل در منطقه پراکندگی دارند و کم و بیش متحمل دگرشکلی شکل‌پذیر شده‌اند و بنابراین گاهی شواهد بارزی از این نوع دگرشکلی نظیر خطواره، برگواره و ماهی کانیا